Boottocht naar Cairn de Gavrinis

Aangezien wij zelden op tijd vertrekken hier, kwamen we weer rond lunchtijd aan op de plek waar de boot zou gaan vertrekken in Larmor Baden. De eerstvolgende boot waar plek was zou pas om half 3 vertrekken, dus zijn we ergens gezellig gaan lunchen. En dat was zeer onverwacht weer heel aangenaam. Het stikt hier van de crêpe restaurantjes en we hadden er maar een uitgekozen. Binnen no time zat de hele tent vol en het was reuze gezellig. Op de terugweg naar de boot nog even snel een andere tumulus bezocht, die we in eerste instantie weer eens helemaal niet konden vinden. En wij waren niet de enigen want een echtpaar uit Guernsey liep al voor ons uit de verkeerde kant op en ik hoop dat zij hem uiteindelijk nog gevonden hebben. Wij zijn halverwege het pad terug gegaan omdat we anders te laat voor de boot zouden komen en wat denk je. Zit dat ding gewoon helemaal aan de andere kant van de weg. We hebben al vaker gemerkt dat de bewegwijzering hier vlak voor het eindpunt vaak ontbreekt, dus je moet altijd zeer goed om je heen kijken om te zien waar een en ander zich nu uiteindelijk bevindt.

Cairn de Gavrinis

De boottocht was prima, want het zonnetje was tevoorschijn gekomen. Op het eiland aangekomen barstte onze gids in een stortvloed van Franse zinnen uit en vroeg op het laatst in het frans of er ook anderstaligen aanwezig waren. Ik heb toen maar gezegd dat we het liever in het Engels wilden horen, bleken er ook twee echte Engelsen bij te zijn. Het eerste gedeelte bleef de gids in het Frans doorratelen en van wat ik er van kon verstaan vertelde ze hetzelfde verhaal als in ons gidsje stond. Dat heb ik maar even tegen die Engelsen gezegd en daar waren ze blij mee. Het gidsje was overigens zeer ludiek vertaald in het Nederlands. De leukste anekdote uit het gidsje is dat de deksteen van de grafheuvel 17 tonnen weegt…  De binnenkant van de graftombe  bestaat uit mooi bewerkte stenen en Peter denkt dat de tekenaars van Asterix hier het verhaal van de Pikten van hebben overgenomen. De tekeningen komen erg overeen. Het frappante van de deksteen is dat deze deel uit maakt van de gebroken menhir die 4 km verderop ligt in Locmariaquer, waar we eerder deze week zijn geweest.

Al met al een echte aanrader deze site.

Carnax

Op naar onze tweede bestemming van onze vakantie: Carnac. Het is weer een prachtige dag en we zijn op tijd vertrokken zodat we onderweg nog wat leuke dingen kunnen doen. Als eerste gestopt bij het automuseum met zo’n 400 oude auto’s : Manoir de l’automobile in Loheac. Aangezien Gerrit niet mee naar binnen mocht ben ik met hem een eindje gaan wandelen en heb op het bankje bij het prachtige museum gezeten.

