Aangezien het regent besluiten we maar om niet de stad Kopenhagen in te gaan maar naar het volgende doel te vertrekken.
Tijdens het rijden bleef het ook maar regenen maar toen we in Tanumshede aankwamen werd het droog en hebben we zo’n twee uren tussen de verschillende rotstekeningen gewandeld. Gerrit vond het ook prachtig. De camping naast het Vitlyke museum was zo klein en er was niemand om ons te vertellen of er plek was, dat we maar een camping verderop zijn gaan zoeken. Onderweg liep er gewoon een Bambi langs de kant. Deze camping was zeer ruim en we waren nog net op tijd voordat de receptie dicht ging. Vandaag maar op tijd naar bed zodat we morgen wat eerder kunnen vertrekken. Peter had dat iets te letterlijk opgevat en stond om half 7 al de tanks te legen, water te vullen enz…. overigens kunnen ze de E20 beter omdopen tot McDonaldsweg omdat er elke 10 km wel eentje is
Tevergeefs op de campingplatz gewacht op iemand om te betalen. Geen levende ziel te vinden dus maar op pad naar Bremershaven. We konden geen parkeerplaats vinden waar we gerrit durfden achter te laten en hebben daarom maar besloten om das U boot maar op de terugweg te bezoeken door op de stelplaats te parkeren aldaar. We hadden nog een flinke reis voor de boeg want met een camper gaat het toch een stuk langzamer dan met de auto. Telefonisch een camperplaats in Copenhagen geboekt waar we om 8 uur moesten zijn. Het leek vervolgens wel of heel de trukkergemeenschap dezelfde kant op moest want we gingen van de ene file in de andere en ook bij de grens gingen we van 3 naar 1 baan dus enorm oponthoud. Hierdoor waren we om 10 over 8 bij de camperplaats. Een betonnen ruimte volgestouwd met campers….. gelukkig wel goede sanitaire voorzieningen.
Peter wilde champions leage kijken dus we zijn lekker gaan koken en via de sateliet op onze postzegel voetbal gaan kijken.
Na een korte nacht heeft Peter eerst alle laatste spullen in de auto gezet. Ik ben met Gerrit naar de dierenarts gegaan voor zijn verplichte wormkuur anders komt hij Noorwegen en Finland niet in. Daarna om 9.15 vertrokken naar Baak om de camper op te halen.
Een zeer uitgebreide uitleg gehad en op naar Bemmel om alle spullen op te halen die we de laatste tijd verzameld en naar mama gebracht hebben. Mama had een heerlijke lunch klaar staan.Snel de camper ingericht en naar Vierhouten gereden alwaar we heerlijk onthaald werden met een tomaten groentesoep en een broodje kroket. Omdat Peter jarig was kreeg hij ook een enorme doos met knoppers. Dus hij kan de hele vakantie snoepen. Als klap op de vuurpijl kregen we ook nog chips en een lekkere fles wijn mee. Na vele goede tips en tricks op pad naar de stelplaats in de buurt van Bremerhaven in Duitsland. Alwaar we rond 9 uur hopen aan te komen.
Aangezien wij op reis gaan met Gerrit kunnen wij niet anders dan een bepaalde route gaan rijden omdat wij binnen 5 dagen in Noorwegen of Finland moeten zijn. De keuze is dan simpel. We gaan eerst naar Noorwegen. Hieronder het reisschema van dag tot dag. Waarschijnlijk zullen wij bepaalde doelen niet halen en zal het schema gaandeweg aangepast worden.
Vandaag maar eens op tijd opgestaan om een dagje met de Yellow hop on-hop off Bus op pad te gaan. Eerst een ticket gescoord en daarna in de rij voor de touristbus naar Torre de Belém. Het is een prachtige dag, de zon schijnt volop en het is al gauw vrij warm. De bus rijd een vaste route langs allerlei toeristische attracties en je kunt je oortjes inpluggen voor een uitleg over alles wat je tegenkomt in 12 verschillende talen en dus ook in het Nederlands. Uitgestapt bij het Mosteiro dos Jerónimos een prachtig gebouw waar o.a. het archeologisch museum gevestigd is alsmede een kerk waar Vasco da Gama zijn laatste rustplaats heeft gevonden.
Wij willen graag de beroemde Portugese gebakjes proeven bij het Pastéis de Belém. The place to be voor deze lekkernij. Nou en het was lekker. Bij binnenkomst wordt direct gevraagd hoeveel je er per persoon wilt gaan eten. We hebben ons dit keer bescheiden opgesteld en er twee per persoon besteld. Dat was ook wel genoeg, want ze zijn vrij machtig.
