Vandaag de stad in met zijn tweeën lopend door de soeks kilometers de zelfde leren tassen ,riemen ,lampen en aarde werk en nog veel meer meuk. Onderweg spreek iedereen je aan en gaat alles anders als dat je dacht. We hadden ons voorgenomen om het Bahia paleis te bezoeken maar kwamen uiteindelijk uit bij de bassins waar het leer wordt bewerkt en gekleurd. onder het genot van een bosje mint onder de neus langs de bassins gelopen en gekeken hoe dat gaat hard werken voor weinig geld in een ongelofelijke vieze bende maar voor al die lucht. De lucht van dode dieren!!! in staat van ontbinding. Het duurt een uurtje voordat die lucht uit je neus verdwenen is. De werknemers staan daar vrijwel onbeschermd hun werk te doen, geen rekening houdend met de gevaren die de chemicaliën met zich mee brengen.
Toen was het weer tijd om op het terras plaats te nemen alleen de weg terug is toch lastig door al die straatjes en zie maar eens langs al die verkopers te komen . Gelukkig hebben we nu ook al een hofleverancier. Dat is onze “sapman” een heerlijk glaasje jus d”Orange voor 4 dirham ( 0.40 cent). Als die man ons ziet dan begint hij enthousiast te wijven en wil al beginnen met inschenken
Uit eindelijk toch bij het paleis geweest mooie architectuur allen stond er geen helemaal niets meer in waardoor er eigenlijk niet overbleef van de pracht en praal die er vroeger zeker is geweest ..
Daarna weer even ontspannen in het hotel zwemmen en hangen op het terras slopend een weekje Marrakesh .
s`Avonds weer naar het grote plein om te eten Marcel kan het erg goed vinden met de Marokkaanse verkopers en zo kwamen we ergens te eten waar onze Gerard J ons voor was geweest altijd leuk dat gedoe er om heen.