Vandaag een dagje Trier. Mooie stad! We zijn begonnen bij het amfitheater (plattegrond). Daarna zijn we naar de “oude stad” gegaan. Vooral het grote plein is erg indrukwekkend.
Porta Negra vonden we minder fraai, maar wel uniek. Peter en Amon wilden graag naar de McDonald’s en hebben mij meegelokt door te zeggen dat je daar zo’n lekkere koffie kunt krijgen. Niet dus…Ik wilde liever op een gezellig terrasje een Flammenkuchen eten maar helaas het terras was dicht. Ook belangrijke antieke sites waren dicht, maar de foto’s zijn er niet minder om. Nog een reden om van de week nog een keer naar Trier te gaan.
Ook vandaag is het weer prachtig weer. Dus maar weer een uitstapje gepland. Op naar de edelstenenmarkt van Idar-Oberstein. De markt viel nogal tegen en het stadje vonden we ook niet bepaald gezellig. Maar wel een overheerlijke baguette gegeten op het dorpsplein. Op de terugweg een toeristische route uitgekozen en uitgekomen bij de ruine van Baldenau. Moet best een indrukwekkende burcht geweest zijn in vroegere tijden.
’s avonds gezellig aangeschoven bij de plaatselijke bingo…. Gelukkig was er een hond om te aaien. Er lopen hier ook een paar zwerfkatten rond. Een is al langs geweest om wat lekkers te halen. Peter heeft hem Claus gedoopt, maar volgens mij is het een vrouwtje dus heet ze nu Clausje. Aangezien grillworst niet echt gezond voor poesjes is hebben we vandaag maar een blikje kattenvoer gekocht, dan krijgt Clausje tenminste ook nog wat beters te eten dan vuilnisbakkenvoer uit de buurt.
Eerst maar eens lekker uitgeslapen op onze eerste ochtend in ons comfortabele huisje in het Landal Park Hochwald. ’s middags in de auto gestapt om een ritje te maken naar het uitkijkpunt “Cloef Saarschleife“. Nou het was het ritje waard. Kijk maar naar de foto’s. Raar idee dat de rivier hier een bocht om een eiland maakt.
Daarna weer in de auto om via het stadje Saarburch weer terug naar huis te rijden. Onderweg gestopt bij een oud kasteel “Klause bei Kastel” met ook hier een prachtig uitzicht. Alleen een deel van de muur stond nog met daarnaast een mooie kapel, die gedeeltelijk uit de rotsen was gehakt. Dachten we gelijk weer even terug aan Petra in Jordanië.
Saarburch is een lieflijk stadje grenzend aan de oneindige wijnvelden. Over de wijnvelden gaat een kabelbaan, die we van de week ook wel zullen uitproberen. In het stadje bevindt zich een waterval. Je kunt over de landerijen uitkijken vanuit een Belvedère die we beklommen hebben. Al met al een zeer aangename warme dag.
Na het parachutespringen zijn we niet direct terug gegaan naar Ecomare,maar hebben we eerst een bezoek gebracht aan de slufter. Een mooi natuurgebied aan de zee waar je nog goed het verschil van eb en vloed kunt waarnemen.
Daarna naar Ecomare waar wij maar een lekker broodje als lunch hebben genomen. Daarna het hele museum verder bekeken.
Vervolgens te vertrekken naar de Texelse bierbrouwerij alwaar we een rondleiding hebben gedaan met een proeverijtje na afloop. Salim heeft een fles bier gekocht die hij nog 10 jaar kan bewaren, zodat hij op zijn 16e (als het dan nog mag, anders later) zijn eerste echte lekkere biertje kan drinken….
Toen weer terug naar het hotel Texel (dat overigens naast het vliegveld bleek te liggen) voor een heerlijk 3-gangen diner. Tijdens het diner lazen we op de kabelkrant dat er een bultrug was gesignaleerd. Dus hup in de auto naar het eilandergat tussen Texel en Vlieland, maar helaas niet gespot. Daarom zijn Salim en ik maar lekker het zwembad ingedoken om een aantal baantjes te trekken. Peter is Nederland-Slowakije gaan kijken.
De volgende ochtend helaas regen… Nog even naar de reuzenaardbei in Oosterend gereden om wat overheerlijke aardbeien te kopen, naar de Koog gereden om te winkelen en daarna naar den Burg om Asperges te kopen bij de familie Keyser. Nog even een kopje koffie in den Burg en toen maar weer eens afgezakt naar de boot terug naar Den Helder en naar huis.
Peter is jarig op 30 mei en we moesten natuurlijk weer een cadeau verzinnen. Besloten om dit keer maar eens iets spectaculairder uit te pakken en een parachutesprong te regelen.
Het was allemaal nogal spannend of het wel door kon gaan, omdat als je wilt springen het liefst onder de 100 kilo moet zijn…. Op het Paracentrum in Texel aangekomen om 10.00 uur ’s ochtends bleek dat er waarschijnlijk deze dag niet gevlogen zou gaan worden omdat het te bewolkt was. Daarom lieten we ons telefoonnummer achter zodat ze ons konden bellen als het weer beter zou worden. Toen maar naar Ecomare gegaan om zeehondjes en bruinvissen te kijken.In Ecomare hebben we lekker een taartje genomen. Want ja verjaardag betekent bij ons nog steeds taart. We waren net zo’n 20 minuten binnen toen we al gebeld werden dat we toch mochten springen.