IMG_6409.JPG
IMG_6410.JPG
IMG_6411.JPG
IMG_6413.JPG
IMG_6415.JPG
IMG_6416.JPG
IMG_6200.JPG
IMG_6270.JPG
IMG_6271.JPG
IMG_6272.JPG
IMG_6273.JPG
IMG_6275.JPG
IMG_6279.JPG
IMG_6280.JPG
IMG_6281.1.JPG
IMG_6281.JPG
IMG_6282.JPG
IMG_6283.JPG
IMG_6284.JPG
IMG_6289.JPG
IMG_6290.JPG
IMG_6292.JPG
IMG_6295.JPG
IMG_6296.JPG
IMG_6298.JPG
IMG_6299.JPG
IMG_6316.JPG
IMG_6318.JPG
IMG_6320.JPG
IMG_6321.JPG
IMG_6322.JPG
IMG_6323.JPG
IMG_6324.JPG
IMG_6325.JPG
IMG_6327.JPG
IMG_6329.JPG
IMG_6330.JPG
IMG_6331.JPG
IMG_6333.JPG
IMG_6334.JPG
IMG_6335.JPG
IMG_6337.JPG
IMG_6338.JPG
IMG_6340.JPG
IMG_6341.JPG
IMG_6345.JPG
IMG_6346.JPG
IMG_6347.JPG
IMG_6351.JPG
IMG_6353.JPG
IMG_6358.JPG
IMG_6362.JPG
IMG_6363.JPG
IMG_6364.JPG
IMG_6365.JPG
IMG_6366.JPG
IMG_6369.JPG
IMG_6370.JPG
IMG_6371.JPG
IMG_6372.JPG
IMG_6373.JPG
IMG_6374.JPG
IMG_6375.JPG
IMG_6376.JPG
IMG_6377.JPG
IMG_6379.JPG
IMG_6380.JPG
IMG_6381.JPG
IMG_6382.JPG
IMG_6383.JPG
IMG_6384.JPG
IMG_6385.JPG
IMG_6386.JPG
IMG_6387.JPG
IMG_6389.JPG
IMG_6392.JPG
IMG_6393.JPG
IMG_6396.JPG
IMG_6397.JPG
IMG_6400.JPG
IMG_6401.JPG
IMG_6403.JPG
IMG_6404.JPG
IMG_6405.JPG
IMG_6406.JPG
IMG_6407.JPG
IMG_6408.JPG
IMG_6409.JPG
IMG_6410.JPG
IMG_6411.JPG
IMG_6413.JPG
IMG_6415.JPG
IMG_6416.JPG
IMG_6200.JPG
IMG_6270.JPG
IMG_6271.JPG
IMG_6272.JPG
IMG_6273.JPG
IMG_6275.JPG

Daarna zijn we lekker gaan lunchen in het dorpje alwaar we uiterst vriendelijk werden bediend en zelfs Gerrit enorm verwend werd door de obers.

 Daarna doorgereden naar de menhirs de Monteneuf. Dit is echt een prachtige omgeving waar de menhirs heel goed tot hun recht komen door de mooie kleuren van de natuur alhier. Echt het stoppen waard. Prachtig en Gerrit kon er ook nog mooi omheen dansen dus die was ook helemaal gelukkig.

Rond 4 uur waren we op de camping en hebben we lekker uitgerust. De volgende dag natuurlijk op pad om de enorme hoeveelheid menhirs (pdf) te gaan tellen. Het moeten er zo’n 3000 zijn. Deze staan in flinke rijen opgesteld maar kunnen qua schoonheid echt totaal niet tippen aan de prachtige menhirs die we gisteren hebben gezien. Dit zijn weer de bekende grijze stenen die je uit de verhalen van Obelix kent. Desalniettemin indrukwekkend als je er zoveel tegelijk ziet. Dat moet een enorme klus zijn geweest om die allemaal bij elkaar te krijgen.Verder nog wat rondgereden in de omgeving om nog meer stenen te vinden. Echter de mooiste konden we niet bewonderen omdat  Gerrit weer niet mee in het museum mocht…. Dat gaan we morgen dus maar even zonder hem doen. Hopelijk is het dan weer zo’n lekker weer.Zo direct nog op pad om een zonsondergang te gaan bewonderen.

Saint Malo ?

Het leek mooi weer te worden deze dag, dus besloten we met Gerrit naar Saint Malo te gaan om het Fort National te bezoeken. Dit kan alleen als het eb is, anders is het fort niet te bereiken. Aangekomen in Saint Malo was het inderdaad eb, maar het fort zou pas open gaan om 2 uur. Daarom besloten we maar even een terrasje te pakken voor een kopje koffie. Ineens begon het ongelooflijk te onweren en regenen en het hield voorlopig niet meer op. Dus maar weer naar huis gegaan.

