Categorie: Marrakech

Het programma is gewijzigd waardoor de vrije dag in Marrakesh vandaag is en niet pas aan het eind van de vakantie. Beetje uitgeslapen maar het ontbijtbuffet nog wel gehaald. Hebben ze een Nescafe koffiemachine neergezet… geen goed begin van de dag dus dan maar snel naar de Starbucks. Het is helaas niet zo’n mooi weer vandaag.

Toch maar wandelend naar het El Bahia Paleis. Opvallend hoe veel mensen je graag ongevraagd de weg willen wijzen.

Mooie site die nog grotendeels gerestaureerd moet worden. Leuk dat er veel ooievaars zitten. Aan het eind van ons bezoek begint het te regenen.

Daarom maar op tijd inchecken voor een lunch bij de Kozybar naast het paleis.

Gelukkig is het daarna weer droog en zijn we op zoek gegaan in de Soukh naar souvenirs en in geslaagd.
Op de terugweg op zoek naar een bakker die die lekkere koekjes heeft die we gisteren in cafe de France hebben geproefd. Om de hoek bij ons hotel blijkt er een pattiserie te zitten en die hebben ze en ook nog hele lekkere koffie. Wat een feest.

S`avonds weer lekker gedineerd in het hotel en op tijd naar bed omdat we morgen vroeg op moeten voor het vertrek naar Fez.

Op tijd op om te genieten van het ontbijtbuffet. 9 uur vertrek met de bus naar de Koutoubia moskee. We hebben vanaf nu een gids genaamd Lhassan. Hij spreekt prima nederlands. Hij vertelt dat de Moskee is gebouwd rond 1168 en ook 68 meter hoog is. Hij heeft 4 goudkleurige bollen op het dak terwijl dat er normaal maar 3 zijn. De 4e kleinste bol is van puur goud. Naast het dak hangt een soort galg waar vroeger als er gebeden werd een witte vlag aan werd gehangen omdat de preken werden gesproken en er nog geen speakers waren. Zo wist iedereen dat het tijd was om te bidden.

Daarna zijn we naar De Saadian tombes gelopen. Een prachtig bewaarde begraafplaats omdat deze pas herontdekt is door de Fransen in 1917. Deze was 400 jaar dichtgemetseld was geweest door een jaloerse opvolger van de toenmalige koning.

Vervolgens te voet verder naar het paleis Bahir. Gebouwd door een grootvizier. Lijkt wel een beetje op het Al Cazar in Sevilla. Mooi hoor.Naast het paleis ligt de Joodse Wijk die vroeger veel zout verhandelden. Een kilo zout voor een kilo goud of marmer. Goede deal lijkt mij.

Hierna werden we een apotheker annex drogisterij ingeloodst waar we uitleg kregen over kruiden specerijen, parfums enz. Ook nog even een lekkere nek massage gehad met arnica. Was echt lekker.

Toen mochten we lekker gaan lunchen op een dakterras met ter plekje versgebakken brood uit een steenoventje. Mmmm waren we aan toe. Als laatste werden we naar het Jemaa el-fna plein gebracht en de grote soekh. Heerlijk rondgedwaald en aangezien we geen zin hadden om met de bus terug te gaan zijn we weer naar het hotel gewandeld

Vanochtend om even na 6en steeg het vliegtuig op om om half 9 plaatselijke tijd op Marrakech aan te komen. Veel gedonder bij de douane lange rijen met sjagrijnige ambtenaren die ons niet wilden doorlaten omdat wij nog niet wisten in welk hotel wij zouden verblijven. Dus naar het politiekantoor die vervolgens maar wat invulde op ons formulier en opnieuw in de rij.

Dit keer mochten we wel door nadat ik het nederlandse overzicht van Cor en Don liet zien waar hij vervolgens niets mee kon. Maar ook niet toegeven natuurlijk dat hij het niet begreep.. vervolgens in de bus naar het hotel.

Uitleg gehad en vervolgens de stad in. Lekker koffie bij de Starbucks en daarna naar de soekh. Wat een prachtige kleuren en wat een heerlijk zonnetje. Genieten hoor! Bij de Starbucks komt een man het terras op met een truttentrolly en laat die onbemand staan en loopt naar binnen. Omdat er daar ook een uitgang aan de zijkant is kijk ik hem na wat hij gaat doen. Tegenover mij zit een man en die zegt ik hou hem wel in de gaten hij is koffie aan het halen. Ik verwacht niet dat de koffer explodeert. Twee zielen een gedachte….

Vandaag op tijd op pad om een heel andere wijk van Marrakesh te bezoeken.

