Dinsdag 18 oktober – dagje bussen

Vandaag maar eens op tijd opgestaan om een dagje met de Yellow hop on-hop off Bus op pad te gaan. Eerst een ticket gescoord en daarna in de rij voor de touristbus naar Torre de Belém. Het is een prachtige dag, de zon schijnt volop en het is al gauw vrij warm. De bus rijd een vaste route langs allerlei toeristische attracties en je kunt je oortjes inpluggen voor een uitleg over alles wat je tegenkomt in 12 verschillende talen en dus ook in het Nederlands. Uitgestapt bij het Mosteiro dos Jerónimos een prachtig gebouw waar o.a. het archeologisch museum gevestigd is alsmede een kerk waar Vasco da Gama zijn laatste rustplaats heeft gevonden.

 

Wij willen graag de beroemde Portugese gebakjes proeven bij het Pastéis de Belém. The place to be voor deze lekkernij. Nou en het was lekker. Bij binnenkomst wordt direct gevraagd hoeveel je er per persoon wilt gaan eten. We hebben ons dit keer bescheiden opgesteld en er twee per persoon besteld. Dat was ook wel genoeg, want ze zijn vrij machtig.

Daarna langs de rivier de Taag naar het beroemde beeld van de reis van Vasco da Gama gewandeld. Deze stond in de steigers, zodat we hem niet op de foto gezet hebben.

Daarna doorgewandeld naar de Torre de Belém. een mooi kasteel gelegen in de Taag. Daarna zijn we weer in de bus gestapt richting huis. Peter heeft de tour nog maar een keer gedaan, omdat we op de heenweg onderin de bus zaten en daardoor een hoop gemist hadden. Bovenop is het natuurlijk veel chiller en je ziet meer.
’s avonds een restaurantje in de buurt gezocht omdat de heren voetbal wilden kijken.

17 oktober 2016 bezoek aan ‘ons’ kasteel

De dag begint met prachtig weer. Daarom besloten een kaartje te kopen om het Kasteel S.Jorge te bezoeken. Heel mooi maar totaal niet geschikt voor iemand met krukken. Dus Salim en ik maar lekker op het terrasje gaan zitten en een beetje rond koekeloeren. Peter heeft nog wel een bezoek aan de Camera Obscura die zich via een stijlen trap op de 1e etage bevond. Best een mooie ruïne, maar vooral het uitzicht is echt adembenemend.

IMG_7412.JPG
IMG_7413.JPG
IMG_7414.JPG
IMG_7416.JPG
IMG_7419.JPG
IMG_7420.JPG
IMG_7311.JPG
IMG_7312.JPG
IMG_7313.jpg
IMG_7316.JPG
IMG_7340.JPG
IMG_7342.JPG
IMG_7343.jpg
IMG_7344.JPG
IMG_7345.jpg
IMG_7346.JPG
IMG_7347.jpg
IMG_7380.JPG
IMG_7381.jpg
IMG_7382.JPG
IMG_7383.JPG
IMG_7384.JPG
IMG_7385.JPG
IMG_7386.JPG
IMG_7387.JPG
IMG_7388.JPG
IMG_7389.JPG
IMG_7393.JPG
IMG_7394.JPG
IMG_7395.JPG
IMG_7397.JPG
IMG_7398.JPG
IMG_7399.JPG
IMG_7401.JPG
IMG_7402.JPG
IMG_7403.JPG
IMG_7404.JPG
IMG_7405.JPG
IMG_7406.JPG
IMG_7407.JPG
IMG_7408.JPG
IMG_7409.JPG
IMG_7410.JPG
IMG_7411.JPG
IMG_7412.JPG
IMG_7413.JPG
IMG_7414.JPG
IMG_7416.JPG
IMG_7419.JPG
IMG_7420.JPG
IMG_7311.JPG
IMG_7312.JPG
IMG_7313.jpg
IMG_7316.JPG
IMG_7340.JPG
IMG_7342.JPG

Salim wilde zijn knie even laten rusten, dus zijn Peter en ik alleen de stad in gewandeld. Helaas regen….. dat betekende voor ons ff relaxen bij Starbucks. halve liter Guatemalteekse koffie naar binnen geslurpt.

Het blijft echter toch een mooie stad. Nu is het weer droog, dus gaan we weer lekker met Salim op pad.

Station Rossio

Weekje Lissabon

Zaterdag 15 oktober om 16.30 met Transavia naar Lissabon gevlogen. Snelle reis maar helaas vrij lang op onze koffers gewacht. Omdat we besloten hadden de rolstoel voor Salim thuis te laten, werd Salim keurig opgehaald met een invaliden busje en vervolgens het hele vliegveld rondgereden in een rolstoel met chauffeur!

