peter en carole op reis

Parijs en de gele hesjes of iets veel leukers…

Drukke dag vandaag, dus vroeg op. We hebben om 10.30 uur een ticket in het Atelier des Lumieres voor de tentoonstelling van Gustav Klimt en Hundertwasser. We zijn benieuwd of we vandaag overal kunnen komen omdat er diverse metrostations zijn afgesloten in verband met de betogingen van de “gele hesjes” hier in Parijs die protesteren tegen de maatregelen die de regering wil nemen met betrekking tot verhoging van de accijns op brandstoffen, het verhogen van de pensioengerechtigde leeftijd en nog tal van andere maatregelen die nodig zijn om het begrotingstekort in de hand te houden.

We hadden thuis een parkeergarage geregeld in de buurt van het metrostation Stalingrad. Dus daarheen en inderdaad netjes onze auto weggezet en hup in de metro richting Pere LaChaise omdat het Atelier des Lumieres daar vlakbij is. Nog een stukje lopen en dan naar binnen. We hebben er alle drie zo’n zin in. En het is ook echt een fantastische tentoonstelling. Gelukkig waren we er vroeg want niemand wil binnen een uur weer buiten staan en er wordt ook niet gecontroleerd of je dat doet. Maar daardoor wordt het wel steeds drukker. Ik vond het ook echt leuk dat er heel veel kinderen waren die enorm genoten van alle beelden die te zien waren. Na 2 uur toch weer verder. Eerst ff langs Jim Morrisons graf op Pere Lachaise. Wat een enorme begraafplaats is dat.

Daarna geluncht op de manier waarop Muriel dat gewend was vroeger in Parijs: stokbrood met camembert in een echt Parijse brasserie. Peter zag dat niet zo zitten dus die heeft een burger genomen.

Weer buiten gekomen zien we hier en daar wel wat gele hesjes schuiven maar nergens overlast te zien. Totdat we bij l’Arc de Triomph Carousel vlakbij het Louvre wilden gaan kijken. Daar was het erg druk met ME-busjes. Helaas waren hier ook diverse metro stations gesloten dus moesten we een flink end lopen om weer een metro te vinden. We wilden eigenlijk naar het Pantheon, maar dat was moeilijk bereikbaar, dus maar besloten om naar Le Sacre Coeur en Place du Tertre te gaan. Goede keus. Erg leuk. Inmiddels was het al best laat geworden en dus happie-happie tijd. Met de metro naar het hotel. Vlakbij is een vietnamees restaurant dat er goed uitziet. Het eten bleek heel lekker. Nog even in het hotel een kopje koffie met gourmand genomen en daarna heerlijk ons bedje in.

Naar Parijs

Na de file vertrokken we gezellig samen met Muriel naar Parijs. Hopelijk kunnen we een beetje zonder te veel oponthoud doorrijden naar Parijs. Halverwege leek het wel of de navigatie extra tijd optelde en dat we pas om half 5 in Parijs zouden aankomen. Bleek dat we de navigatie nog op vermijden van tolwegen hadden staan…. Nadat dit opgelost was hebben we eigenlijk alleen in Antwerpen een korte omweg rond een file hoeven maken en de route Périphérique was een beetje druk. Nadat we ingecheckt hadden zijn we op pad gegaan met de metro naar Galaries Lafayette. Deze waren prachtig in kerstsfeer gebracht en we hebben een flink aantal foto’s van de mooie kerstboom gemaakt die in de grote vide van het grootste deel van het warenhuis staat.

Daarna zijn we met de roltrappen naar het dak gegaan waar je een prachtig uitzicht over Parijs hebt. Gelukkig was het droog en hebben we ook hier een paar mooie foto’s kunnen maken. Hierna was het al wat later dus zijn we in een café gaan zitten om te kijken of we nog wat zouden ondernemen. Uiteindelijk zijn we naar een restaurant gelopen dat er heel leuk uitzag omdat het in een bijzonder gebouw zat. Hier was helaas een besloten feest deze avond. Vlakbij waren nog een paar leuke restaurantjes en daar zijn we dan maar neergestreken. Lekker gegeten en daarna naar het hotel gelopen. Morgen wordt het een drukke dag!

