Nog een vredeszaal in Osnabrück

Vandaag staat Osnabrück op het programma. Maar eerst nog een poging om Tecklenburg te bezichtigen. Als we daar gezellig rondlopen komen we er achter dat we hier al een keer geweest zijn.

In Osnabrück is in het Rathaus ook een vredeskamer het is een van de twee steden waar in 1648 de Vrede van Westfalen werd gesloten.

Het is een hele andere stad dan Munster. Veel moderner en grootser opgezet. Nadat we het Raadhuis gezien hebben zijn we naar het Felix Nussbaum museum gegaan.

Een Joodse schilder die de tweede wereldoorlog niet heeft overleefd maar alles wel heeft kunnen schilderen. Het gebouw was ook zeer apart. Vooral de ingang was moeilijk te vinden.

Op de terugweg naar de parkeergarage zijn we nog langs het Schloss van Osnabrück gelopen. Er zou daar een gedenkteken van de Gestapo gevangenis zijn. Maar zoals bijna alles was ook deze op zondag gesloten.

We zijn toen naar he opvoedingskamp Augustsaschacht gereden. Hier hebben veel Nederlanders maar ook veel andere Europeanen opgesloten gezeten. Als je niet voldoende je best deed of probeerde te ontsnappen op je dwangarbeid plek werd je voor 8 weken naar deze plek gestuurd. Een afschuwelijke plek waar velen de dood vonden door de erbarmelijke toestand daar.

Hierna maar even rustig koffie gedronken op ons vakantiehuis om daarna naar Münster te rijden om Vietnamees te eten. Er zitten twee Vietnamese restaurants op een straat. De ene was zo vol dat we niet naar binnen konden en de andere was voornamelijk voor het afhalen maar je kon er ook eten. Aan de toonbank bestellen en betalen en dan pas lekker eten. Ondanks de snelheid heerlijk gegeten.

Chagall en de tweede wereldoorlog

Vanochtend om 09.00 uur vertrokken uit Bordeaux, richting een lief klein Kerkje in Saillant met de verrassende naam Chapelle du Saillant een plaatsje zo’n 20 km van Limoges. In het kerkje bevatten alle ramen glas in lood gemaakt door Marc Chagall. Dit keer niet alleen de bekende kleuren maar ook tekeningen. Echt erg mooi.

Daarna zijn we naar een wat zwaardere bestemming gereden. Het martelaars dorp Oradour-Sur-Glane waar op 10 juni 1944 alle inwoners zijn vermoord door het regiment der Fuhrer van de SS. Als vergelding voor de moord op twee Duitse soldaten door het verzet. Slechts 1 vrouw en 5 mannen hebben kunnen vluchten. Erg indrukwekkend.
Om even bij te komen een drankje en hapje in het dorp ernaast genomen en daarna door naar onze B&B van vanavond in de middle of nowhere. Leuk hoor.

Lugdunum(Lyon)

Vandaag naar Lyon een oude romeinse stad met veel te zien op dat gebied .We vertrekken op tijd want we hebben er zin in en google heeft weer een mooie route binnendoor uitgezet. Onderweg komen we een prachtig oorlogs monument tegen waar ook veel verzetshelden begraven liggen en natuurlijk gaan we even kijken .

Als we in Lyon aankomen is het al lekker warm en we besluiten om eerst maar iets te eten en drinken voordat we naar het amfitheater en het museum te lopen .

In het amfitheater staat helaas een groot podium dus een paar foto`s en door naar het museum is prachtig opgezet en een heerlijk om in rond te dwalen. In het museum zien we voor het eerst een pomp uit de romeinse tijd heel bijzonder even later komen we een mini Mouth of Truth ze kennen we uit Rome en we proberen het nog een keer ook deze keer komen we door de test. Even later komen we nog iets bijzonders tegen een dodecaëder deze zijn erg zeldzaam en niemand weet eigenlijk waar ze voor dienden.

Daarna naar het appartement auto geparkeerd in de garage en een metro kaart gekocht. Op naar het grote Bellecour plein waar we heerlijk op het terras hebben gezeten. Daarna door naar het gemeentehuis en de Opera op het plein de comedy. En gelijk maar even naar het museum des belles arts.