Op de heenreis was Salim nog wat commentaar aan het leveren op Amons rij steil. Echter in Lissabon troffen wij een taxichauffeur waarvan wij dachten…. nou….. die heeft het rijbewijs bij een pakje boter gekregen. Uiteindelijk wel op de juiste plek van bestemming gekomen, namelijk ons appartement dat niet vlakbij het Kasteel S.Jorge zat maar gewoon eraan vast. Prachtige plek om te verblijven echter Lissabon is wel wat lastig voor Salim en zijn krukken.

ons uitzicht

Zondag blijken hier gewoon bijna alle winkels open, dus Salim heeft gelijk zijn hart opgehaald bij diverse mooie kledingzaken. Fijn een beetje rondgedoold in de binnenstad en lekker gegeten in de restaurantjes die je hier overal in overvloed vindt. Aan de andere kant van “ons” kasteel bevindt zich een lift die ons direct naar de benedenstad brengt. Beneden zit ook een prima supermarkt waar we alles kunnen krijgen voor ons ontbijt enz. .

Yes, walvissen en captain Salim Sparrow

Wat een geweldige dag vandaag. Prachtig weer, kalme zee en jazeker we hebben walvissen gezien en met dolfijnen mogen zwemmen.

We vertrokken om kwart voor 9 uit Villa Franco do Campo met een Zodiak boot de Oceaan op en al vrij snel kwamen we in een flinke school met dolfijnen terecht. Het zijn echt ongelooflijk leuke dieren die enorm veel pret hebben rond de boot. Ze willen alleen wel graag dat je in de boot blijft want zodra je het water ingaat houden ze ineens veel meer afstand. Maar in ieder geval wel leuk om een keer geprobeerd te hebben.

Daarna gingen we verder en vonden enige tijd later een school Pilot whales oftewel Indische Griend. Het lijkt of ze heel langzaam zwemmen, maar ze gaan vrij hard vooruit.

Daarna terug naar de haven. Salim werd gevraagd of hij even kon komen helpen bij de schipper en mocht toen aan het roer van de boot. In korte tijd leerde hij flink gas geven en scherpe bochten maken. Hij stond helemaal te glimmen. Onderweg kwamen we nog een Tortuga oftewel zeeschildpad tegen. Deze kon niet duiken omdat er een krab aan zijn kont hing. De schipper heeft hem uit het water gehaald en verlost van de krab. Daarna was hij vrij snel onder water verdwenen. Daarna nog een hele school dolfijnen gezien. We mochten ook nog even zwemmen bij het eiland vlakbij Villa Franco do Campo, maar toen was het helaas echt afgelopen. We hebben echt een fantastische ochtend gehad en hebben met pijn in het hart afscheid genomen van de intens vriendelijke mensen van de sweet-sea whale company.

‘S middags moesten we nog wel even wat souvenirtjes kopen. Nou dat is best moeilijk. Voor ons is zo’n kitscherige hortensia wel leuk, maar die neem je niet mee voor iemand anders, die al die vele bloemen hier niet heeft zien staan. Ach ja, we zien wel.

Salim en ik hebben toch nog maar even het zwembad van het hotel geprobeerd, want daar hadden we nog geen tijd voor gehad of het weer was er niet naar. Daarna nog even lekker op een terrasje gehangen.

Helaas morgen weer naar huis….

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als azoren

Canyoing of mooie foto’s

Vandaag zijn we uit elkaar gegaan. Peter ging naar de Sete Cidades om mooie foto’s te maken en Salim en ik zijn gaan canyoing in de Ribeira Grande, wat grote rivier betekent.

Geen foto's gevonden die aan je zoekcriteria voldoen.

Met grote wordt volgens mij vooral het grote hoogteverschil bedoeld, want de stroom zelf was vrij smal. Het was een prachtige dag, volop zonneschijn dus beide partijen hebben zich prima vermaakt. We hebben ook een paar filmpjes gemaakt van het abseilen, dus die zullen we ook op de website plaatsen als we weer thuis zijn. Peter heeft ook nog een lifter meegenomen die net mosselen had gevist, dus hopelijk stinkt de auto morgen niet meer naar vis….

Geen foto's gevonden die aan je zoekcriteria voldoen.

Morgen de laatste mogelijkheid om walvissen te spotten, dus keep your fingers crossed….. Misschien kunnen we ook nog met dolfijnen zwemmen, maar daar stel ik me nog niet zoveel van voor. Bovendien is dat eigenlijk verboden hier omdat men de beesten juist zoveel mogelijk wil beschermen. We zullen dus wel zien.,

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als azoren

Tea time en waterval

Heerlijk uitgeslapen. Toen we wakker werden miezerde het weer een beetje. Op naar het fort hier om de hoek. Dat moet nodig gerenoveerd worden. Wordt nog steeds beheerd door militairen. Het bevatte een enorm wapenarsenaal van de 1e en 2e wereldoorlog.

