coco – Pagina 6 – peter en carole op reis

L’Abbaye de Royaumont en Saint-Ouen-L’Aumone

Gisteren hebben wij bij de toerist office een heleboel foldertjes meegenomen. Vandaag is besloten om een kloostertuin die er op het plaatje heel mooi uitzag te bezoeken en een dorpje waar ook een wandeling langs de Oise is uitgezet met schilderen van impressionisten.

Bij het klooster aangekomen blijken we te moeten betalen om binnen te komen, terwijl in het foldertje stond dat het gratis was. Ik wil toch wel graag naar binnen en we kregen zelfs een poepzakje uitgereikt voor Gerrit. Dit terwijl hij toch keurig zijn eigen zakjes aan zijn riem meedraagt. Het klooster was erg mooi. Maar de tuin waar het allemaal om ging was heel klein en niet te best onderhouden. Desalniettemin hebben wij ons er prima een uurtje vermaakt en is Gerrit helemaal doodgeknuffeld door allerlei groepen schoolkinderen die hier een excursie hadden.

Op naar Saint-Ouen-Laumone. Een mooi stadje aan de Oise. Nadat we de auto hebben geparkeerd zijn we eerst ergens lekker een kop koffie gaan drinken. Op het terras bij de prachtige kerk konden ze niets lekkers bij de koffie serveren maar ze wilde wel even de dessert kaart erbij halen. Komt ze daar toch met een heel schoolbord aanlopen met daarop de menu kaart.

Daarna zijn we naar beneden gelopen naar de rivier de Oise om de schilderen te gaan bewonderen. De route was slechts zo’n 100 meter lang en er stonden zo’n 10 schilderijen. Helaas voor deze schilders vinden we Vincent zijn schilderijen toch echt veel mooier. Er was slechts een schilderij bij waar ons beider hart iets sneller van ging kloppen .On Orchard in Pontoise in Winter van Camille Pissarro.

Op de terugweg zijn we even bij een supermarkt gestopt waar Peter en Gerrit even buiten bleven staan, omdat Gerrit met deze temperatuur niet in de auto kan blijven zitten. Ik mocht van Peter niet de kar terugzetten want er bleek een rat rond te lopen. Ik was blij dat hij dat pas zei toen we al in de auto zaten.

Auvers sur Oise

Doordat we gisteren de hele dag zowat in de auto hebben vertoefd en we dus best moe waren, hebben we vanochtend maar een heerlijk uitgeslapen. en zijn pas ’s middags iets gaan ondernemen met Gerrit.

Vincent van Gogh heeft zijn laatste jaren in Auvers sur Oise doorgebracht en hij is hier ook begraven samen met zijn broer Theo die een paar maanden na hem is gestorven. Wij hebben zijn laatste rustplaats bezocht. Een keurig en eenvoudig graf, zonder pracht of praal. Ook in Auvers sur Oise is een wandeling uitgezet langs de plaatsen waar Vincent verbleef en waar hij geschilderd heeft. Omdat de zon erg fel is en het moeilijk is om bepaalde foto’s te maken lijkt het ons handig om van de week nog maar een keer in de ochtend terug te komen.

Vrijdag en zaterdag 7 en 8 september

Deze dagen staan in het teken van de verhuizing naar ons tweede huisje in Frankrijk, gelegen in Chambly. We zijn heel benieuwd waar we dit keer terecht komen en of het weer daar ook nog een beetje aangenaam zal zijn en natuurlijk kunnen wij onze zoektocht naar Vincent hier afmaken?Naast het inpakken en wegwezen verhaal hebben we ook nogal wat tijd gespendeerd om wijn te kopen en andere lekker dingen. Het is zo leuk dat de borden die supermarkten hier aanprijzen niet aangeven hoeveel kilometer je moet rijden, maar hoeveel minuten je moet rijden. Alsof wij net zo hard scheuren als al die Fransen hier….

Het zout van de Camargue is hier wereldberoemd en natuurlijk moeten we daar wat van meenemen en dan het liefst nog in combinatie met de nog beroemdere “Herbs de Provence”.Op een marktje in Fontvieille vinden we een kruidenverkoper en die kant en klare zakjes van dit moois verkoopt. Vervolgens in de supermarkt zalm gekocht en deze gemarineerd met knoflook, olijfolie, tomaatjes en deze kruiden in het zilverpapier op de BBQ. Het is lekker, maar er zit te veel zout in. Dus we moeten maar wat extra herbs de provence kopen om het evenwicht te herstellen.

