Op tijd vertrokken uit Tennevol want we willen naar Harstad om het Adolfkanon te gaan bekijken. Stomtoevallig zijn we daar om 13.00 uur. Blijkt er slechts 1 toegang te zijn per dag en alleen met een guide en deze start om 13.30 uur. In kolonne moeten we een kazerneterrein op waar de kanonnen staan.
Eerst gaan we de bunker in waar de manschappen verbleven en waar de munitie bewaard werd alsmede waar het kanon bewapend werd. Wat een operatie om dat voor elkaar te krijgen. Na een ellenlange uitleg kregen we ook het echte kanon te zien en zijn 3 broers. Mijn hemel wat een enorm ding. Ook in het kanon kon je zien hoeveel moeite men moest doen om hem te laden en af te vuren. Het geheel duurde meer dan 20 minuten
Daarna lekker in de zon op de camping in Harstad gaan zitten. Morgen naar Andenes.
Het is weer een prachtige zonnige dag. De route gaat vandaag verder over . De E6 waar we nu naast rendieren ook Elanden tegen kunnen komen volgens de waarschuwingsborden. Onderweg gestopt voor de lunch zit er een ouder echtpaar een vuurtje te stoken op het zitgedeelte van een lunchbankje. Heel apart
Ondanks dat we vandaag niet zoveel kilometers maken duurt de reis lang omdat we niet hard kunnen rijden. Overal staan flitspalen en bovendien kunnen we ook niet hard omdat de wegen dat niet toelaten. Maar dat geeft niks want het uitzicht is overal prachtig.
Vanochtend op tijd vertrokken van de Noordkaap richting Alta. Daar in het Alta museum zijn weer rotstekeningen te zien.
Het is prachtig weer en het uitzicht onderweg is verschrikkelijk mooi. Ook lopen er weer overal rendieren die we regelmatig op de foto kunnen zetten. Ook liggen er veel zalm/forelkwekerijen in de Fjorden waar we langs rijden.
De wandeling langs de rotstekeningen is erg leuk en Ger geniet weer volop. Vandaag willen we niet zoveel kms maken daarom gaan we na Alta op zoek naar een camping. De eerste die we tegenkomen ligt mooi maar direct aan de doorgaande weg dus dat lijkt ons niet zo handig voor Ger. De tweede stond niemand en er was ook niemand aanwezig. De derde was raak prachtig plekje aan het Jokelfjord met gras dus voor iedereen wat wils.
Deze dag was 3 maal bijzonder: ten eerste natuurlijk bijzonder dat we de Noordkaap hebben bereikt. Ten tweede omdat het bijzonder koud was. We hebben zelfs de verwarming aan moeten zetten en ten derde omdat ze bijzonder lekkere wafels op de Noordkaap serveren. Je ontkomt er ook niet aan want de lucht van warme wafels omvat je direct als je binnenkomt. Veel foto’s gemaakt in diverse weersomstandigheden want zo regende het, zo was het mistig en daarna weer kraakhelder. Alleen de ventilator die hier constant een harde koude wind blies had van ons uit gemogen. Binnen draaide een film over de historie alsmede een film over het noorderlicht. Ook was er een tentoonstellinkje over Thailand en een Thaise kapel. Door de kou maar op tijd ons bed in.
De volgende ochtend blijkt het prachtig weer te zijn. Door het zonnetje is het gelijk veel minder koud. Dus maar weer snel nieuwe foto’s gemaakt, nog zo’n heerlijke warme wafel gegeten en dan weer op weg naar Alta.
Toen we vanochtend om 8 uur opstonden was het 23 graden.  Op pad naar het sami museum in Inari. De camper in de schaduw gezet zodat Gerrit het wel even uit zou houden. De airco had flink aangestaan en er stond een lekker koud briesje. Toen we halverwege het museum waren kwam de caissière ons halen. De buschauffeur die buiten stond had geklaagd dat we op een van de 6 bus plekken stonden en dat onze hond in de auto zat en dat mocht volgens hun niet in Finland. Ik ben maar teruggegaan want ik had geen zin in problemen. Peter volgde ook vrij snel en ging verhaal halen bij de buschauffeur omdat er volgens ons niets aan de hand was. Ger lag ook heerlijk rustig dus er was ook niets aan de hand en het was ook nog steeds lekker koel in de camper. Peter was er klaar mee en ging met Ger naar het water. Ik ben nog even teruggegaan om foto’s te maken in het buitenmuseum en daar trof ik ook een eekhoorntje.