JOEPIEIEIE, dus geregeld dat we ’s middags weer naar binnen konden bij Ecomare en hup in de auto terug naar het vliegveld. Toen kwam de vraag of de instructeurs het wel aandurfden om met Peter te springen. Natuurlijk zie Henk. Dat durf ik zeker aan en toen ging het snel, pak aangemeten, riemen om en hup het vliegtuigje in. Klimmen naar 3 kilometer hoogte en hopla springen maar. Mensen wat een ervaring. Wat gaat dat hard als je springt….. en je bent ook zo weer beneden. Maar dit hadden we voor geen goud willen missen.
Wat een geweldige dag vandaag. Prachtig weer, kalme zee en jazeker we hebben walvissen gezien en met dolfijnen mogen zwemmen.
We vertrokken om kwart voor 9 uit Villa Franco do Campo met een Zodiak boot de Oceaan op en al vrij snel kwamen we in een flinke school met dolfijnen terecht. Het zijn echt ongelooflijk leuke dieren die enorm veel pret hebben rond de boot. Ze willen alleen wel graag dat je in de boot blijft want zodra je het water ingaat houden ze ineens veel meer afstand. Maar in ieder geval wel leuk om een keer geprobeerd te hebben.
Daarna gingen we verder en vonden enige tijd later een school Pilot whales oftewel Indische Griend. Het lijkt of ze heel langzaam zwemmen, maar ze gaan vrij hard vooruit.
Daarna terug naar de haven. Salim werd gevraagd of hij even kon komen helpen bij de schipper en mocht toen aan het roer van de boot. In korte tijd leerde hij flink gas geven en scherpe bochten maken. Hij stond helemaal te glimmen. Onderweg kwamen we nog een Tortuga oftewel zeeschildpad tegen. Deze kon niet duiken omdat er een krab aan zijn kont hing. De schipper heeft hem uit het water gehaald en verlost van de krab. Daarna was hij vrij snel onder water verdwenen. Daarna nog een hele school dolfijnen gezien. We mochten ook nog even zwemmen bij het eiland vlakbij Villa Franco do Campo, maar toen was het helaas echt afgelopen. We hebben echt een fantastische ochtend gehad en hebben met pijn in het hart afscheid genomen van de intens vriendelijke mensen van de sweet-sea whale company.
‘S middags moesten we nog wel even wat souvenirtjes kopen. Nou dat is best moeilijk. Voor ons is zo’n kitscherige hortensia wel leuk, maar die neem je niet mee voor iemand anders, die al die vele bloemen hier niet heeft zien staan. Ach ja, we zien wel.
Salim en ik hebben toch nog maar even het zwembad van het hotel geprobeerd, want daar hadden we nog geen tijd voor gehad of het weer was er niet naar. Daarna nog even lekker op een terrasje gehangen.
Vandaag zijn we uit elkaar gegaan. Peter ging naar de Sete Cidades om mooie foto’s te maken en Salim en ik zijn gaan canyoing in de Ribeira Grande, wat grote rivier betekent.
Geen foto's gevonden die aan je zoekcriteria voldoen.
Met grote wordt volgens mij vooral het grote hoogteverschil bedoeld, want de stroom zelf was vrij smal. Het was een prachtige dag, volop zonneschijn dus beide partijen hebben zich prima vermaakt. We hebben ook een paar filmpjes gemaakt van het abseilen, dus die zullen we ook op de website plaatsen als we weer thuis zijn. Peter heeft ook nog een lifter meegenomen die net mosselen had gevist, dus hopelijk stinkt de auto morgen niet meer naar vis….
Geen foto's gevonden die aan je zoekcriteria voldoen.
Morgen de laatste mogelijkheid om walvissen te spotten, dus keep your fingers crossed….. Misschien kunnen we ook nog met dolfijnen zwemmen, maar daar stel ik me nog niet zoveel van voor. Bovendien is dat eigenlijk verboden hier omdat men de beesten juist zoveel mogelijk wil beschermen. We zullen dus wel zien.,
Heerlijk uitgeslapen. Toen we wakker werden miezerde het weer een beetje. Op naar het fort hier om de hoek. Dat moet nodig gerenoveerd worden. Wordt nog steeds beheerd door militairen. Het bevatte een enorm wapenarsenaal van de 1e en 2e wereldoorlog.
Geen foto's gevonden die aan je zoekcriteria voldoen.
Toen in de auto gestapt op zoek naar een waterval die heet water uitstort. In eerste instantie konden we het niet vinden, dus zijn we eerst maar naar twee thee plantages gegaan. aan die kant van het eiland was het weer prachtig weer.
Geen foto's gevonden die aan je zoekcriteria voldoen.