De reis naar Chambly was lang en we waren best moe toen we voor een hek van een chateau tot stilstand kwamen. We hadden geen huisnummer gekregen en op de korte weg die de juiste naam droeg, hadden wij ons huisje nog niet gezien. Voordat we ons hier druk over konden maken ging onze telefoon ging en de eigenaar vroeg of wij voor het hek stonden. Hij zou direct komen om ons op te halen. Blijkt gewoon dat onze Gite op het terrein van dit grote chateau staat. Wat prachtig toch? Er gaat een lang bospad naar onze gite en daar aangekomen laten we Gerrit los die helemaal los gaat in de tuin rond het huisje. Wat is hij blij dat hij eindelijk na al die tijd uit de auto mag. En wat zijn wij blij dat het huisje zo leuk ligt en zo mooi is. Ook van binnen is het erg apart met zijn kanarie gele keuken en woonkamer en flamingo roze slaapkamer.

‘snachts is Gerrit het helemaal beu om alleen in de woonkamer achter te blijven nadat hij twee weken bij ons op de slaapkamer heeft kunnen slapen. Hij was dan ook erg blij dat hij mee naar boven mocht en valt vervolgens weer lekker in slaap en wij ook. De volgende ochtend is de reis van de trap naar beneden lastiger dan naar boven voor Gerrit. Daarom oefent hij nog maar een keer en nu gaat hij als een tierelier. Aangezien we toch nog wel wat boodschapjes nodig hebben, gaan we maar even naar de enige supermarkt in de buurt die open is en halen allerlei lekkere dingen. Toen we vervolgens thuis kwamen zagen we Gerrit nergens en wat denk je… Hij ligt heerlijk in ons bed boven te slapen.

Dagje Chateaux en Arles

Vandaag gaan we opnieuw een poging wagen om het Chateau d’Estoublon te bezoeken en misschien wat wijn en/of olijfolie te kopen die daar geproduceerd wordt. In het boekje van de Provence staat dat je er ook heerlijk kunt eten en drinken in een restaurant tussen de wijnranken en olijfbomen. Dit laatste blijkt niet het geval, sterker nog het restaurant zit in het chateau en is niet open. Ook de wijn en olijfgaarden kun je niet bezoeken. De winkel wel. Heel mooi maar ook erg duur. Dat is dus jammer en aangezien we gisteren een andere Mas hebben gezien waar ze ook wijn verkopen, gaan we daar weer naar op zoek. Deze lag langs de weg van Saint-Remy naar huis, dus die weg zoeken wij weer op. Hierdoor komen we ook weer door Les Baux waar het vandaag ook weer stinkend druk is. De route is echter de moeite waard. Het is hier echt een prachtig gebied.

Bij Mas de la dame aangekomen mogen we alle wijnen eerst proeven en dat doe ik dan ook graag. De rode vind ik niet zo spectaculair dus nemen we alleen een paar witte en de rosé mee van Mas de La Dame die geleid wordt door twee zussen. Het is al een vrij oud wijnhuis en Vincent Van Gogh heeft de Mas ook nog geschilderd. Nou mooier kan het niet toch? Binnenkort gaan we deze wijn gezellig met mama en Joep drinken.

‘S middags zijn we naar Arles gereden om daar nog even naar wat souvenirs te kijken en nog een bezoek te brengen aan het kleine theater. We willen nog steeds een leuke Flamingo zien te vinden voor op onze souvenirplankjes thuis, maar de meeste zijn veel te groot. Wel vinden we mooie placemats met de schilderijen van van Gogh. ’s avonds willen we graag een pizza eten, dus strijken we neer op een terras met overkapping voor het geval het gaat regenen, want we horen de hele dag al onweer in de buurt en vanochtend heeft het voor het eerst ook flink geregend. We hebben het echter droog gehouden en hebben ook weer lekker met Gerrit door de stad gewandeld ter afscheid. Zaterdag gaan we weer vertrekken en waarschijnlijk gaan we niet meer terug naar Arles.

Saint-Remy de Provence

Vandaag staat weer in het teken van Vincent van Gogh. Samen met Gerrit vertrekken we naar Saint-Rémy-de-Provence om daar de wandeling te doen langs de plaatsen waar Vincent van Gogh heeft geschilderd in de tijd dat hij daar opgenomen is in een klooster c.q. rusthuis c.q. gesticht.

Daar aangekomen blijkt het verschrikkelijk druk te zijn. Waarschijnlijk ook omdat er een grote markt is. Het duurt dus even voordat we een parkeerplaats gevonden hebben maar kunnen dan al gauw aan onze wandeling beginnen. We hebben hem gedownload maar op de telefoon is dat toch wat klein dus toch maar even langs de Tourist Office om een grotere papieren versie te halen. Eigenlijk is de wandeling een lange weg genaamd hoe kan het ook anders Avenue van Gogh en langs de weg staan steeds kopieën van de schilderijen die hij op die plek gemaakt moet hebben. Het landschap is op de meeste plekken veranderd maar het is leuk om te weten en te zien waar hij overal geschilderd heeft.

