In Rundu hadden we allerlei dingen kunnen doen. Lekker zwemmen in het zwembad, kanoën op de rivier of een boottocht maken, maar helaas de laatste overstroming had ervoor gezorgd dat een van de twee kano’s weg was, het zwembad met kuip en al verdwenen was en de huisjes voor een groot deel onder water waren komen te staan. Alleen de boot voor het boottochtje was er nog. Daar hebben we maar voor bedankt en zijn naar het dorp getrokken om een internetcafé te zoeken omdat het internet op de campsite het ook niet (meer) deed. Uiteindelijk bleek het boottochtje een high tea te bevatten met champagne, en doordat aan de overkant van de rivier Angola ligt hadden we nog een extra land aan onze reis kunnen toevoegen.
Heerlijk geslapen in een echt bed. Wat een genot na de koude harde nachten in de tent.
Ondanks dat liggen de kids toch veel te slapen tijdens de bustochten. Wel oppassen dat ze niet met hun hoofd op een van de gemeen uitstekende houders van de autogordels vallen. Dat zouden ze niet overleven.Vanmorgen 7 uur ontbijt en 8 uur vertrokken uit het mooie chalet uit Rundu op weg naar Divundu.. Onderweg gestopt bij een schooltje met kinderen die gesteund worden door een Nederlandse stichting De school onder de boom. Onderweg nog even gauw wat schriftjes viltstiften, potloden en een spelletje gekocht. Ellen had appels voor de kinderen meegenomen.
Aangekomen bij onze volgende chalet, blijkt alles overbooked en moeten we toch in tentjes slapen wat tot groot ongenoegen van alle passagiers lijdt. Er blijkt niets meer aan te doen te zijn, dus dan toch maar weer het tentje opgezet. Dat doen we inmiddels in 5 minuutjes. Alleen het slapen in de kou is nog steeds niet aantrekkelijk. Er is gelukkig wel een leuk zwembad dus de kinderen springen er gelijk in. Een leuke hond een soort kleine boxer die jockey heet en door iedereen geknuffeld wil worden. En een mooie bar aan de rivier completeren het geheel. We krijgen hopelijk na de 3 dagen in Maun een extra nacht in een chalet hiervoor terug, dus dat sust de menigte weer. Vanmiddag gaan we krokodillen spotten op een “cruise”op de rivier.
En inderdaad twee krokodillen gezien, een varaan en een heleboel hippo’s (nijlpaarden). De stuurman vertelde ons waarom de hippo’s zo vaak met hun mond open staan. Eerst leefden zij op het land en hadden het zo warm in hun dikke vel dat zij liever in het water wilde leven. God zij dat dit alleen mocht als zij alleen groene planten zouden eten. Dus die open bek is om aan te geven : Zie je wel, geen vis.
s Avonds in de hippo bar gehangen en nog zoveel mogelijk Namibische dollars opgemaakt, want morgen naar Botswana. Ook maar een paar flessen wijn gekocht om mee te nemen, die gaan altijd wel op. Eenmaal in de tent beland, klonken de geluiden van de nijlpaarden wel heel dicht bij. Zouden ze nou naast onze tent staan? De volgende ochtend bleek dat ze aan de overkant van de rivier hadden zitten schreeuwen….