Carnac – peter en carole op reis

De eeuwige zoektocht naar Menhirs

Vandaag maar weer eens op stap om te kijken of we nog een knappe menhir met een goede wandelplek voor Gerrit konden vinden en misschien een leuk kasteel om te bezoeken. Daarom maar afgereisd naar de onderkant van het schiereiland vlakbij.

Leuke plaats met gezellige restaurantjes en zowaar inderdaad ook een menhir. (menhir de goulvars). Het kasteel bleek maar weer eens omgebouwd te zijn tot een bunker en daar hadden wij nu geen zin meer in, dus zijn we weer terug gereden naar ons huisje hebben wat lekkere dingen gekocht en hebben ons met een boek en spelletje op de bank gevestigd.

De volgende ochtend een beetje vreemd wakker gemaakt want ineens vloog het bed omhoog omdat Gerrit vastzat onder het bed. De master bedroom is nogal klein bemeten en hij moet en zal naast ons liggen. Doordat hij zich wilde omdraaien kwam hij vast te zitten en moest Peter hem ontzetten. Daarom zijn we maar vroeg opgestaan en nu ineens blijkt het internet het prima te doen… voor een uurtje. Net genoeg om alle foto’s te uploaden zodat Peter ook weer eens wat aan het blog kan doen. Zodra de receptie hier open is, is het internet foetsie bah.

Daarna weer in de auto gestapt om op zoek te gaan en we hebben nog heel wat menhirs, tumulus sen en megalieten vlakbij gevonden en op de foto gezet. Aangezien ik nu wel genoeg stenen heb gezien ben ik gaan zoeken naar aparte vormen en vond als eerste een walvis gevonden. Daarna vond Peter een kikker en later nog een papagaai. Er waren ook mooie wandelpaden, dus Gerrit heeft zich ook uitstekend vermaakt. Hij heeft overigens wel veel bewondering voor de stenen want hij heeft er nog geen een bewaterd.

Wat doen die duitsers in een Mégalithe?

Vandaag gaan we twee bijzondere mégalithes bezoeken. Oftewel Franse hunebedden met stenen vloertje erin. Net iets geavanceerder als de Nederlandse hunebedden.Eerst naar Locmariaquer, Alwaar een gebroken menhir ligt die (pdf) ooit staande 18,5 meter bedroeg. Daarnaast staat een mooie megalithe met binnenin uitgekerfde steles. Het is prachtig weer vandaag dus we genieten volop.

Daarna helemaal naar Arzon gereden dat hemelsbreed 1 km weg ligt, maar we moeten helemaal om het water heen rijden waardoor het 60 km wordt. In Arzon ligt “Carin de Petit Mont”. Een grote mégalithe die in de oorlog door de Duitsers is omgebouwd tot bunker. Bizar gewoon wat ze hiermee gedaan hebben. Aan de ene kant loop je een betonnen bunker in en aan de andere kant een hunebed met mooie steles. Het is prachtig gelegen op een berg waardoor ze daar een prachtig uitzicht over de kust hadden. Dus qua plaats is het wel begrijpelijk dat ze hier een bunker gebouwd hebben.

Op de terugweg nog even langs de “mond van Cesar” (la butte de ceasar) gereden. Deze was zwaar beschadigd en daardoor niet langer te bezichtigen. Het was echter een uitkijkpost van Caesar in zijn tijd. Vandaar de naam. Een mooie bult midden in het landschap.

Daarna maar weer snel terug naar Gerrit, want die had nu wel lang genoeg alleen gezeten. Even lekker gewandeld en daarna een rustige avond waarin ik mijn boek over Machu Pichu heb uitgelezen een echter aanrader dit boek. Heb ervan genoten.Nu moeten we er ook echt wel naartoe….

Carnax

Op naar onze tweede bestemming van onze vakantie: Carnac. Het is weer een prachtige dag en we zijn op tijd vertrokken zodat we onderweg nog wat leuke dingen kunnen doen. Als eerste gestopt bij het automuseum met zo’n 400 oude auto’s : Manoir de l’automobile in Loheac. Aangezien Gerrit niet mee naar binnen mocht ben ik met hem een eindje gaan wandelen en heb op het bankje bij het prachtige museum gezeten.

Daarna zijn we lekker gaan lunchen in het dorpje alwaar we uiterst vriendelijk werden bediend en zelfs Gerrit enorm verwend werd door de obers.

Daarna doorgereden naar de menhirs de Monteneuf. Dit is echt een prachtige omgeving waar de menhirs heel goed tot hun recht komen door de mooie kleuren van de natuur alhier. Echt het stoppen waard. Prachtig en Gerrit kon er ook nog mooi omheen dansen dus die was ook helemaal gelukkig.

Rond 4 uur waren we op de camping en hebben we lekker uitgerust. De volgende dag natuurlijk op pad om de enorme hoeveelheid menhirs (pdf) te gaan tellen. Het moeten er zo’n 3000 zijn. Deze staan in flinke rijen opgesteld maar kunnen qua schoonheid echt totaal niet tippen aan de prachtige menhirs die we gisteren hebben gezien. Dit zijn weer de bekende grijze stenen die je uit de verhalen van Obelix kent. Desalniettemin indrukwekkend als je er zoveel tegelijk ziet. Dat moet een enorme klus zijn geweest om die allemaal bij elkaar te krijgen.Verder nog wat rondgereden in de omgeving om nog meer stenen te vinden. Echter de mooiste konden we niet bewonderen omdat Gerrit weer niet mee in het museum mocht…. Dat gaan we morgen dus maar even zonder hem doen. Hopelijk is het dan weer zo’n lekker weer.Zo direct nog op pad om een zonsondergang te gaan bewonderen.