Het is weer erg warm, maar dat mag de pret niet drukken want bij het klooster is ook een Romeinse vindplaats die we gedeeltelijk hebben bekeken.

Er staat ook hier niet veel overeind dus we gaan niet verder en lopen de andere kant op richting het klooster Saint Paul de Mausole alwaar we na de ingang een groot beeld van hem zien staan. In het klooster is nog de slaapkamer van Vincent te bewonderen en de tuinen van het klooster.

De weg heen is ook weer de weg terug en omdat we geen zin hebben om in de drukte te gaan zitten, pakken we de auto weer naar huis.

Les Baux-de-Provence

Ongeveer 30 jaar geleden ben ik met mijn vriendin Melan ook in dit gebied geweest en hebben wij het stadje Les Baux bezocht. Een klein spookstadje op een berg waar niemand meer woont. Ik vond dat toen heel mooi en zei tegen Peter daar wil ik nog wel een keer naartoe. De eerste schrik kwam al toen we moesten parkeren. Er stonden al heel veel auto’s en bussen dus ik dacht dat komt vast doordat er in het kasteel boven het stadje een Picasso tentoonstelling wordt gehouden. Toen we vervolgens naar boven liepen met Gerrit schrok ik pas echt.

Het dode stadje was omgetoverd in een toeristenval. Alle leegstaande huisjes in het dode dorp waren tot leven gekomen en omgebouwd tot café, restaurant of souvenirwinkel. Ondanks dat het er allemaal heel leuk uitzag, was dit niet wat we verwachten en toen we van het prachtige panorama bij het kasteel wilden gaan genieten, bleek deze niet toegankelijk voor honden te zijn, omdat de ruïne van het kasteel was omgebouwd tot een expositie ruimte alwaar heel veel mensen in de rij stonden voor de Picasso tentoonstelling. Daarom hebben we maar wat mooie foto’s van de omgeving gemaakt op de parkeerplaats en zijn we weer in de auto gestapt naar de volgende bestemming het Chateau d’Estoublon, dat hier zo’n 6 km vandaan ligt. Bij het kasteel aangekomen bleek Gerrit ook hier niet welkom, dus zijn we maar naar huis gegaan. Ik wil nog wel graag een keer terug naar dit kasteel omdat ze daar allerlei streekproducten en wijn verkopen en een terras in de olijfboomgaard hebben waar ik graag een kopje koffie wil drinken of wil lunchen. Dus dat houden we nog te goed

Nimes

Ook vandaag wordt het weer flink warm, maar we willen toch wel heel graag de stad Nimes bekijken en we worden

dan ook beloond met een wandeling door een prachtige stad, die ook wat historische zaken laat zien. We hebben vlakbij het vierkante huis “La maison Carrée” geparkeerd dus die bekijken we als eerste. Daarna lopen we door naar de Arena. Deze is de minst mooie die we tot nu toe gezien hebben, maar nog steeds leuk om geweest te zijn. Er staat een beeld van een toreador op het plein en omdat iedereen daar een selfie neemt, doen wij dat samen met Ger ook maar.

We lunchen met het uitzicht op de Arena en lopen daarna door naar de “Tour Magne“. Een grote vervallen toren uit de Romeinse tijd die bovenop een mooi park Jardins de la Fontaine met veel fonteinen ,een prachtige romeinse tempel en trappen ligt. Nadat we even in het park met Gerrit hebben rondgelopen besluiten we om niet naar boven te lopen en Gerrit eerst maar even naar huis te brengen. Hij is toch al moe en dan gaan wij gewoon weer terug. Zo gezegd en gedaan en dat was maar goed ook, want het was echt een flinke klim om boven te komen. In de Tour Magne zaten vervolgens ook nog eens 3 dubbele wentel trappen met 140 treden waarna je een prachtig uitzicht over de stad hebt. Echt wel de moeite van het klimmen waard. Om de wandeling af te sluiten nemen we een Hoegaarden bij de Temple de Diane die beneden in het park staat. Ondanks dat er een enorm bord staat dat je de tempel niet mag beklimmen, zien we diverse mensen die er toch op staan. Zo zagen we ook een bord aan een kant van de vijver staan dat je de vissen geen brood mag voeren, maar het is een enorme vijver en als je van de andere kant komt…. tja dan zie je dat bord pas als al je brood op is. Het is dus maar goed dat we geen brood bij ons hadden……

een mooie wandeling

Van de week reden we langs Fontvieille alwaar een mooie wandeling van ongeveer een uur stond aangegeven en die gaan we vandaag doen met Gerrit. De wandeling loopt langs een 4-tal molens en een chateau. De bosweggetjes zijn bezaaid met stenen dus het loopt niet echt makkelijk voor Gerrit. Dus zodra het kan hebben we hem losgelaten zodat hij zelf zo goed mogelijk zijn route kan bepalen. Je komt hier bijna toch niemand tegen, of jawel daar zitten een paar boswachters of scouts die ons graag een heel verhaal vertellen over brandgevaar. Na dit allemaal keurig te hebben aangehoord en hen bedankt hebbend lopen we verder en zien al gauw een molen opdoemen die zo door Don Quichotte bevochten kan worden. Op het dak staat een windhaan in de vorm van iemand die een ezel voorttrekt dus dit past prachtig in het verhaal.