In Inari was ook een mooi uitkijkpunt dus dat wilden we ook graag zien. We moesten daar wel een hike pad lopen van zo’n 2 km. Ger vond het prachtig totdat we bij de brug over het snelstromende water aankwamen. Hij ging wel over de brug heen maar echt niet van harte. Het was de moeite van het lopen waard.
Nu op weg naar de Noordkaap. Toen we de grens van Finland naar Noorwegen overgingen was de temperatuur gezakt naar 15 graden terwijl het nog steeds erg zonnig was. Hele mooie vergezichten onderweg.
Bij het eerste Fjord dreef er ineens een zeehond op een ijsschots voorbij. Zo’n leuk gezicht.
Ook hier opgepast met diverse rendieren vlak langs de weg. En eentje die vlak voor ons oversteekt. Wat een noodstop. Schrikken. Tja we waren tenslotte middels een bord gewaarschuwd dat er de komende 160 km rendieren konden oversteken. Heleboel tunnels en uiteindelijk zijn we op onze camping Wat is ie mooi dat uitzicht hier. Ben benieuwd naar hoe het morgen op de echte Nordkapp zal zijn. Inmiddels is het 9 graden…. koud
Deze E75 mag gerust de Raindeer 75 genoemd worden. We hebben er heel wat van gezien langs en op de weg. Hier kloppen de waarschuwingsborden dus goed.
Vandaag eerst langs Santa Claus Park. Wat raar het park gaat pas open op 26 juni a.s. Blijkt dat helemaal nieuw te zijn en Santa Claus Village ligt 2 km verder. Daar aangekomen blijkt het zoals verwacht een echte toeristenval te zijn. Maar hier bevind zich ook The Arctic Circle. Met 23 graden wel een beetje erg warm zo op de poolcirkel.
Aangezien je hier vrij snel bent uitgekeken hebben we maar een mooie toeristische route genomen naar Inar. En we hebben genoten. Veel bossen en dus veel rendieren die nergens echt bang voor zijn een heel groot konijn die overstak en natuurlijk te laat met het fototoestel helaas. Vervolgens mooie meertjes met en zonder ijs en overal sneeuw. Ger ging helemaal uit zijn dak. Zo leuk om te zien en dat vonden de omstanders ook.
Toen op zoek naar een camping. Dat was nog best lastig maar de 3e was raak. Nr 1 wilde geen honden. Nr 2 was vol en Nr 3 wilde ons graag hebben. Er zijn hier veel honden.Dat is vast ook niet toevallig . Omdat wij hier plaatselijke tijd 21.00 uur aankwamen was de tussendeur al gesloten. Ik op de bel gedrukt en was benieuwd of er nog iemand zou komen. Ik zie een rollator staan dus weet niet wat ik moet verwachten. Komt er een oud baasje aangesloft in zijn pyjama en op zijn sloffen en een heel ondeugend lachje. Natuurlijk mogen wij bij hem logeren… de kassa heeft talloze mogelijkheden en hij zoekt zich suf naar de verschillende opties. Eerst moet ik een formulier invullen. Ook uw man en 15 kinderen invullen he…. Met een dikke knipoog zegt hij dat hij ook weleens in Holland is geweest…. voor de rest verteld hij daar niets over en overhandigt mij vervolgens ons plaatsnummer. Â Weer bij Peter gaan we op zoek naar onze plaats. Nergens kunnen wij nummers vinden en de elektriciteit sleutel past overal op dus maar een plaats op de gok.