Geen foto's gevonden die aan je zoekcriteria voldoen.

Toen in de auto gestapt op zoek naar een waterval die heet water uitstort. In eerste instantie konden we het niet vinden, dus zijn we eerst maar naar twee thee plantages gegaan. aan die kant van het eiland was het weer prachtig weer.

https://gorreana.pt/en/
Geen foto's gevonden die aan je zoekcriteria voldoen.

Vandaar dat de theeplantages waarschijnlijk aan deze kant zitten. Van de een was bekend dat het nog geheel in oude staat was. Sinds 1883 was er niet veel veranderd. Van de tweede werd gezegd dat deze in de jaren 80 was gerenoveerd. Nou volgens ons wat het net zo’n oude toestand als die andere… Bij beide theefabriekjes thee gedronken en gek toch. Volgens ons was de eerste lekkerder, maar dat zullen we thuis nog maar eens een keer testen.

Toen nog maar eens op de kaart gekeken en bedacht dat we eerst een andere geiser gingen bekijken om daarna nog maar een nieuwe poging te doen naar de warme waterval. De geisers waren niet zo spectaculair de lekkere broodjes die we daar gegeten hebben waren zeker de moeite waard. Daarna nog naar een bron gereden waar echt bronwater wordt getapt. Geen fabriek te zien, maar wel een enorm mooie ruige omgeving. We werden wel gewaarschuwd dat er overal CO2 uit de grond kwam, maar daar hadden wij geen last van en de koeien in deze omgeving ook niet zo te zien.

Zo en toen weer op pad richting de waterval. En ja hoor, het was het zoeken waard! Wat een prachtige waterval. En wat een enorme varens staan daar omheen. Het woord varen klinkt voor ons nooit meer hetzelfde. Alsof we in Jurassic Parc liepen. Je verwacht elk moment dat er een dino aan komt stappen. Maar dat is niet gebeurd.

Geen foto's gevonden die aan je zoekcriteria voldoen.

Daarna de weg vervolgd naar huis. En weer complete mist. De remmen van de auto werden op deze bochtige bergweggetjes weer flink op de proef gesteld.

Morgen een drukke dag; canyoing, dus nu maar gaan slapen.

Verdwaald op het eiland?

De dag begon zeer mistig en miezerig. Omdat het 2e Pinksterdag is, zijn er een heleboel dingen dicht. We zijn nog wel even naar een paleistuin geweest, die al eeuwen oud is en waar echte grote oude bomen staan. Daarna was het weer een beetje opgeklaard, dus dachten we laten we naar Villa Franco di Campo gaan om te gaan zwemmen in een kratermeer op een eilandje vlak voor de kust. Toen we daar aankwamen was het daar nog steeds mistig, dus er gingen geen boten naar het eilandje.

Islet of Vila Franca do Campo met mooi weer

Toen zijn we maar weer doorgereden naar het meer van Furnas om lekker in het warme water te liggen.

Geen foto's gevonden die aan je zoekcriteria voldoen.

Daarna wilden we nog doorrijden naar Nordeste, maar halverwege kwamen we weer in zo’n dichte mist terecht, dat we maar besloten om om te keren, want we moesten nog een flink stuk door de bergen.

We kwamen langs een dorpje waar ze prachtige straatmozaïeken aan het maken waren van papiersnippers in allerlei mooie kleuren. Natuurlijk op de foto gezet. We zijn anders teruggereden dan heen en kwamen allerlei prachtige fotopunten tegen. En ineens zaten we aan de andere kant van het eiland.

Hoe hadden we dat nu weer voor elkaar gekregen?

Volgens de kaart moesten we heel ergens anders zitten, maar geen probleem dit bleek een veel snellere weg te zijn ook nog! Morgen gaan we hier nog naar terug want er was zoveel moois te zien, dat was teveel voor een dag.

Wel Dolfijnen geen walvissen

Zondag 12 juni

Vandaag had de dag van de walvis moeten zijn, maar het werd de dag van de Dolfijnen en van de geisers met warmwaterbaden.

’s ochtends op tijd op pad om eerst een briefing te krijgen, waarna we met een snelle boot de zee opgingen. De zee was erg ruw en er was op het land veel mist, waardoor ze niets konden spotten voor ons en we dus op de bonnefooi het water op moesten. Na enige tijd vonden we dolfijnen. Peter heel druk met zijn fototoestel en ik heel druk met mijn videocamera. Maar het is best moeilijk om zo’n beest in beeld te krijgen.

