Om 7 uur op en op weg naar de campsite van de Baobab bomen in Gweta. Hele mooie imposante bomen. Ze zijn echt groot en heel erg imposant. Daar moet je wel respect voor hebben.
Geen foto's gevonden die aan je zoekcriteria voldoen.
Heerlijk een dag relaxen aan het zwembad. De zon hoog aan de hemel en het is winter? We moeten oppassen om niet te verbranden. De campsite is heel gezellig ingericht en de bar is van speksteen gemaakt en is heerlijk in de was gezet.Dat ruikt lekker.
Hopelijk slapen we vannacht lekker in ons tentje… We moesten een formulier tekenen dat wij afstand doen van aanspraken op aanvallen van aardvarkens. Deze zijn hier al jaren niet meer gezien, maar het is wel nog steeds het gebied van het aardvarken. En inderdaad hebben we geen aardvarkens gezien.
Er is er een jarig, hoera, hoera, dat kun je wel zien, at is Amon! Ellen had ballonnen gekocht en wij een slinger en voor vanavond bouwen we een feestje met taart met kaarsjes, chips en drank. Aangezien hij alleen grote cadeaus wil voor zijn verjaardag krijgt hij die thuis. Het enige waar we hem hier een plezier mee kunnen doen is internet, dus dat zullen we vanmiddag voor hem gaan regelen.
Geen foto's gevonden die aan je zoekcriteria voldoen.
Net nar de Krokodillenfarm geweest die aan Sitatunga campsite verbonden is. 1050 krokodillen verdeeld over 4 ruimtes verdeeld. Elke ruimte beslaat een jaar. Dus dat betekent dat als ze 5 jaar zijn hun staart wordt afgehakt en opgegeten en de rest van de huid wordt gebruikt voor tassen, schoenen enz. Triest om te zien. De enigen die goed af zijn zijn de ouders die de eieren leggen. Zij liggen in een mooi stuk land met vijver stil te liggen, totdat ze gevoerd worden en de eieren gestolen kunnen worden. De eieren komen uit in september/oktober, dus maar een keer per jaar.
Vanmiddag hebben we met een sportvliegtuigje 3 kwartier boven de Okavangadelta gevlogen. We hebben rakelings boven de bomen gevlogen om zo, zoveel mogelijk wild te spotten. We hebben buffels, olifanten, nijlpaarden, koeien, ezels en vogels gezien. Anderen zagen ook nog een leeuw en een giraf, maar die heb ik gemist. Heb wel zoveel mogelijk op de video gezet, dus misschien zien we ze achteraf alsnog.
Na het eten hebben we een feestje voor Amon gemaakt. Albert had een prachtige taart voor hem geregeld. Hij vond het geweldig. Daarna lekker slapen in onze mini huisjes voor 2 personen, waar de douche buiten zat. Deze was niet geaard, waardoor Peter een elektrische schok kreeg, toen hij de douche warmer wilde zetten.Deze grotendeels vieze plek zullen we niet snel vergeten. Volgens Amon was de snor van de eigenaar net zo vies als zijn wc’s. Die was namelijk niet zoals de rest van zijn haar grijs-wit, maar geel. Volgens Albert moesten we een Kerstmannen pak voor hem kopen, want hij leek nogal op Santa claus. Amon en Salim hebben innig afscheid genomen van Ugly de hond en de kamikaze kip die constant alle tenten in probeerde te komen en naar eten zocht als wij zaten te eten.
Vroeg op 7 uur weg naar de mkoro kano’s om op de Delta te gaan varen. Er is sinds 60 jaar niet zoveel water in de Delta. De dieren waren dus ver te zoeken. Wel een heleboel droppings van verschillende dieren gezien, maar die waren al wat ouder. Lekker geluncht in de bush en daarna weer terug in de mkoro’s. Tussen de lelies en het riet doorvaren en volkomen onthaasten. Aangekomen mochten de kinderen ook nog even proberen om te bomen in de mkoro’s en verdomd dat ging ze niet slecht af.
Geen foto's gevonden die aan je zoekcriteria voldoen.
Teruggekomen met de 4 x 4 truck kijken naar de Botswaanse manier van vervoer met de ezelkar en naar mooi beschilderde winkels daarna lekker aan de bar met een biertje of in het zwembaden daarna douchen en vervolgens vallen we weer aan met het eten
6 uur ontbijt en 7 uur weg, want er kunnen wel eens problemen komen bij de grens in Botswana en de roadblocks voor mond en klauwzeer. Gelukkig ging het allemaal heel soepel en zijn we sneller onderweg dan verwacht. 60 km voor Maun dus maar gestopt voor de lunch.
