Railay Beach

Om 10. 15 uur vertrokken met een autobus. De chauffeur vroeg ons of we muziek wilden luisteren en wij vinden dat prima. Stopt hij langs de weg om een videoscherm uit te klappen en YouTube rocksongs op te zetten.

Dat betekent wel dat je minder op de omgeving let. Maar ach toch nog best wat gezien. Zoals rubberplantages, maffe scooters met zijspan heel veel bananen en palmbomen en nog steeds mooie krijtrotsen. Iets meer dan 2 uur later komen we bij een verlaten pier aan in Krabbi, waar we op de boot gezet worden naar ons hotel op Railay. Uitgestapt op een plastic pier die wel gemaakt lijkt van grote legostenen.

Ons hotel ligt gelijk aan het eind van de pier. Ze zijn aan het renoveren, dus overal schilders en klusjesmannen. Omdat we nog niet op onze kamer kunnen gaan we maar een eindje lopen door het toeristen plaatsje met alleen maar hotels, restaurants en kleine winkeltjes naar de andere kant van de baai.

Wij zijn echt geen strandmensen. Teruggekomen in het hotel in onze kamer, zit er een aap op ons balkon die ergens eten gestolen heeft. S’middags even gezwommen in het zwembad op het hotel en daarna naar de zonsondergang gaan kijken die echt de moeite waard is. Lekker gegeten en straks weer lekker slapen.

een dagje met de longtail boot

Vandaag gaan we Cheow Lan Lake op in het Khao Sok nationaal park met een longtail boat. Maar eerst langs een lokale markt om fruit in te slaan voor de lunch. Er werd aangeraden om ook een poncho te kopen tegen de regen. Het is prachtig weer, dus wij dachten neeeeh maar toch een gekocht voor de zekerheid.

We hebben heel veel mooie foto’s gemaakt van de krijtrotsen die flink begroeid zijn. Tussen de middag lunch op het meer bij een flotel en lekker gezwommen.

Onderweg een grot in geweest met stalagmieten en tieten en uiteraard vleermuizen..

Toen we naar een waterval gingen zijn wij niet mee naar boven gelopen. Naar boven is niet zon probleem, maar in de regen naar beneden wel en dan ook nog onweer. Wij hebben bedankt en zijn in de boot gebleven. Op het moment dat we terug gaan varen werd het weer droog. Een heel klein buitje dus op deze mooie dag.

Khao sok national park

De nachttrein was een ervaring om niet te vergeten . Als voor mij het bedje net past, is het voor Peter natuurlijk veel te klein, dus heeft hij weinig geslapen.

Aangekomen in Surat Thani worden we bij er restaurant neergezet met de woorden take coffee. Bus wil come soon. Dus maar een kop koffie en genieten van de chaos buiten op straat. Niet te lang gewacht en op weg voor een twee uur durende autorit met drie backpackers die aan een stuk door aan het kakelen waren over hun reis en vrienden.

We zitten nu lekker in ons hotel met ons avondbiertje en cola bij de rivier waar we vanmiddag een hele leuke kanotocht hebben gemaakt. Ook hier stroomt het water flink dus we mochten niet zelf paddelen. Onderweg gestopt om vanuit een opgestookte bamboe een kopje thee te krijgen. Onderweg hoorden we de cicades met hun hoge harde piep en hebben we een python en twee andere slangen gezien. Bij ons hotel zitten heel veel aapjes. Maar vooralsnog komen ze niet dichtbij.

Na het diner is het tijd voor de volgende activiteit een night safari samen met een gids het nationale park in op zoek naar de diverse nachtdieren .

Het koninklijke sloepenmuseum

Vandaag onze laatste dag in Bangkok. Dat besteden we aan het Royal Barges National Museum (virtueel bezoek) oftewel het sloepenmuseum. Prachtige koninklijke boten die nu alleen nog voor grote ceremoniële gelegenheden gebruikt worden. Je moest apart een kaartje kopen als je wilde fotograferen en ook nog een als je een video wilde maken.

Peter heeft een hoop mooie foto’s gemaakt. We dachten eerst dat het museum dicht was en toen pas zagen we een bord met een pijl. Om bij het museum te konen moest je door allemaal smalle steegjes van een kleine woonwijk Volg de borden. Heel grappig.

Er was markt in de buurt van ons hotel. Daar zijn we overheen gelopen. Heel veel kleding met uiteraard eettentjes tussendoor. In een winkel voor Curry’s en gedroogd fruit wat curry zakjes voor thuis ingeslagen en gedroogde mango om hier op te eten. Nog een keer naar ons favoriete restaurant om de hoek van het hotel waar ik helaas een veel te pittige papaja salade bestelde. Afgeblust met vanille yoghurt en een toetje mango met sticky rice. Heerlijk.