S`middags zijn we met de auto naar het kratermeer in Furnes gegaan. Rond het meer bevinden zich ook een aantal geisers. Ook zijn er thermen en een “buitenbad”, waar je voor twee euro de hele dag kunt poedelen in water van zo’n 38 graden. Het was dit jaar pas geopend. Erg leuk. Daarna wilden we graag wat eten en hebben we een restaurant proberen te zoeken die de plaatselijke “codizo” serveert. En ja we hebben het gegeten. Dit echter plaatselijke gerecht wordt 5 uur gekookt in de grond op een warmwaterbron bij de geisers. Er zitten van alles in en het was erg lekker.

Op de weg naar huis stonden we regelmatig in de file omdat er allerlei pinksteroptochten waren. Ze zijn op dit eiland enorm religieus. We dachten nog even een extra uitstapje te maken naar het meer van Fogga. Nou dit meer deed zijn naam eer aan. We kwamen in een enorme mist terecht en je kunt dan niet zomaar omkeren op de smalle wegen hier.

gelukkig is alles weer goed gekomen en zijn we weer heelhuids in het hotel teruggekeerd. Vreemd genoeg waren de supermarkten gewoon nog open om 8 uur ’s avonds, dus hebben we nog even wat lekkers gehaald voor op de hotelkamer.

Zaterdag 11 juni 2011

Op tijd opgestaan, nadat we al twee keer wakker waren geworden omdat er een vliegtuig vlak over ons hoofd vloog. Als we het balkon opstappen kunnen we zowat de staart een zwieper geven. Heerlijk ontbijtbuffet en daarna in de tuut op pad naar de Sete Cidades, 4 van de vele mooie kratermeren die er hier op het eiland te vinden zijn. Na een aantal kilometer sloeg het weer om en reden we een dikke mist binnen. Hierdoor hebben we een paar mooie uitkijkjes over de kratermeren gemist. Wel twee naast elkaar liggende meren gezien. Het linker meer is groen van kleur en het rechter meer is blauw van kleur. De legende verteld dat dit gekomen is doordat twee geliefden een prinses en een herder niet met elkaar mochten trouwen en daardoor zoveel gehuild hebben dat er twee meren ontstonden. De prinses had blauwe ogen en de herder groene en ja je snapt het al het blauwe meer is twee keer zo groot. Aan de rand van het meer zwommen heel veel karpers. Hun staart stak mooi boven het water uit. Hopelijk een voorproefje voor morgen wanneer we walvissen gaan spotten. Hopelijk zien we dan zo’n enorme staart boven het water uit komen…..

We hebben onze weg vervolgd naar Porte Ferraria waar zich een heetwaterbron bevindt waarin je lekker kan poedelen Helaas was de pomp van het zwembad stuk waardoor we niet binnen konden zwemmen. Omdat het ook daar niet zo’n mooi weer was hebben we niet gezien dat je wel in de zee in een kom kon zwemmen in een natuurlijk zwembad. Dit hoorden we pas ‘smiddags toen we bij Arke een dagje canonying gingen boeken. Jammer, maar dat betekent alleen maar dat we deze reis nog een keer gaan maken. Helemaal geen straf want de omgeving is prachtig en hopelijk zien we dan wel de mooie uitkijkjes.

Omdat toen we in Ponte Delgado terugkwamen het weer niet wilde opknappen, zijn we naar een groot winkelcentrum gegaan alwaar Peter een hele mooie zeldzame Asterix heeft gekocht. Je kon daar ook van alles eten en er was een bioscoop. Daar hebben we Pirates of the Carribean gekeken in 3D. Very amusingNou morgen weer vroeg op, dus lekker naar ons mandje in het hotel.

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als azoren

Vrijdag 10 juni 2011

Vroeg op 3 uur want m half vier vertrokken we naar Schiphol. Jeroen was zo attent om ons te brengen.
Het vliegtuig vertrok keurig op tijd. Helaas hadden we op Terceira een tussenstop die nogal wat vertraging zorgde, dus uiteindelijk waren we pas om half 2 nederlandse tijd in Ponta Delgada.

Daar hebben we een uur staan wachten alvorens we onze huurauto hadden want de halve vlucht bleek een auto geboekt te hebben. Best een grote auto zo’n peugeot 207. Groter dan de geboekte opel Corsa. Snel naar het hotel gereden. We zitten 5 minuten van het vliegveld. Daar maar even een uurtje geslapen. Vervolgens naar de briefing van Arke reizen om even te horen wat je allemaal kan doen op het eiland en dat is nogal wat. Zondag gaan we onze eerste walvistocht maken. Morgen gaan we een van de 4 grote kratermeren bekijken en lekker in een van de zwavelbaden zwemmen. Op de heenweg komen we langs een annanasplantage. Nooit geweten dat het twee jaar duurt voordat zo’n vrucht gegroeid

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als azoren