Daarna langs de rivier de Taag naar het beroemde beeld van de reis van Vasco da Gama gewandeld. Deze stond in de steigers, zodat we hem niet op de foto gezet hebben.
Daarna doorgewandeld naar de Torre de Belém. een mooi kasteel gelegen in de Taag. Daarna zijn we weer in de bus gestapt richting huis. Peter heeft de tour nog maar een keer gedaan, omdat we op de heenweg onderin de bus zaten en daardoor een hoop gemist hadden. Bovenop is het natuurlijk veel chiller en je ziet meer. ’s avonds een restaurantje in de buurt gezocht omdat de heren voetbal wilden kijken.
De dag begint met prachtig weer. Daarom besloten een kaartje te kopen om het Kasteel S.Jorge te bezoeken. Heel mooi maar totaal niet geschikt voor iemand met krukken. Dus Salim en ik maar lekker op het terrasje gaan zitten en een beetje rond koekeloeren. Peter heeft nog wel een bezoek aan de Camera Obscura die zich via een stijlen trap op de 1e etage bevond. Best een mooie ruïne, maar vooral het uitzicht is echt adembenemend.
Salim wilde zijn knie even laten rusten, dus zijn Peter en ik alleen de stad in gewandeld. Helaas regen….. dat betekende voor ons ff relaxen bij Starbucks. halve liter Guatemalteekse koffie naar binnen geslurpt.
Het blijft echter toch een mooie stad. Nu is het weer droog, dus gaan we weer lekker met Salim op pad.
Zaterdag 15 oktober om 16.30 met Transavia naar Lissabon gevlogen. Snelle reis maar helaas vrij lang op onze koffers gewacht. Omdat we besloten hadden de rolstoel voor Salim thuis te laten, werd Salim keurig opgehaald met een invaliden busje en vervolgens het hele vliegveld rondgereden in een rolstoel met chauffeur!
Op de heenreis was Salim nog wat commentaar aan het leveren op Amons rij steil. Echter in Lissabon troffen wij een taxichauffeur waarvan wij dachten…. nou….. die heeft het rijbewijs bij een pakje boter gekregen. Uiteindelijk wel op de juiste plek van bestemming gekomen, namelijk ons appartement dat niet vlakbij het Kasteel S.Jorge zat maar gewoon eraan vast. Prachtige plek om te verblijven echter Lissabon is wel wat lastig voor Salim en zijn krukken.
ons uitzicht
Zondag blijken hier gewoon bijna alle winkels open, dus Salim heeft gelijk zijn hart opgehaald bij diverse mooie kledingzaken. Fijn een beetje rondgedoold in de binnenstad en lekker gegeten in de restaurantjes die je hier overal in overvloed vindt. Aan de andere kant van “ons” kasteel bevindt zich een lift die ons direct naar de benedenstad brengt. Beneden zit ook een prima supermarkt waar we alles kunnen krijgen voor ons ontbijt enz. .
Het leek mooi weer te worden deze dag, dus besloten we met Gerrit naar Saint Malo te gaan om het Fort National te bezoeken. Dit kan alleen als het eb is, anders is het fort niet te bereiken. Aangekomen in Saint Malo was het inderdaad eb, maar het fort zou pas open gaan om 2 uur. Daarom besloten we maar even een terrasje te pakken voor een kopje koffie. Ineens begon het ongelooflijk te onweren en regenen en het hield voorlopig niet meer op. Dus maar weer naar huis gegaan.
Na het eten was het volledig opgeklaard en Peter had nog een menhir gevonden die niet al te ver uit de buurt moest staan, namelijk in Plerguer hier 7 km vandaan. We hebben ons helemaal suf gezocht, maar de menhir met de mooie naam “Pierre du Domaine” deze avond niet gevonden. ’s avonds nog gezocht of we een betere kaart op googel maps konden vinden en dat bleek het geval. Dus de volgende ochtend zijn we weer op stap gegaan en toen hebben we hem in een keer gevonden. Als je hem zo ziet denk je, moet je daar nu 3 uur voor uittrekken om hem te zoeken, maar Allah Peter was weer in zijn nopjes dat hij weer zo’n mooie steen op de foto kon zetten. Hoeveel zullen er deze vakantie nog volgen…..
’s middags weer naar Saint Malo gereden omdat het nu weer prachtig weer was, maar nu bleek dat Gerrit helemaal het Fort niet in mocht. Sterker nog hij mocht niet eens op het strand, terwijl we daar vele honden hadden zien lopen. Toen zijn we maar weer langs de kust gaan rijden en hebben weer wat mooie foto’s geschoten.