Liverpool en natuurlijk the beatles

Ontbijt is tot 9 uur dus op tijd op. Het regent helaas pijpenstelen dus toen we bij de bus waren we al flink nat. Eerst naar St George Hall terug om de rest te bekijken. Ook vandaag mogen we er niet in dus naar de overkant voor de Central Library. Wat een prachtig gebouw. Dat hadden we niet willen missen. Naast de Library bevindt zich de Walker Art Galery met veel verschillende kunst. Veel moois maar uiteraard ook schilderijen waar wij minder mee hebben. Het zou rond 11 uur droog worden dus gaan we te voet verder. Er zijn hier zoveel mooie gebouwen. Albert Dock ziet er overdag ook prachtig uit. We bezoeken eerst Tate gallery. Vooral de Op-Art kunst spreekt ons erg aan. Er ligt een veelkleurige vloer die echt een Mindfuck met je uithaalt.

Nu is het tijd voor de lunch en daarna de Beatles story. Gewapend met een audio guide loop je door een aantal zaken die samen de vorm van een submarine hebben. Het hele verhaal wordt uitgebreid verteld.
Nu is het tijd voor een biertje. Vraagt de barman in de pup of we een orange in ons witbier willen?!? Uitgelegd dat er hooguit een citroentje in mag. Oh dat wist hij niet. Ik wilde graag nog even naar the Cavern Club. Daar aangekomen speelde er een band zo hard dat ik voor het eerst zoiets had van pfff ik word nu echt oud want dat trek ik niet meer zoveel herrie. Alle overige kroegen eromheen waren ook zo lawaaiig dus zijn we verder gelopen.

Vervolgens stuitten we op een reclame van de nieuwe Johny English film. Daar hebben we zin in en we kopen kaartjes voor half 8. Tegenover de bioscoop zit een Sushibar met lopende band. Dat wilden we altijd al een keer doen. Als toetje hadden we in zin in Baklava dus zij we naar Bakscich gelopen. De serveerster herkende ons zelfs.
De film was hilarisch. Wel een hoog Bean gehalte maar we hebben krom gelegen.

Liverpool here we come

Om 9 uur vertrekt ons vliegtuig. Bij de landing hebben we veel turbulentie. Dus het eindigt in een bumpy ride. We zijn snel door de douane die uiterst vriendelijk was en op zoek naar de juiste bus om naar ons hotel te gaan. Daar hebben we onze koffers achtergelaten. De buitenkant van het hotel matchs te allang niet meer met de foto op de website maar het interieur is prima en onze kamer is huge. 4 bedden in plaats van 2 verdeeld over 2 kamers en een flinke badruimte met goede douche. Dat zijn we ook niet meer zo gewend.

gelukkig niet ons hotel wel het uitzicht

Hup weer in de bus naar het centrum. Wandelen is niet leuk genoeg mede omdat het regent. Omdat we vrij vroeg op waren gaan we eerst maar even lunchen. Na 3 pogingen vinden we het Libanees restaurant Bakchich. Dat woord kennen we nog van onze Egypte reizen en betekent aalmoes of smeergeld als ze iets voor je doen daar. Het eten is voortreffelijk. En voorlopig hoeven we niets meer te eten.

Nu naar het World museum om te kijken of we toch nog tickets kunnen krijgen voor de tentoonstelling over het terracotta leger van Xiang. Helaas dat gaat niet lukken. Maar het museum herbergt nog een paar vaste onderdelen die ook de moeite waard zijn. Dus hebben we alles bekeken.

