Deze dagen staan in het teken van de verhuizing naar ons tweede huisje in Frankrijk, gelegen in Chambly. We zijn heel benieuwd waar we dit keer terecht komen en of het weer daar ook nog een beetje aangenaam zal zijn en natuurlijk kunnen wij onze zoektocht naar Vincent hier afmaken?Naast het inpakken en wegwezen verhaal hebben we ook nogal wat tijd gespendeerd om wijn te kopen en andere lekker dingen. Het is zo leuk dat de borden die supermarkten hier aanprijzen niet aangeven hoeveel kilometer je moet rijden, maar hoeveel minuten je moet rijden. Alsof wij net zo hard scheuren als al die Fransen hier….
Het zout van de Camargue is hier wereldberoemd en natuurlijk moeten we daar wat van meenemen en dan het liefst nog in combinatie met de nog beroemdere “Herbs de Provence”.Op een marktje in Fontvieille vinden we een kruidenverkoper en die kant en klare zakjes van dit moois verkoopt. Vervolgens in de supermarkt zalm gekocht en deze gemarineerd met knoflook, olijfolie, tomaatjes en deze kruiden in het zilverpapier op de BBQ. Het is lekker, maar er zit te veel zout in. Dus we moeten maar wat extra herbs de provence kopen om het evenwicht te herstellen.
De reis naar Chambly was lang en we waren best moe toen we voor een hek van een chateau tot stilstand kwamen. We hadden geen huisnummer gekregen en op de korte weg die de juiste naam droeg, hadden wij ons huisje nog niet gezien. Voordat we ons hier druk over konden maken ging onze telefoon ging en de eigenaar vroeg of wij voor het hek stonden. Hij zou direct komen om ons op te halen. Blijkt gewoon dat onze Gite op het terrein van dit grote chateau staat. Wat prachtig toch? Er gaat een lang bospad naar onze gite en daar aangekomen laten we Gerrit los die helemaal los gaat in de tuin rond het huisje. Wat is hij blij dat hij eindelijk na al die tijd uit de auto mag. En wat zijn wij blij dat het huisje zo leuk ligt en zo mooi is. Ook van binnen is het erg apart met zijn kanarie gele keuken en woonkamer en flamingo roze slaapkamer.
‘snachts is Gerrit het helemaal beu om alleen in de woonkamer achter te blijven nadat hij twee weken bij ons op de slaapkamer heeft kunnen slapen. Hij was dan ook erg blij dat hij mee naar boven mocht en valt vervolgens weer lekker in slaap en wij ook. De volgende ochtend is de reis van de trap naar beneden lastiger dan naar boven voor Gerrit. Daarom oefent hij nog maar een keer en nu gaat hij als een tierelier. Aangezien we toch nog wel wat boodschapjes nodig hebben, gaan we maar even naar de enige supermarkt in de buurt die open is en halen allerlei lekkere dingen. Toen we vervolgens thuis kwamen zagen we Gerrit nergens en wat denk je… Hij ligt heerlijk in ons bed boven te slapen.