Heerlijk uitgeslapen. Toen we wakker werden miezerde het weer een beetje. Op naar het fort hier om de hoek. Dat moet nodig gerenoveerd worden. Wordt nog steeds beheerd door militairen. Het bevatte een enorm wapenarsenaal van de 1e en 2e wereldoorlog.
Toen in de auto gestapt op zoek naar een waterval die heet water uitstort. In eerste instantie konden we het niet vinden, dus zijn we eerst maar naar twee thee plantages gegaan. aan die kant van het eiland was het weer prachtig weer.
Vandaar dat de theeplantages waarschijnlijk aan deze kant zitten. Van de een was bekend dat het nog geheel in oude staat was. Sinds 1883 was er niet veel veranderd. Van de tweede werd gezegd dat deze in de jaren 80 was gerenoveerd. Nou volgens ons wat het net zo’n oude toestand als die andere… Bij beide theefabriekjes thee gedronken en gek toch. Volgens ons was de eerste lekkerder, maar dat zullen we thuis nog maar eens een keer testen.
Toen nog maar eens op de kaart gekeken en bedacht dat we eerst een andere geiser gingen bekijken om daarna nog maar een nieuwe poging te doen naar de warme waterval. De geisers waren niet zo spectaculair de lekkere broodjes die we daar gegeten hebben waren zeker de moeite waard. Daarna nog naar een bron gereden waar echt bronwater wordt getapt. Geen fabriek te zien, maar wel een enorm mooie ruige omgeving. We werden wel gewaarschuwd dat er overal CO2 uit de grond kwam, maar daar hadden wij geen last van en de koeien in deze omgeving ook niet zo te zien.
Zo en toen weer op pad richting de waterval. En ja hoor, het was het zoeken waard! Wat een prachtige waterval. En wat een enorme varens staan daar omheen. Het woord varen klinkt voor ons nooit meer hetzelfde. Alsof we in Jurassic Parc liepen. Je verwacht elk moment dat er een dino aan komt stappen. Maar dat is niet gebeurd.
Daarna de weg vervolgd naar huis. En weer complete mist. De remmen van de auto werden op deze bochtige bergweggetjes weer flink op de proef gesteld.
Morgen een drukke dag; canyoing, dus nu maar gaan slapen.