Daarna zijn we naar de overkant naar George hall gelopen. Een prachtig gebouw die ook de moeite van het bezoek waard is. Een zeer bejaarde dame in uniform maar met stok staat klaar om alle ins en outs uit te leggen. Aangezien er een bruiloft is kunnen we niet alles zien en moeten morgen terug komen

Alle musea en gebouwen zijn hier gratis te bezichtigen dus kan het voorkomen dat je niet overal bij kunt.
S`avonds naar Albert Dock en Piers Head geweest. Ook heel mooi verlicht. Om 9 uur een tapas bar in voor een biertje en daarna lekker naar ons bedje.

Het Vexin gebied en Chateau Auvers sur Oise

Toen we van de week ons huisje binnenkwamen zagen we foto’s hangen van heel oude kruizen die in het veld stonden. Al zoekende op internet bleek dat er in diezelfde omgeving een tentoonstelling was van het terracotta leger van Xian . Aangezien we hier al 3 mooie tentoonstellingen van gezien hebben in Assen, Den Haag en Brussel, willen we deze ook niet missen. Dus op naar het Archeolgisch musem van de Oise in Guiry-en Vexin.

De omgeving hier is ook al erg mooi en toen we bij het kleine museum aankwamen begonnen we toch een beetje te twijfelen of het wel zou kloppen dat de tentoonstelling daar was, maar tot onze verbazing was hij er, en hoefden we ook nog eens geen entree te betalen. Daarnaast hadden ze ook nog een bijzondere vaste tentoonstelling waaronder een aantal beelden van de wereldtentoonstelling van 1937 in Parijs over de Sovjet unie.

Toen we vervolgens op zoek gingen naar de bijzondere kruizen konden we geen tourist office vinden. Het gebied hier is erg mooi, dus we wisten uit een folder waar ze ongeveer moesten staan, dus daar zijn we maar gaan zoeken. Op een gegeven moment ziet Peter een bordje met een QR code erop in het gras staan. Daarop stonden inderdaad een aantal plaatsen waar zo’n kruis moest staan. Uiteindelijk hebben we er maar 1 gevonden en waren de andere plaatsen andere oudheden uit de buurt.

Na de rondrit besloten we naar Chateau Auvers sur Oise te gaan waar een expositie is van de impressionisten. Het chateau zelf is ook zeer de moeite waard. In 6 verschillende zalen wordt steeds op een andere manier tegen de kunst aangekeken. De eerste zaal bevat een kubus in het midden van de zaal waar foto’s van kunstwerken worden weergegeven en op de 4 muren eromheen worden impressies van die tijd en ook schilderijen van dezelfde schilder getoond. In de tweede zaal wordt een drieluik getoond .

waarop steeds beelden van de ene naar de andere kant overgaan. In de 3e zaal wordt een film getoond van plekken waar geschilderd is en vervolgens wordt het schilderij getoond dat daar geschilderd is. Dit is precies wat wij hier ook steeds doen, het schilderij zoeken dat bij een bepaald uitzicht hoort. In de 4e zaal hangt 1 groot beeldscherm en verspreid over de zaal hangen aan beide kanten 3 beeldschermen ervoor waar steeds een deel van het grote scherm te zien is

Erg mooi gedaan. In de 5e zaal hangt een nagemaakt werk van Cezanne met aan beide zijden de tekst : Ja ik ken Cezanne hij heeft mij zeer geinspireerd. Links getekend door Picasso en recht getekend door Renard. Dan kwam er een atelier dat nagemaakt was en in de laatste zaal kwam veel te veel licht naar binnen omdat de deur niet dicht kon, dus het beeldmateriaal daar konden wij helaas niet zien. Daarna nog even snel door de tuin van het chateau. Al met al een hele mooie dag zonder Gerrit, dus maar weer snel naar huis om hem uit te laten.

L’Abbaye de Royaumont en Saint-Ouen-L’Aumone

Gisteren hebben wij bij de toerist office een heleboel foldertjes meegenomen. Vandaag is besloten om een kloostertuin die er op het plaatje heel mooi uitzag te bezoeken en een dorpje waar ook een wandeling langs de Oise is uitgezet met schilderen van impressionisten.

