Tja als je in de boom slaapt ben je vroeg wakker.. Dus op tijd gestart. Helaas geen water toen we opstonden, dus geen warme douche en het toilet kon niet worden doorgetrokken. Gelukkig was dit na een uurtje wel weer mogelijk.
Na het ontbijt een bezoek gebracht aan het dorp van de low Sanpeople. Mijn god wat een armoe. Onze gids had haar school niet afgemaakt omdat haar vader die werk had dood was gegaan en haar moeder het niet langer kon betalen. Daarom was zij maar gaan werken. Nadat ze heel vriendelijk naar onze familie had geïnformeerd smeekte ze me bijna of ik niet een leuke man uit Holland voor haar kon regelen, zodat ze weg kon vluchten uit deze armoe. De Sanpeople leefden vroegen van de jacht en verbouwden wat groenten. Toen Namibie onafhankelijk werd, werden zij uit hun leefgebied Etosha park weggejaagd en kregen wat geiten en koeien om elders een bestaan op te bouwen. Omdat er bijna geen werk voor hen is, behalve dan op de farms zijn ze straatarm en kunnen geen kant op. Zelfs scholing voor de kinderen is te duur, terwijl die slechts 30 Namibische dollars per jaar kost. Het schooluniform moet ook nog aangeschaft worden en dat is te duur.
