grafheuvel – peter en carole op reis

Antequera

Vandaag een uitstapje naar de Dolmes van Antequera. Een oude grafheuvel uit 500 voor Christus. Omdat we uit de Europese unie komen is het voor ons gratis. Op de achtergrond ligt de zogenaamde love rock. Dat is een rotsheuvel in de vorm van een gezicht. We hebben geprobeerd daar een duidelijke foto van te maken maar dat is best lastig.

We hebben de auto daar laten staan en zijn de stad ingegaan op zoek naar de Alcazar. We hebben namelijk nog niet genoeg geklommen….

Vlakbij ligt ook een lagoon waar flamingo’s leven. Helaas kon je niet erg dicht bij komen want het is ook hier erg droog waardoor de Fuente de Piedra lagune grotendeels opgedroogd is en de flamingo’s ver weg staan. We hadden gekozen om hier naartoe te gaan in plaats van El Torcal een park met mooie rotsen Maar misschien kunnen we dat morgen nog doen na de Caminito Del Rey. De weg naar huis is weer prachtig dus ook dat is weer genieten.

Boottocht naar Cairn de Gavrinis

Aangezien wij zelden op tijd vertrekken hier, kwamen we weer rond lunchtijd aan op de plek waar de boot zou gaan vertrekken in Larmor Baden. De eerstvolgende boot waar plek was zou pas om half 3 vertrekken, dus zijn we ergens gezellig gaan lunchen. En dat was zeer onverwacht weer heel aangenaam. Het stikt hier van de crêpe restaurantjes en we hadden er maar een uitgekozen. Binnen no time zat de hele tent vol en het was reuze gezellig. Op de terugweg naar de boot nog even snel een andere tumulus bezocht, die we in eerste instantie weer eens helemaal niet konden vinden. En wij waren niet de enigen want een echtpaar uit Guernsey liep al voor ons uit de verkeerde kant op en ik hoop dat zij hem uiteindelijk nog gevonden hebben. Wij zijn halverwege het pad terug gegaan omdat we anders te laat voor de boot zouden komen en wat denk je. Zit dat ding gewoon helemaal aan de andere kant van de weg. We hebben al vaker gemerkt dat de bewegwijzering hier vlak voor het eindpunt vaak ontbreekt, dus je moet altijd zeer goed om je heen kijken om te zien waar een en ander zich nu uiteindelijk bevindt.

De boottocht was prima, want het zonnetje was tevoorschijn gekomen. Op het eiland aangekomen barstte onze gids in een stortvloed van Franse zinnen uit en vroeg op het laatst in het frans of er ook anderstaligen aanwezig waren. Ik heb toen maar gezegd dat we het liever in het Engels wilden horen, bleken er ook twee echte Engelsen bij te zijn. Het eerste gedeelte bleef de gids in het Frans doorratelen en van wat ik er van kon verstaan vertelde ze hetzelfde verhaal als in ons gidsje stond. Dat heb ik maar even tegen die Engelsen gezegd en daar waren ze blij mee. Het gidsje was overigens zeer ludiek vertaald in het Nederlands. De leukste anekdote uit het gidsje is dat de deksteen van de grafheuvel 17 tonnen weegt… De binnenkant van de graftombe bestaat uit mooi bewerkte stenen en Peter denkt dat de tekenaars van Asterix hier het verhaal van de Pikten van hebben overgenomen. De tekeningen komen erg overeen. Het frappante van de deksteen is dat deze deel uit maakt van de gebroken menhir die 4 km verderop ligt in Locmariaquer, waar we eerder deze week zijn geweest.

Al met al een echte aanrader deze site.

De eeuwige zoektocht naar Menhirs

Vandaag maar weer eens op stap om te kijken of we nog een knappe menhir met een goede wandelplek voor Gerrit konden vinden en misschien een leuk kasteel om te bezoeken. Daarom maar afgereisd naar de onderkant van het schiereiland vlakbij.

Leuke plaats met gezellige restaurantjes en zowaar inderdaad ook een menhir. (menhir de goulvars). Het kasteel bleek maar weer eens omgebouwd te zijn tot een bunker en daar hadden wij nu geen zin meer in, dus zijn we weer terug gereden naar ons huisje hebben wat lekkere dingen gekocht en hebben ons met een boek en spelletje op de bank gevestigd.

De volgende ochtend een beetje vreemd wakker gemaakt want ineens vloog het bed omhoog omdat Gerrit vastzat onder het bed. De master bedroom is nogal klein bemeten en hij moet en zal naast ons liggen. Doordat hij zich wilde omdraaien kwam hij vast te zitten en moest Peter hem ontzetten. Daarom zijn we maar vroeg opgestaan en nu ineens blijkt het internet het prima te doen… voor een uurtje. Net genoeg om alle foto’s te uploaden zodat Peter ook weer eens wat aan het blog kan doen. Zodra de receptie hier open is, is het internet foetsie bah.

Daarna weer in de auto gestapt om op zoek te gaan en we hebben nog heel wat menhirs, tumulus sen en megalieten vlakbij gevonden en op de foto gezet. Aangezien ik nu wel genoeg stenen heb gezien ben ik gaan zoeken naar aparte vormen en vond als eerste een walvis gevonden. Daarna vond Peter een kikker en later nog een papagaai. Er waren ook mooie wandelpaden, dus Gerrit heeft zich ook uitstekend vermaakt. Hij heeft overigens wel veel bewondering voor de stenen want hij heeft er nog geen een bewaterd.

Wat doen die duitsers in een Mégalithe?

Vandaag gaan we twee bijzondere mégalithes bezoeken. Oftewel Franse hunebedden met stenen vloertje erin. Net iets geavanceerder als de Nederlandse hunebedden.Eerst naar Locmariaquer, Alwaar een gebroken menhir ligt die (pdf) ooit staande 18,5 meter bedroeg. Daarnaast staat een mooie megalithe met binnenin uitgekerfde steles. Het is prachtig weer vandaag dus we genieten volop.

Daarna helemaal naar Arzon gereden dat hemelsbreed 1 km weg ligt, maar we moeten helemaal om het water heen rijden waardoor het 60 km wordt. In Arzon ligt “Carin de Petit Mont”. Een grote mégalithe die in de oorlog door de Duitsers is omgebouwd tot bunker. Bizar gewoon wat ze hiermee gedaan hebben. Aan de ene kant loop je een betonnen bunker in en aan de andere kant een hunebed met mooie steles. Het is prachtig gelegen op een berg waardoor ze daar een prachtig uitzicht over de kust hadden. Dus qua plaats is het wel begrijpelijk dat ze hier een bunker gebouwd hebben.

Op de terugweg nog even langs de “mond van Cesar” (la butte de ceasar) gereden. Deze was zwaar beschadigd en daardoor niet langer te bezichtigen. Het was echter een uitkijkpost van Caesar in zijn tijd. Vandaar de naam. Een mooie bult midden in het landschap.

Daarna maar weer snel terug naar Gerrit, want die had nu wel lang genoeg alleen gezeten. Even lekker gewandeld en daarna een rustige avond waarin ik mijn boek over Machu Pichu heb uitgelezen een echter aanrader dit boek. Heb ervan genoten.Nu moeten we er ook echt wel naartoe….