Bij het klooster aangekomen blijken we te moeten betalen om binnen te komen, terwijl in het foldertje stond dat het gratis was. Ik wil toch wel graag naar binnen en we kregen zelfs een poepzakje uitgereikt voor Gerrit. Dit terwijl hij toch keurig zijn eigen zakjes aan zijn riem meedraagt. Het klooster was erg mooi. Maar de tuin waar het allemaal om ging was heel klein en niet te best onderhouden. Desalniettemin hebben wij ons er prima een uurtje vermaakt en is Gerrit helemaal doodgeknuffeld door allerlei groepen schoolkinderen die hier een excursie hadden.

Op naar Saint-Ouen-Laumone. Een mooi stadje aan de Oise. Nadat we de auto hebben geparkeerd zijn we eerst ergens lekker een kop koffie gaan drinken. Op het terras bij de prachtige kerk konden ze niets lekkers bij de koffie serveren maar ze wilde wel even de dessert kaart erbij halen. Komt ze daar toch met een heel schoolbord aanlopen met daarop de menu kaart.

Daarna zijn we naar beneden gelopen naar de rivier de Oise om de schilderen te gaan bewonderen. De route was slechts zo’n 100 meter lang en er stonden zo’n 10 schilderijen. Helaas voor deze schilders vinden we Vincent zijn schilderijen toch echt veel mooier. Er was slechts een schilderij bij waar ons beider hart iets sneller van ging kloppen .On Orchard in Pontoise in Winter van Camille Pissarro.

Op de terugweg zijn we even bij een supermarkt gestopt waar Peter en Gerrit even buiten bleven staan, omdat Gerrit met deze temperatuur niet in de auto kan blijven zitten. Ik mocht van Peter niet de kar terugzetten want er bleek een rat rond te lopen. Ik was blij dat hij dat pas zei toen we al in de auto zaten.

Auvers sur Oise

Doordat we gisteren de hele dag zowat in de auto hebben vertoefd en we dus best moe waren, hebben we vanochtend maar een heerlijk uitgeslapen. en zijn pas ’s middags iets gaan ondernemen met Gerrit.

Vincent van Gogh heeft zijn laatste jaren in Auvers sur Oise doorgebracht en hij is hier ook begraven samen met zijn broer Theo die een paar maanden na hem is gestorven. Wij hebben zijn laatste rustplaats bezocht. Een keurig en eenvoudig graf, zonder pracht of praal. Ook in Auvers sur Oise is een wandeling uitgezet langs de plaatsen waar Vincent verbleef en waar hij geschilderd heeft. Omdat de zon erg fel is en het moeilijk is om bepaalde foto’s te maken lijkt het ons handig om van de week nog maar een keer in de ochtend terug te komen.

Vrijdag en zaterdag 7 en 8 september

Deze dagen staan in het teken van de verhuizing naar ons tweede huisje in Frankrijk, gelegen in Chambly. We zijn heel benieuwd waar we dit keer terecht komen en of het weer daar ook nog een beetje aangenaam zal zijn en natuurlijk kunnen wij onze zoektocht naar Vincent hier afmaken?Naast het inpakken en wegwezen verhaal hebben we ook nogal wat tijd gespendeerd om wijn te kopen en andere lekker dingen. Het is zo leuk dat de borden die supermarkten hier aanprijzen niet aangeven hoeveel kilometer je moet rijden, maar hoeveel minuten je moet rijden. Alsof wij net zo hard scheuren als al die Fransen hier….

Het zout van de Camargue is hier wereldberoemd en natuurlijk moeten we daar wat van meenemen en dan het liefst nog in combinatie met de nog beroemdere “Herbs de Provence”.Op een marktje in Fontvieille vinden we een kruidenverkoper en die kant en klare zakjes van dit moois verkoopt. Vervolgens in de supermarkt zalm gekocht en deze gemarineerd met knoflook, olijfolie, tomaatjes en deze kruiden in het zilverpapier op de BBQ. Het is lekker, maar er zit te veel zout in. Dus we moeten maar wat extra herbs de provence kopen om het evenwicht te herstellen.