De E4 kunnen ze beter de F4 van foto4 noemen. Om de haverklap staat er een flitspaal en natuurlijk meestal op een dalend stuk. De weg is grotendeels 4 Baans met een minieme vluchtstrook van Max 20 cm en daar rijden gewoon fietsers en tractors… levensgevaarlijk maar hier blijkbaar normaal in Zweden. Mooie weg. Grotendeels langs een enorm meer. Ineens is de weg afgezet en worden we naar een parkeerplaats gedirigeerd alwaar zo’n 12 politie agenten klaarstaan voor zo blijkt een alcoholcontrole op woensdagmiddag om 13.30 uur???? Bizar maar blijkbaar waren er toch een paar de lul die de hele auto moesten uitpakken… wij mochten na het blazen gewoon doorrijden gelukkig.
Dus onze weg vervolgd en een plek gezocht om te lunchen. Prachtig gelegen aan het meer met zelfs een kleine vuurtoren. Ger vond het ook prachtig. Na een uitsmijter met koffie doorgereden naar Finland. Een heel verschil met Zweden. Alles ziet er een stuk minder mooi uit. Wel komt de Denneboom geur goed door in de camper. Het blijkt dat we een tijdzone gepasseerd zijn en ineens is het een uurtje later. Om 7 uur zijn we in Rovaniemi en strijken neer op de plaatselijke camping.
Geen rust op deze camping. Om de haverklap komen er een of meerdere straaljagers over (volgens Peter zijn het joint strike fighters) en er zit vlakbij een bijzondere brug. Beneden langs gaan de auto’s en bovenlangs de trein. De halve camping loopt uit als er een trein overheen gaat. Wat een herrie.
Elk navigatiesysteem is weer anders. Zo ontdekten wij vandaag dat onze Blaupunkt zijn eigen eigenaardigheden heeft. Hij gilt niet zoals de Tom Tom TOLWEG maar probeert ze te vermijden zonder dat wij hierom gevraagd hebben. Als wij daaraan toegeven zou hij ons 150 km extra laten rijden terwijl we er vandaag al zo’n 749 km moeten doen. Dus handmatig er een paar plaatsen ingezet. Bij de eerste plaats aangekomen wil hij ons een compleet extra rondje door het dorp laten maken. En ook steeds weer terugsturen als wij daar niet aan toegeven…. dus als wij nu vlak bij zo’n tussenplaats zijn moeten we die even handmatig weer verwijderen.? Onderweg ook onze eerste loslopende Eland gezien. Gelukkig stak hij niet over. Hij draaide zich gelijk om dus helaas ook geen foto.
De navigatie vindt zelf ook dat ze cadeautjes uit moet delen. Als er bijvoorbeeld ergens op onze route een verkeersopstopping is begint ze die aan te prijzen als een speciale aanbieding : “verkeerstopping voor U”.
Daarnaast heeft ze een beetje een spraakgebrek we moeten steeds rechtsfff of linksffff. Tevens is ze constant aan het roepen “herberekenen” omdat ze regelmatig even de weg kwijt is.
Toeval bestaat niet? Vrijdag heb ik nog even de boeken kast van mijn moeder geplunderd omdat die altijd leuke boeken heeft liggen. Het eerste boek dat ik willekeurig gepakt heb is de Ijsprinses van Camilla Lackberg.
Als Peter rijdt kan ik lekker lezen. En wat schetst mijn verbazing? Op het moment dat het verhaal zich afspeelt in Tanumshede zijn wij daar ook aangekomen.
Vanochtend is Peter erg vroeg opgestaan. Ger wekt ons altijd een paar keer voordat we daadwerkelijk ons bed uitkomen en Peter dacht dat het al 7 uur was… we waren daarom op tijd weer bij de rest van de rotstekeningen die we nog niet gezien hadden. Ze liggen namelijk verspreid over een gebied van 10 km.
Het is prachtig weer vandaag en daarom maar gelijk doorgereden naar Oslo om een mooie wandeling door het Vigilandpark te maken. Ondanks dat we hier al eerder geweest zijn blijft het prachtig. We hebben dit uitstapje vandaag gepland omdat we verplicht binnen 5 dagen in Noorwegen moeten zijn.. wat een deceptie aan de grens waar ze alleen een vluchtige blik op het hondenpaspoort werpen en je door laten rijden.
Daarna een bezoek aan het Vikingmuseum wat ook echt de moeite waard is. Aangezien we de stelplatz niks vinden zijn we doorgereden naar de stadscamping die echt mooi verzorgd is.