Vandaar dat de theeplantages waarschijnlijk aan deze kant zitten. Van de een was bekend dat het nog geheel in oude staat was. Sinds 1883 was er niet veel veranderd. Van de tweede werd gezegd dat deze in de jaren 80 was gerenoveerd. Nou volgens ons wat het net zo’n oude toestand als die andere… Bij beide theefabriekjes thee gedronken en gek toch. Volgens ons was de eerste lekkerder, maar dat zullen we thuis nog maar eens een keer testen.
Toen nog maar eens op de kaart gekeken en bedacht dat we eerst een andere geiser gingen bekijken om daarna nog maar een nieuwe poging te doen naar de warme waterval. De geisers waren niet zo spectaculair de lekkere broodjes die we daar gegeten hebben waren zeker de moeite waard. Daarna nog naar een bron gereden waar echt bronwater wordt getapt. Geen fabriek te zien, maar wel een enorm mooie ruige omgeving. We werden wel gewaarschuwd dat er overal CO2 uit de grond kwam, maar daar hadden wij geen last van en de koeien in deze omgeving ook niet zo te zien.
Zo en toen weer op pad richting de waterval. En ja hoor, het was het zoeken waard! Wat een prachtige waterval. En wat een enorme varens staan daar omheen. Het woord varen klinkt voor ons nooit meer hetzelfde. Alsof we in Jurassic Parc liepen. Je verwacht elk moment dat er een dino aan komt stappen. Maar dat is niet gebeurd.
Geen foto's gevonden die aan je zoekcriteria voldoen.
Daarna de weg vervolgd naar huis. En weer complete mist. De remmen van de auto werden op deze bochtige bergweggetjes weer flink op de proef gesteld.
Morgen een drukke dag; canyoing, dus nu maar gaan slapen.
De dag begon zeer mistig en miezerig. Omdat het 2e Pinksterdag is, zijn er een heleboel dingen dicht. We zijn nog wel even naar een paleistuin geweest, die al eeuwen oud is en waar echte grote oude bomen staan. Daarna was het weer een beetje opgeklaard, dus dachten we laten we naar Villa Franco di Campo gaan om te gaan zwemmen in een kratermeer op een eilandje vlak voor de kust. Toen we daar aankwamen was het daar nog steeds mistig, dus er gingen geen boten naar het eilandje.
Islet of Vila Franca do Campo met mooi weer
Toen zijn we maar weer doorgereden naar het meer van Furnas om lekker in het warme water te liggen.
Geen foto's gevonden die aan je zoekcriteria voldoen.
Daarna wilden we nog doorrijden naar Nordeste, maar halverwege kwamen we weer in zo’n dichte mist terecht, dat we maar besloten om om te keren, want we moesten nog een flink stuk door de bergen.
We kwamen langs een dorpje waar ze prachtige straatmozaïeken aan het maken waren van papiersnippers in allerlei mooie kleuren. Natuurlijk op de foto gezet. We zijn anders teruggereden dan heen en kwamen allerlei prachtige fotopunten tegen. En ineens zaten we aan de andere kant van het eiland.
Hoe hadden we dat nu weer voor elkaar gekregen?
Volgens de kaart moesten we heel ergens anders zitten, maar geen probleem dit bleek een veel snellere weg te zijn ook nog! Morgen gaan we hier nog naar terug want er was zoveel moois te zien, dat was teveel voor een dag.
Vandaag had de dag van de walvis moeten zijn, maar het werd de dag van de Dolfijnen en van de geisers met warmwaterbaden.
’s ochtends op tijd op pad om eerst een briefing te krijgen, waarna we met een snelle boot de zee opgingen. De zee was erg ruw en er was op het land veel mist, waardoor ze niets konden spotten voor ons en we dus op de bonnefooi het water op moesten. Na enige tijd vonden we dolfijnen. Peter heel druk met zijn fototoestel en ik heel druk met mijn videocamera. Maar het is best moeilijk om zo’n beest in beeld te krijgen.
S`middags zijn we met de auto naar het kratermeer in Furnes gegaan. Rond het meer bevinden zich ook een aantal geisers. Ook zijn er thermen en een “buitenbad”, waar je voor twee euro de hele dag kunt poedelen in water van zo’n 38 graden. Het was dit jaar pas geopend. Erg leuk. Daarna wilden we graag wat eten en hebben we een restaurant proberen te zoeken die de plaatselijke “codizo” serveert. En ja we hebben het gegeten. Dit echter plaatselijke gerecht wordt 5 uur gekookt in de grond op een warmwaterbron bij de geisers. Er zitten van alles in en het was erg lekker.
Op de weg naar huis stonden we regelmatig in de file omdat er allerlei pinksteroptochten waren. Ze zijn op dit eiland enorm religieus. We dachten nog even een extra uitstapje te maken naar het meer van Fogga. Nou dit meer deed zijn naam eer aan. We kwamen in een enorme mist terecht en je kunt dan niet zomaar omkeren op de smalle wegen hier.
gelukkig is alles weer goed gekomen en zijn we weer heelhuids in het hotel teruggekeerd. Vreemd genoeg waren de supermarkten gewoon nog open om 8 uur ’s avonds, dus hebben we nog even wat lekkers gehaald voor op de hotelkamer.