Van Maastricht naar Margraten

Toen we vanochtend uit het raam keken, hadden de buren een flinke sneeuwpop gemaakt. Er is een mooie tentoonstelling van de Poolse Roma zigeunerin Malgorzata Mirga Tas in het Bonnefanten museum in Maastricht. Een echte aanrader.

Ik ben mijn museum draafkaart vergeten mee te nemen en heb Salim gevraagd of hij me een foto kan sturen. Er stond duidelijk bij de kassa alleen echte kaarten, maar de aardige mevrouw achter de kassa vond het prima
De vaste tentoonstelling trok ons niet zo aan. Hoewel we wel ff lol gehad hebben bij de Instagram portret mogelijkheid bij de zeven zonden.

Peter en Muriel hebben nog even de Amerikaanse begraafplaats bezocht in Margraten. Daar had ik even geen zin in, dus ben in de auto blijven zitten.
Zo direct lekker stokbrood met kaasjes en salade ennnn spelletjes.

Een nachtje slapen in Calais

Vanochtend rond half 10 weggereden van huis en rond half twee waren we in Calais. De snelweg er naartoe is omringd door hoge hekken. Maar het centrum is er gelukkig niet mee ontsierd. Voor ons hotel ligt Parc Richelieu waar een mooi beeld van de Gaulle samen met Churchill . En staat symbool van de toenadering tussen Frankrijk en Groot-Brittannië.

Onderweg naar het gemeentehuis en het park er naast komen we langs de Tourist informatie en zijn we even naar binnen gegaan voor een ouderwets plattegrond van de stad. Calais heeft een prachtig gemeentehuis met daarvoor een ouderwets park waar De Burgers van Calais een beeld van Rodin staat.

In het park ligt een oude commando bunker van de Duitse Kriegsmarine en is tevens met 95 meter de langste bunker van Europa en is nu een museum. Het museum bestaat uit 22 zalen aan 1 zijde de bezetting en aan de andere kant de bevrijding en het verzet.

Daarna zijn we naar het strand gewandeld op zoek naar de draak. En die hebben we gevonden. Hij spuwde ook echt vuur waardoor twee honden en ook ik van schrokken. Hahaha. Daarna terug gewandeld naar ons hotel. Hier en daar wat Street art gezien.

Onderweg nog een leuke Asterix mok gescoord en wat te eten voor op onze hotelkamer. Geen zin om uit te eten vandaag

The Dead Railway

Na een laatste nacht in het floatel, bleek dat er iets in onze rugzak had lopen zoeken en een flink gat in de rugzak had gemaakt. Het regent vandaag helaas. We zijn rond 11 uur vertrokken voor een treinreisje over de dead railway waar we twee dagen geleden zoveel van gezien hebben.

Daarna een 3 uur durende tocht naar Bangkok. Het is hier en daar noodweer geweest en de snelweg ligt op sommige plekken vol met plassen. Lekker thuiskomen in Bangkok met het olifantje op het bed. Morgenavond met de nachttrein weer naar een nieuwe plek.

De Birma spoorlijn

Vanochtend weer vroeg op 05.45 om naar Karanchanaburi te gaan een auto rit van ongeveer 2 uur.

De eerste stop is bij Kanchanaburi war cemetry, waar Australiërs, Engelsen en Nederlanders liggen dit gestorven zij bij de aanleg van de Birma spoorlijn in de tweede wereldoorlog die de Japanners wilde aanleggen naar Birma (Myanmar) .

Daarna een bezoek aan het Railway memorial museum van de Birma spoorlijn een klein maar zeer indrukwekkend museum waar in twee etages word uitgelegd hoe de spoorlijn is aangelegd en hoe de arbeiders en krijgsgevangen werden behandeld. na afloop waren we zeer onder de indruk en vroegen ons af hoe dit allemaal heeft kunnen gebeuren .

Om vervolgens een bezoek aan de brug over de river Kwai te brengen. De brug is natuurlijk erg bekent van de film The Bridge on the River Kwai uit 1957. Het is erg druk bij de brug maar gelukkig wil niet iedereen de rug oversteken wij gaan er voor en maken nog een paar leuke foto`s voor dat we door gaan naar de volgende stop.