Dan word het tijd om naar het station te gaan voor de nacht trein we zijn nog iets te vroeg en besluiten om te wachten in de hotel lobby op onze taxi . Het station heeft meer weg van een vliegveld en je mag pas het perron op een half uur van te voren nadat van iedereen het kaartje in gecondoleerd bij de roltrappen naar het perron.

Onze slaapplaatsen zijn snel gevonden en we kruipen lekker ons bedje in. Carole past prima maar ik kom er al snel achter dat het niet voor mij gemaakt is .

The Dead Railway

Na een laatste nacht in het floatel, bleek dat er iets in onze rugzak had lopen zoeken en een flink gat in de rugzak had gemaakt. Het regent vandaag helaas. We zijn rond 11 uur vertrokken voor een treinreisje over de dead railway waar we twee dagen geleden zoveel van gezien hebben.

Daarna een 3 uur durende tocht naar Bangkok. Het is hier en daar noodweer geweest en de snelweg ligt op sommige plekken vol met plassen. Lekker thuiskomen in Bangkok met het olifantje op het bed. Morgenavond met de nachttrein weer naar een nieuwe plek.

Het Mon volk

Onze eerste nacht in het flotel was even wennen de hele nacht het geluid van het stromende water . Na het ontbijt konden we de plaatselijke olifant voeren, die het groente en fruit afval van de vorige dag kreeg.

Vanochtend gaan wij een bezoek aan het Mon dorp boven het flotel brengen. Maar voordat we naar boven lopen naar het dorp moeten we eerst “Thanakha“, een unieke traditionele make-up .

Onze gids Blye woont daar en hij legde ons uit dat het Mon volk vroeger in Birma en een stukje van Thailand woonde maar nu een volk zonder land zijn en hij dus ook niet weet hoeveel mensen er nog zijn. We mochten ook zijn huis bekijken. Er groeit en bloeit van alles hier. Bananen, cacao, koffie, papaja’s en heel veel snel en langzaam groeiend bamboe. Toen we net weer thuis waren kwam hij ons terughalen omdat er een hele grote vlinder in zijn huis zat die eitjes aan het leggen was. Dus wij de trappen weer opgerend. Prachtig hoor wel 20 cm groot en ook nog een mooie spin.

De mensen hier zijn zo lief en attent en kunnen ook heerlijk koken. Het is iedere keer weer een genot om aan tafel te mogen. We verheugen ons dus weer op de lunch. Na de lunch lekker een middagje niks een beetje lezen foto`s bekijken en lekker langs het water zitten.

De Birma spoorlijn

Vanochtend weer vroeg op 05.45 om naar Karanchanaburi te gaan een auto rit van ongeveer 2 uur.

De eerste stop is bij Kanchanaburi war cemetry, waar Australiërs, Engelsen en Nederlanders liggen dit gestorven zij bij de aanleg van de Birma spoorlijn in de tweede wereldoorlog die de Japanners wilde aanleggen naar Birma (Myanmar) .

Daarna een bezoek aan het Railway memorial museum van de Birma spoorlijn een klein maar zeer indrukwekkend museum waar in twee etages word uitgelegd hoe de spoorlijn is aangelegd en hoe de arbeiders en krijgsgevangen werden behandeld. na afloop waren we zeer onder de indruk en vroegen ons af hoe dit allemaal heeft kunnen gebeuren .

Om vervolgens een bezoek aan de brug over de river Kwai te brengen. De brug is natuurlijk erg bekent van de film The Bridge on the River Kwai uit 1957. Het is erg druk bij de brug maar gelukkig wil niet iedereen de rug oversteken wij gaan er voor en maken nog een paar leuke foto`s voor dat we door gaan naar de volgende stop.

Dit is Hell Fire Pass een grote rots waar de dwangarbeiders samen met arbeiders uit diverse landen een doorgang moesten maken.
De naam is gekozen omdat de arbeiders in het fakkellicht eruitzagen alsof ze in de hel waren beland . Hier is nog een klein stukje spoorlijn bewaard gebleven met diverse herdenking ’s plaquettes en monumenten .
Ook hier staat een mooi museum waar wederom veel indrukwekkende foto’s en video’s met een duidelijke uitleg te zien zijn .

Na dit bezoek gaan we naar ons hotel vandaag word het River Kwai Jungle Rafts Floating Hotel waar we 2 dagen blijven . We worden opgehaald door een longtail boat en maken een mooie tocht over de rivier.

Na het diner krijgen we nog een mon dansavond en worden we per boot naar een ander flotel gebracht.
Vlak voor dat de voorstelling begint stroomt de zaal vol met een luidruchtige groep polen en na de voorstelling zijn ze ook zo weer verdwenen .