Na het eten was het volledig opgeklaard en Peter had nog een menhir gevonden die niet al te ver uit de buurt moest staan, namelijk in Plerguer hier 7 km vandaan. We hebben ons helemaal suf gezocht, maar de menhir met de mooie naam “Pierre du Domaine” deze avond niet gevonden. ’s avonds nog gezocht of we een betere kaart op googel maps konden vinden en dat bleek het geval. Dus de volgende ochtend zijn we weer op stap gegaan en toen hebben we hem in een keer gevonden. Als je hem zo ziet denk je, moet je daar nu 3 uur voor uittrekken om hem te zoeken, maar Allah Peter was weer in zijn nopjes dat hij weer zo’n mooie steen op de foto kon zetten. Hoeveel zullen er deze vakantie nog volgen…..

’s middags weer naar Saint Malo gereden omdat het nu weer prachtig weer was, maar nu bleek dat Gerrit helemaal het Fort niet in mocht. Sterker nog hij mocht niet eens op het strand, terwijl we daar vele honden hadden zien lopen. Toen zijn we maar weer langs de kust gaan rijden en hebben weer wat mooie foto’s geschoten.

Vervolgens naar Dol de  Bretagne gereden om daar nog even lekker op een terras een biertje te drinken. ’s avonds op de camping een pizza genuttigd in het restaurant. Toen we de kaart zagen en de wijn geproefd hadden, verwachtten we niet veel van de pizza, maar die bleek wonderwel heel goed en lekker te zijn. Helaas zitten er hier heel veel Engelsen op de camping en die kwamen met z’n allen het restaurant bezetten. Wij zijn toen maar weer weg gegaan en lekker gaan lezen in de caravan.

Dagje langs de kust

Na een hele dag regen waarbij we alleen in de avond even op stap zijn gegaan naar Mont St. Michel, nu een hele dag op pad langs de noord kust van Bretagne. Het was geen top weer, maar wel een heerlijke temperatuur en af en toe liet het zonnetje zich ook nog zien. We zijn eerst naar La Pointe du Grouin gereden waar we heerlijk een stukje gewandeld hebben en mooie foto’s hebben gemaakt.

Daarna lekker geluncht  met “de cola van Bretagne”. vervolgens doorgereden naar Saint Lunaire. Onderweg zagen we een bordje met mooi uitzichtpunt staan, dus we dachten hup de auto parkeren en er naartoe lopen. Aangezien het een bosrijke omgeving was lieten we Gerrit los lopen. Tot onze grote schrik zagen we hem ineens het ravijn in verdwijnen. Gerrit had water gezien en liep via een heel stijl pad naar beneden. Echter hij kon niet meer via dat pad omhoog lopen dus raakte hij nogal in paniek. Peter ging omlopen en ik probeerde hem beneden te houden.

Gerrit zag dat echter niet zitten en rende heel hard weg om een andere mogelijkheid te zoek om naar boven te komen. Ik via boven achter hem aan en ineens stond hij weer voor mijn neus. Enorm vies en totaal uitgeput maar met zo’n blik van, zooooo daar ben ik weer, niks aan het handje. Vervolgens Peter geroepen dat hij weer terecht was en maar weer naar de auto teruggelopen om onze weg te vervolgen. Gerrit en water…. wat een combinatie…. In Saint Lunaire hebben we Gerrit weer een beetje schoon gespoeld in de zee en op een uitkijkpunt weer prachtige foto’s gemaakt en een lekker kopje koffie gedronken. Vervolgens doorgereden naar Saint-Cast-Le-Guildo waar we nog een beetje gewandeld hebben en foto’s hebben genomen. Daarna weer naar ons huisje waar we lekker gebarbecued hebben. Hopelijk is het morgen zonnig want dan gaan we ’s ochtends weer naar Mont St. Michel.