Deze keer een moderne en een stuk rijkere buurt met winkels van alle top merken en sjeik restaurants te bekijken.

Na eerst nog een broodnodige koffie voor Marcel en een overheerlijke cola voor mij op ons stam terras café de France gingen we op pad.

Het weer was niet echt top en het leek er op dat het ging regenen. Onderweg gingen we langs het cyberpark alleen zoals vaker in een stad als deze was de route flexibel en gingen we via een omweg en belanden we bij het sjiekste hotel van Marrakesh “Het Royal Mansour” via de grote oprijlaan belanden we bij het park. Bij de ingang was een tentoonstelling van Maroc telecom over telefoon door de jaren heen van vast naar mobiel nadat we hier hadden rond gekeken moesten we echt naar de wc en tegen over de tentoonstellingsruimte zat een verkoopruimte met achterin een toilet, Resoluut maar zonder te vragen gingen we om beurten even naar de wc. Volgens Peter stonden er een aantal mensen een beetje raar te kijken. Maar er gebeurde niets en onze letterlijke opluchting was groot .

Het cyberpark was niet echt bijzonder, palen waar je kon internetten en een keurig onderhouden park. Eenmaal in de drukke winkelstraat aangekomen ging het regenen een Mac bracht uitkomst lunch en schuilen voor de regen. De winkelstraat was niet echt top veel winkels maar niet echt bijzonder wel een pizza hut gevonden en dat was weer handig voor ’s avonds voor het diner. Na wat te hebben gechild in het hotel zijn we voor Rocky op zoek gegaan naar cd van de lokale André Hazes (Hamid Zahir) uit Marrakesh maar dat was snel onder controle op naar de Pizza hut. Morgen weer naar huis altijd lastig

Vandaag traditioneel begonnen met een café au lait, in ons huisrestaurant café de france.  Hierna was het toch tijd om eindelijk naar het eerder gesloten museum te gaan.

Het is vooral duidelijk dat dit niet hoog op het prik lijstje staat in Marokko. Het museum is vooral leeg, het gebouw is een oud paleis en wordt vooral verwaarloosd. Daarna zijn we doorgelopen naar het Badia paleis, dit is uit de 15 eeuw en er wordt een poging gedaan om dit te restaureren. Het is daar echt prachtig mede door de aanwezigheid van tientallen ooievaars.

Wij hadden ’s ochtends in het hotel gevraagd waar we mooie foto’s van de stadsmuur konden maken. Dit bleek het gebied te zijn van het koninklijk paleis. Daar aangekomen bleek er erg veel aanwezigheid van politie en leger. Ze wilden vooral niet dat we foto’s maakten. Maar goed ik heb een aantal keer de niet wetende toerist uitgehangen met de landkaart en Peter heeft ondertussen een aantal foto’s geschoten. Naar mate wij verder wandelden stonden er steeds meer geüniformeerden. Er stonden ook veel mensen achter dranghekken, toch maar eens vragen wat er aan de hand is. Het bleek dat de koning van Marokko in aantocht was. Wij zagen dat niet zitten want we hadden dorst.  Het blijft vakantie, first things first.

Enfin, op de terug weg flink in onderhandeling geweest en een aantal aankopen gedaan. Eens kijken hoe dit gaat aflopen bij de douane

Nadat we vanochtend vol goede moed op pad gingen naar het museum van het Bahia paleis kwamen we er langzaam achter dat dinsdag de dag is dat er heel veel dingen gesloten zijn. Nadat we in de Medina weer talloze straatjes gezien hadden stonden we voor een gesloten deur. Morgen dus een nieuwe poging.

Enfin, er moeten nog steeds inkopen gedaan worden voor het thuisfront en inmiddels zijn er twee investeringen gedaan. De winkeltjes lijken allemaal op elkaar, maar moeilijk zoals we zijn is dit allemaal niet makkelijk. We lopen door heel wat steegjes en worden de hele dag aangesproken. We hebben heel veel vrienden. De onderhandelingen lopen niet altijd in ons voordeel af en hebben dus nog niet alles gekocht wat we wilden. Vanavond dachten we, ze komen wel achter ons aan, maar schijnbaar boden we toch te weinig. Winkelen is niet zo makkelijk hier in Marrakesh.

Na een taxirit in een 32 jaar oude Mercedes, zitten we op het dakterras van het hotel te wachten op de thee. We hebben een kamer gereserveerd met twee bedden, dat is nu even een probleem maar ze zijn het aan het regelen. Maar alles is hier een kwestie van onderhandelen lijkt het wel.  De charme van het land?