Vervolgens naar Dol de Bretagne gereden om daar nog even lekker op een terras een biertje te drinken. ’s avonds op de camping een pizza genuttigd in het restaurant. Toen we de kaart zagen en de wijn geproefd hadden, verwachtten we niet veel van de pizza, maar die bleek wonderwel heel goed en lekker te zijn. Helaas zitten er hier heel veel Engelsen op de camping en die kwamen met z’n allen het restaurant bezetten. Wij zijn toen maar weer weg gegaan en lekker gaan lezen in de caravan.
Het is prachtig weer dus vertrekken we naar Mont St. Michel(pdf). Gerrit dit keer maar niet meegenomen want hij mag daar niet mee naar binnen en hij mag niet in de pendelbus en dan zouden we nog 4 km extra moeten lopen, niet dat dat erg is, maar het is een bijzonder saaie weg.
En het was maar goed ook dat hij niet mee was. Je kon over de hoofden lopen zoveel mensen waren er op Mont St. Michel. Desalniettemin hebben we alles goed kunnen verkennen en hebben we mooie foto’s kunnen maken. Op de heenweg hebben we nog even een Franse Molen bezocht. Daar kon je ook een rondleiding krijgen die even duur was als de rondleiding door het klooster van Mont St. Michel en we hadden moeten wachten tot er nog twee bezoekers zouden komen…. Dat hebben we maar overgeslagen.Helaas is het weer ’s avonds omgeslagen. Het heeft vannacht enorm hard gebliksemd en geregend en Gerrit is zelfs bij ons op de kamer komen slapen omdat hij dat toch ook maar niks vond.
Na een hele dag regen waarbij we alleen in de avond even op stap zijn gegaan naar Mont St. Michel, nu een hele dag op pad langs de noord kust van Bretagne. Het was geen top weer, maar wel een heerlijke temperatuur en af en toe liet het zonnetje zich ook nog zien. We zijn eerst naar La Pointe du Grouin gereden waar we heerlijk een stukje gewandeld hebben en mooie foto’s hebben gemaakt.
Daarna lekker geluncht met “de cola van Bretagne”. vervolgens doorgereden naar Saint Lunaire. Onderweg zagen we een bordje met mooi uitzichtpunt staan, dus we dachten hup de auto parkeren en er naartoe lopen. Aangezien het een bosrijke omgeving was lieten we Gerrit los lopen. Tot onze grote schrik zagen we hem ineens het ravijn in verdwijnen. Gerrit had water gezien en liep via een heel stijl pad naar beneden. Echter hij kon niet meer via dat pad omhoog lopen dus raakte hij nogal in paniek. Peter ging omlopen en ik probeerde hem beneden te houden.
Gerrit zag dat echter niet zitten en rende heel hard weg om een andere mogelijkheid te zoek om naar boven te komen. Ik via boven achter hem aan en ineens stond hij weer voor mijn neus. Enorm vies en totaal uitgeput maar met zo’n blik van, zooooo daar ben ik weer, niks aan het handje. Vervolgens Peter geroepen dat hij weer terecht was en maar weer naar de auto teruggelopen om onze weg te vervolgen. Gerrit en water…. wat een combinatie…. In Saint Lunaire hebben we Gerrit weer een beetje schoon gespoeld in de zee en op een uitkijkpunt weer prachtige foto’s gemaakt en een lekker kopje koffie gedronken. Vervolgens doorgereden naar Saint-Cast-Le-Guildo waar we nog een beetje gewandeld hebben en foto’s hebben genomen. Daarna weer naar ons huisje waar we lekker gebarbecued hebben. Hopelijk is het morgen zonnig want dan gaan we ’s ochtends weer naar Mont St. Michel.
Tijdens het rijden bleef het ook maar regenen maar toen we in Tanumshede aankwamen werd het droog en hebben we zo’n twee uren tussen de verschillende rotstekeningen gewandeld. Gerrit vond het ook prachtig. De camping naast het Vitlyke museum was zo klein en er was niemand om ons te vertellen of er plek was, dat we maar een camping verderop zijn gaan zoeken. Onderweg liep er gewoon een Bambi langs de kant. Deze camping was zeer ruim en we waren nog net op tijd voordat de receptie dicht ging. Vandaag maar op tijd naar bed zodat we morgen wat eerder kunnen vertrekken. Peter had dat iets te letterlijk opgevat en stond om half 7 al de tanks te legen, water te vullen enz…. overigens kunnen ze de E20 beter omdopen tot McDonaldsweg omdat er elke 10 km wel eentje is