We moeten wel op tijd zijn vanmiddag anders kunnen we geen geld meer opnemen. Geld opnemen ook zo’n bezoeking in Afrika. Ook in Botswana alleen met de Visa card mogelijk. Maar na 4 banken uiteindelijk gelukt. Snel boodschapjes doen en dan naar de kampsite. Na aankomst was iedereen weer in mineur. Wat een vieze bende. Er stond geen wind, maar het zand vloog je overal om de oren. De douches waren vies er zat zelfs schimmel op de douchekop, de wc’s waren gewoon geel uitgeslagen en je moet doortrekken met een touwtje. Nou daar word je niet blij van, maar omdat we hier 3 dagen moeten blijven, maken we er maar het beste van. Gelukkig heeft Albert weer een overheerlijk maal voor ons bereid en met een glaasje wijn, merk je van alle andere ongemakken ook niets meer.
Het internet in Afrika heeft nog een lange weg te gaan.Of hij ligt er uit of er is geen stroom of het lukt gewoon. Maar er zijn nog veel plaatsen waar er totaal geen internet is.We doen ons best om af en toe wat commentaar erop te zetten, maar begin niet over foto’s…..Dat is echt een gebed zonder end. Het duurt lang en ons geduld kunnen wij beter op een andere wachtrij richten. Ondanks dat hebben we veel lol en houden jullie geregeld op de hoogte
In Rundu hadden we allerlei dingen kunnen doen. Lekker zwemmen in het zwembad, kanoën op de rivier of een boottocht maken, maar helaas de laatste overstroming had ervoor gezorgd dat een van de twee kano’s weg was, het zwembad met kuip en al verdwenen was en de huisjes voor een groot deel onder water waren komen te staan. Alleen de boot voor het boottochtje was er nog. Daar hebben we maar voor bedankt en zijn naar het dorp getrokken om een internetcafé te zoeken omdat het internet op de campsite het ook niet (meer) deed. Uiteindelijk bleek het boottochtje een high tea te bevatten met champagne, en doordat aan de overkant van de rivier Angola ligt hadden we nog een extra land aan onze reis kunnen toevoegen.
Heerlijk geslapen in een echt bed. Wat een genot na de koude harde nachten in de tent.
Ondanks dat liggen de kids toch veel te slapen tijdens de bustochten. Wel oppassen dat ze niet met hun hoofd op een van de gemeen uitstekende houders van de autogordels vallen. Dat zouden ze niet overleven.Vanmorgen 7 uur ontbijt en 8 uur vertrokken uit het mooie chalet uit Rundu op weg naar Divundu.. Onderweg gestopt bij een schooltje met kinderen die gesteund worden door een Nederlandse stichting De school onder de boom. Onderweg nog even gauw wat schriftjes viltstiften, potloden en een spelletje gekocht. Ellen had appels voor de kinderen meegenomen.
Geen foto's gevonden die aan je zoekcriteria voldoen.
Aangekomen bij onze volgende chalet, blijkt alles overbooked en moeten we toch in tentjes slapen wat tot groot ongenoegen van alle passagiers lijdt. Er blijkt niets meer aan te doen te zijn, dus dan toch maar weer het tentje opgezet. Dat doen we inmiddels in 5 minuutjes. Alleen het slapen in de kou is nog steeds niet aantrekkelijk. Er is gelukkig wel een leuk zwembad dus de kinderen springen er gelijk in. Een leuke hond een soort kleine boxer die jockey heet en door iedereen geknuffeld wil worden. En een mooie bar aan de rivier completeren het geheel. We krijgen hopelijk na de 3 dagen in Maun een extra nacht in een chalet hiervoor terug, dus dat sust de menigte weer. Vanmiddag gaan we krokodillen spotten op een “cruise”op de rivier.
Geen foto's gevonden die aan je zoekcriteria voldoen.
En inderdaad twee krokodillen gezien, een varaan en een heleboel hippo’s (nijlpaarden). De stuurman vertelde ons waarom de hippo’s zo vaak met hun mond open staan. Eerst leefden zij op het land en hadden het zo warm in hun dikke vel dat zij liever in het water wilde leven. God zij dat dit alleen mocht als zij alleen groene planten zouden eten. Dus die open bek is om aan te geven : Zie je wel, geen vis.
s Avonds in de hippo bar gehangen en nog zoveel mogelijk Namibische dollars opgemaakt, want morgen naar Botswana. Ook maar een paar flessen wijn gekocht om mee te nemen, die gaan altijd wel op. Eenmaal in de tent beland, klonken de geluiden van de nijlpaarden wel heel dicht bij. Zouden ze nou naast onze tent staan? De volgende ochtend bleek dat ze aan de overkant van de rivier hadden zitten schreeuwen….