Dit is Hell Fire Pass een grote rots waar de dwangarbeiders samen met arbeiders uit diverse landen een doorgang moesten maken.
De naam is gekozen omdat de arbeiders in het fakkellicht eruitzagen alsof ze in de hel waren beland . Hier is nog een klein stukje spoorlijn bewaard gebleven met diverse herdenking ’s plaquettes en monumenten .
Ook hier staat een mooi museum waar wederom veel indrukwekkende foto’s en video’s met een duidelijke uitleg te zien zijn .

Na dit bezoek gaan we naar ons hotel vandaag word het River Kwai Jungle Rafts Floating Hotel waar we 2 dagen blijven . We worden opgehaald door een longtail boat en maken een mooie tocht over de rivier.

Na het diner krijgen we nog een mon dansavond en worden we per boot naar een ander flotel gebracht.
Vlak voor dat de voorstelling begint stroomt de zaal vol met een luidruchtige groep polen en na de voorstelling zijn ze ook zo weer verdwenen .

Kamp Westerbork en een radio sterrenwacht

Na een nachtje in het Oranje hotel in Leeuwarden te hebben geslapen gaan we naar kamp Westerbork. Vanaf Leeuwarden is het nog zo`n uurtje rijden er naar toe en daarna een wandeling van 2,5 kilometer via een wandelpad genaamd de Melkweg waar op schaal de planeten zijn uitgezet en info over de de planeten en de ruimte word gegeven.

Na deze mooie wandeling komen we aan op het kamp terrein. het eerste dat opvalt is dat er een paar schoolklassen zijn en het kamp is tot in de puntje verzorgt . Tijdens de wandeling staan overal infoborden en speakers die verhalen vertellen voor de rest is het stil en is iedereen onder de indruk van wat zich hier heeft afgespeeld .

De trein van de capitulatie

Vandaag een bezoek aan een bijzondere trein deze is gebruik om de capitulatie van de Duitsers in de eerste wereld oorlog te laten tekenen en al vraak middel gebruik in de tweede wereld oorlog door de Duitsers tegen de Fransen . Als we op pad gaan blijkt dat het weer is omgeslagen koud en erg mistig . Na een mooie autorit van ongeveer een uurtje komen we op de plaats van bestemming . het museum is niet al te groot maar geeft een overzicht over hoe de eerste wereldoorlog is gegaan en zowaar uitleg in het Frans ,Duits en in het Engels .

Een fort, een museum en daarna terug voor een mooie wandeling

Het Fort Eben-Emael is een enorme bunker die tussen de eerste en tweede wereldoorlog is gebouwd onder een enorme heuvel en bevat ongeveer 5 km aan tunnels. Je kunt er een bezoek brengen en een deel van de gangen bekijken. Wij gaan niet mee met een rond tour en kijken zelf rond in de enorme ruimtes.

Er wordt ook een film getoond hoe Duitsland heel slim dit fort heeft in kunnen nemen en er liggen nog een paar bommen met holle lading die ze hierbij hebben gebruikt om door de dikke laag beton en ijzer heen te komen. Voor het eerst hadden ze zweefvliegtuigen gebruikt waar tien man in konden. Die vervolgens heel snel de verschillende koepels opbliezen die door de enorme hitte ook erg veel schade in het fort veroorzaakten. Heel bijzonder om te zien. 

Op weg naar huis om Cooper op te halen voor de wandeling van zo’n 3,5 km bovengronds kwamen we langs het Silex museum in de toren van Eben-Ezer wat een 4-tal fantasie dieren op de hoeken van het dak heeft staan en ook alle etages van het museum en de tuin zijn geheel gewijd aan het gedachtengoed en kunst van Robert Garcet die in 2012 op 100 jarige leeftijd is overleden. Heel bijzonder om een keer te zien. 

Toen toch Cooper opgehaald en weer terug om de mooie wandeling op en rond het fort te maken. Erg leuk en heerlijk met het mooie weer.