Eerst een paleis en daarna een glazen vloer

Vandaag een hele dag met Salim en aan het eind ook met Rosa. We zijn eerst naar The Grand Palace gegaan. Hier hadden we hoge verwachtingen van, maar het had helaas een hoog tempel gehalte en het deel dat je zou willen zien was afgesloten dus meer een wandeling langs alle gebouwen .

Het is vandaag ook bizar heet dus we zweten ons rot. Met de tuktuk terug naar ons hotel en daar om de hoek lekker geluncht.

We wilden alle vier graag naar het King Power Mahanakhon gebouw om op 314 meter hoogte op een glazen vloer te staan maar voor dat we daar naar toe gaan eerst even een Starbucks overvallen . Ik vond het heel eng maar de anderen genoten met volle teugen. Helaas geen mooie zonsondergang maar wel mooie avond foto’s gemaakt.

Salim heeft ons naar een Mexicaans restaurant gelokt en daar hebben we ons avontuur van vandaag en het weerzien met Salim afgesloten. Een hele gezellige dag.

Op de fiets door Bangkok

Vandaag staat een fiets- en boottocht met lunch op het programma van Co van Kessel.

Inmiddels een beroemde tocht die je gedaan moet hebben als je in Bangkok bent. Dus 05.45 uur op. Snel een bammetje en in de taxi naar het verzamelpunt. Er zijn deze ochtend 4 groepen van 10 tot 14 man/vrouw die gaan starten. Bijna allemaal Nederlanders.

We fietsen dwars door de Chinese wijk, door hele smalle straatjes met bedrijfjes met auto-onderdelen ,ijzerwinkels ,toko`s ,restaurants en natuurlijk diverse markten om vervolgens de rivier over te steken om bij een tempel uit te komen .

Waar onze gids Bennie uitleg geeft over het geloof in Thailand en dat er 8 boeddha’s zijn voor de 7 dagen van de week. Alleen woensdag heeft twee boeddha’s voor de dag en de avond/nacht. Onze andere gids Nine legt uit hoe je de blaadjes van een lotusbloem moet vouwen zodat hij mooi openstaat en geofferd kan worden.

Daarna fietsen we naar een longtail boat waar de fietsen opgeladen worden en varen we door de kanalen om vervolgens bij de boerengemeenschap uit te komen met de fiets langs een kleine winkel annex restaurant waar Bennie ons mangosteen en bananenchips met paprikasmaak en rijstkoekjes laat proeven. Ik twijfel nu niet langer maar Bennie is een omgebouwde man. Hij houdt zijn adamsappel verborgen onder zijn covid maskertje. Hij vindt zichzelf echter een vrouw want hij legt ons uit hoe je in Thailand iemand begroet. Mannen zeggen sawaddee kap en vrouwen zeggen sawaddee ka. Bennie zegt dat laatste. Hup weer op de fiets door de bananenvelden en laantjes met huizen op palen, zoals je hier bijna alle huizen ziet.

We stoppen bij een van de kleine boerderijtjes waar we een heerlijke maaltijd geserveerd krijgen. We mogen de karpers voeren en Bennie haalt nog een geintje uit met bloemzaadjes die, als je er water bij doet, als een soort popcorn uit het bakje vliegen. Hilarisch natuurlijk. We gaan nog een stukje fietsen langs de treinbaan en kleine laantjes om weer op de boot te gaan terug naar het beginpunt. Wat een heerlijke ochtend met twee geweldige gidsen. Daarna zijn we nog even het art centrum dat ernaast ligt ingelopen en hebben zelf nog een wandeling door Chinatown gemaakt. Peter was gefascineerd door alle kleine bedrijfjes die onderdelen aanboden zoals tandwielen, motors enz. Maar ook gewoon tussen alle andere winkeltjes aan het sleutelen waren. De middag afgesloten in het zwembad.

Te voet door Bangkok

Vanochtend om 8 uur op ontbijt en daarna te voet naar de bloemenmarkt Pak Khlong. Google maps had het dit keer niet helemaal goed want het leek dat het midden op de rivier moest liggen maar dat was niet zo.

Onderweg kwamen we van alles tegen het 1 nog mooier dan het ander om van alles te vervoeren.

We kwamen ook nog langs het 0 kilometer meetpunt van waaruit alle wegen naar Bangkok berekend worden. Koffie gedronken in een café annex kapperszaak.

Daarna weer door naar Wat Saket en de gouden Berg. Overal zie je shops met levensgrote souvenirs van gouden boeddha’s om thuis je eigen tempel te maken… Onderweg kwamen we ook de The Giant Swing tegen, waarvan alleen het frame nog staat deze staat naast de tempel Wat Suthat dus hop naar binnen

En weer verder naar de Gouden Berg. 340 treden naar boven om een goed uitzicht over de skyline van Bangkok te hebben. We hebben nu wel even genoeg tempels gezien denken we, dus weer terug naar het hotel om even bij te komen van de warmte.