Tja als je in de boom slaapt ben je vroeg wakker.. Dus op tijd gestart. Helaas geen water toen we opstonden, dus geen warme douche en het toilet kon niet worden doorgetrokken. Gelukkig was dit na een uurtje wel weer mogelijk.
Na het ontbijt een bezoek gebracht aan het dorp van de low Sanpeople. Mijn god wat een armoe. Onze gids had haar school niet afgemaakt omdat haar vader die werk had dood was gegaan en haar moeder het niet langer kon betalen. Daarom was zij maar gaan werken. Nadat ze heel vriendelijk naar onze familie had geïnformeerd smeekte ze me bijna of ik niet een leuke man uit Holland voor haar kon regelen, zodat ze weg kon vluchten uit deze armoe. De Sanpeople leefden vroegen van de jacht en verbouwden wat groenten. Toen Namibie onafhankelijk werd, werden zij uit hun leefgebied Etosha park weggejaagd en kregen wat geiten en koeien om elders een bestaan op te bouwen. Omdat er bijna geen werk voor hen is, behalve dan op de farms zijn ze straatarm en kunnen geen kant op. Zelfs scholing voor de kinderen is te duur, terwijl die slechts 30 Namibische dollars per jaar kost. Het schooluniform moet ook nog aangeschaft worden en dat is te duur.
We zouden tot half 8 uitslapen maar om half 7 liepen we al weer naar de waterhole. Helaas geen wild. Wel een paar leuke kuifkippen op de foto gezet. Dan maar naar de plaatselijke souvenirshops. Mooie dingetjes gekocht. We konden het weer niet laten. Met z’n allen ontbeten en op naar de volgende bestemming het Tree sleepers camp. Alle kinderen wilden op het platform in de bomen slapen. Twee vaders vonden dat ook wel een goed idee dus zo gezegd zo gedaan. Nou in de tent was het al koud, dus daar op dat platform hebben ze het ook niet warm gehad. In ieder geval hebben ze wel de sterren heel mooi kunnen bekijken… Voor de zekerheid toch maar even een twijfeltentje opgezet voor het geval er iemand toch maar geen zin meer had, maar iedereen heeft het volgehouden.
s`Middags een bush wandeling waarin een voormalige bushman van de High Sanpeople, een wandelingetje gemaakt heeft en allerlei helende planten en zo heeft laten zien. Daarna was er de mogelijkheid om zongedroogde termieten te eten. Dat heb ik gedaan. Ze smaken een beetje naar Bacon. Dus best te doen..
Geen foto's gevonden die aan je zoekcriteria voldoen.
s`Avonds nog een dansvoorstelling van de low sanpeople gezien. Volgens ons waren ze allemaal een beetje high of dronken want het was heel apart.
De hele dag ge-game-drived. We hebben allerlei big fives gezien. Leeuwinnen, Neushoorns, Gnoes, Giraffen, Olifanten, Jakhalzen, Gieren, Hyena, wrattenzwijnen (lees Pumba’s), Spiesbokken, Springbokkengezellen, steenbokjes, Impala’s , koedoe`s , zebra’s en heel veel vogels.De camera’s stonden niet stil. ’s Avonds ons weer tegoed gedaan aan een van de tasty big five: Koedoe van de braai.
’S Avonds was iedereen moe en hebben we unaniem besloten het de volgende dag rustiger aan te doen Het is niet echt een kinderreis want er is te weinig rust ingebouwd. Daarvoor zijn de afstanden ook te groot. Dus zelf maar even aan de rem getrokken
Weer vroeg op om te vertrekken naar Etosha Park, oftewel het echte werk. Onderweg nog even proviand inslaan en dan op pad. Na de ingang van het park gelijk al wat wild gespot. Aangekomen op onze campsite direct weer de tent opgezet en gaan lunchen. Albert en Gladman hadden weer een heerlijke lunch gemaakt en ik krijg mijn broeken al bijna niet meer dicht. Daarna lekker bij de wildpoel gaan zitten. Dit is een poel waar alle dieren uit het park regelmatig komen drinken. Dus veel foto’s en film gemaakt. Peter en Salim zijn nog met een gamedrive meegegaan, maar morgen gaan we ook de hele dag gamedriven, dus het is wel een keer lekker om niet in de truck te zitten.
De rits van de tent is ook weer gerepareerd met wat kaarsvet, dus hopelijk blijft die nu weer een beetje soepel lopen.S`nachts lopen de jakhalzen om de tenten. Je hoort ze huilen ook hebben we vannacht de hyena’s horen schreeuwen. Het was een koddig gezicht : twee jakhalzen lagen te vechten onder de truck en aan beide zijden van ons tentenkampje stond een jakhals om het hoekje te loeren of er iets te eten halen was. Helaas voor hen had niemand zijn schoenen buiten laten staan, dus die konden ze niet opeten.