De wandeltocht is echter wel wat korter dan verwacht en binnen no time staan we voor het chateau. Gerrit mag niet naar binnen dus zijn we doorgelopen naar het dorpje waar we een heerlijke café au lait op het dorpsplein hebben gedronken. Daarna is de weg heen de weg terug en keren we weer huiswaarts.

Van Gogh in Arles

Vandaag wordt het weer warm, dus we gaan ons niet erg druk maken hebben we besloten. Daarom gaan we ’s ochtends een aantal van Gogh indrukken opdoen in Arles zonder Gerrit en dan ’s middags lekker op ons terras zitten niks doen.

Eerst naar de van Gogh Foundation waar steeds wisselende artiesten getoond worden die geïnspireerd zijn door het werk van van Gogh. Uiteraard vonden we het een mooier dan het andere en waren er ook van die momenten van Karel wat heb je nu weer staan kliederen, maar al met al was het leuk om gezien te hebben. Daarna zijn we via de “brug” die van Gogh vereeuwigd heeft, maar zo te zien is vervangen omdat hij nu wel foeilelijk is, doorgelopen naar De Thermen van Constantijn. Op het moment dat we binnen stonden keken Peter en ik elkaar aan en kregen weer zo’n momentje van “zijn die Romeinen al lang dood” en moesten we erg lachen. Deze opmerking heeft Amon gemaakt toen hij 4 jaar was en voor het eerst op een Romeinse site met ons stond op Cyprus.

In het badhuis stonden alleen nog maar een paar hele oude muren en dat was em. Er is markt in Arles en dat ziet er allemaal heerlijk uit. Allerlei streekproducten worden aangeboden. Helaas zijn we net te laat, waardoor we alleen nog maar zien dat ze ingeladen worden. Volgende keer hopelijk meer geluk.

Orange en Avignon

Zoals elke ochtend worden we gewekt door Gerrit die het de hoogste tijd vindt voor zijn ontbijt. En ook is het vandaag weer prachtig weer dus echt geen straf om je bedje uit te komen. De navigatie is op route touristique ingesteld zodat we niet over de snel- en tolwegen rijden en we komen dan ook de mooiste plekjes tegen als we naar Orange rijden. We zijn even gestopt bij het Saint-Michel de Frigolet klooster. Een aantal prachtige gebouwen en kerkjes. Op de kronkelweg ernaartoe staan al een aantal mooie torentjes, die in vroegere tijden waarschijnlijk als wachttorens hebben gediend. We hebben even over het terrein geslenterd voor een paar mooie foto’s en zijn daarna weer doorgereden.

In Orange zijn we tegenover het prachtige amfitheater op een terrasje neergestreken. Peter is dit keer in zijn eentje naar binnen gegaan aangezien ik hier 35 jaar geleden al een keer ben geweest en het voor Gerrit niets is met al die trapjes en zo. Op het terras in het zonnetje en de stevige mistral was het ook heerlijk toeven, dus allebei ons eigen vermaak.

Daarna een kleine wandeling naar de Arc de Triomphe van Orange die er ook echt prachtig uitziet.

Aangezien het nog redelijk vroeg in de middag is besluiten we op de terugweg Avignon aan te doen. Geparkeerd bij het Palais des Papes zodat we direct alle bezienswaardigheden in een keer te pakken hebben. Overal zie je stalletjes staan die Lavendel in alle vormen en maten verkopen. De heerlijke geur van lavendel komt je dus overal tegemoet. Als eerste zijn we naar de Pont d’Avignon gegaan. Omdat er een flinke lange trap naar boven is heb ik de sleutel voor de lift gevraagd omdat Gerrit dat echt met moeite zou halen, maar bovenal omdat het echt niet goed voor hem is om trappen te lopen. Je kunt vanaf de pont ook nog een mooie klim maken naar het bovenste gedeelte van het palais des Papes zodat je de hele omgeving kunt overzien, maar dat is echt niet te doen voor Gerrit. Daarom zijn we maar terug gegaan naar het Palais des Papes om een drankje te doen op het terras. De ober schuift direct een bak water voor Gerrit onder de tafel, dus dat was snel geregeld. Ook de weg terug doen we weer de toeristische route en komen zo’n 10 km van huis een heel mooi wandelgebied tegen, waar we van de week zeker nog even met Gerrit naartoe zullen gaan.