De reis naar Chambly was lang en we waren best moe toen we voor een hek van een chateau tot stilstand kwamen. We hadden geen huisnummer gekregen en op de korte weg die de juiste naam droeg, hadden wij ons huisje nog niet gezien. Voordat we ons hier druk over konden maken ging onze telefoon ging en de eigenaar vroeg of wij voor het hek stonden. Hij zou direct komen om ons op te halen. Blijkt gewoon dat onze Gite op het terrein van dit grote chateau staat. Wat prachtig toch? Er gaat een lang bospad naar onze gite en daar aangekomen laten we Gerrit los die helemaal los gaat in de tuin rond het huisje. Wat is hij blij dat hij eindelijk na al die tijd uit de auto mag. En wat zijn wij blij dat het huisje zo leuk ligt en zo mooi is. Ook van binnen is het erg apart met zijn kanarie gele keuken en woonkamer en flamingo roze slaapkamer.

‘snachts is Gerrit het helemaal beu om alleen in de woonkamer achter te blijven nadat hij twee weken bij ons op de slaapkamer heeft kunnen slapen. Hij was dan ook erg blij dat hij mee naar boven mocht en valt vervolgens weer lekker in slaap en wij ook. De volgende ochtend is de reis van de trap naar beneden lastiger dan naar boven voor Gerrit. Daarom oefent hij nog maar een keer en nu gaat hij als een tierelier. Aangezien we toch nog wel wat boodschapjes nodig hebben, gaan we maar even naar de enige supermarkt in de buurt die open is en halen allerlei lekkere dingen. Toen we vervolgens thuis kwamen zagen we Gerrit nergens en wat denk je… Hij ligt heerlijk in ons bed boven te slapen.

Dagje Chateaux en Arles

Vandaag gaan we opnieuw een poging wagen om het Chateau d’Estoublon te bezoeken en misschien wat wijn en/of olijfolie te kopen die daar geproduceerd wordt. In het boekje van de Provence staat dat je er ook heerlijk kunt eten en drinken in een restaurant tussen de wijnranken en olijfbomen. Dit laatste blijkt niet het geval, sterker nog het restaurant zit in het chateau en is niet open. Ook de wijn en olijfgaarden kun je niet bezoeken. De winkel wel. Heel mooi maar ook erg duur. Dat is dus jammer en aangezien we gisteren een andere Mas hebben gezien waar ze ook wijn verkopen, gaan we daar weer naar op zoek. Deze lag langs de weg van Saint-Remy naar huis, dus die weg zoeken wij weer op. Hierdoor komen we ook weer door Les Baux waar het vandaag ook weer stinkend druk is. De route is echter de moeite waard. Het is hier echt een prachtig gebied.

Bij Mas de la dame aangekomen mogen we alle wijnen eerst proeven en dat doe ik dan ook graag. De rode vind ik niet zo spectaculair dus nemen we alleen een paar witte en de rosé mee van Mas de La Dame die geleid wordt door twee zussen. Het is al een vrij oud wijnhuis en Vincent Van Gogh heeft de Mas ook nog geschilderd. Nou mooier kan het niet toch? Binnenkort gaan we deze wijn gezellig met mama en Joep drinken.

‘S middags zijn we naar Arles gereden om daar nog even naar wat souvenirs te kijken en nog een bezoek te brengen aan het kleine theater. We willen nog steeds een leuke Flamingo zien te vinden voor op onze souvenirplankjes thuis, maar de meeste zijn veel te groot. Wel vinden we mooie placemats met de schilderijen van van Gogh. ’s avonds willen we graag een pizza eten, dus strijken we neer op een terras met overkapping voor het geval het gaat regenen, want we horen de hele dag al onweer in de buurt en vanochtend heeft het voor het eerst ook flink geregend. We hebben het echter droog gehouden en hebben ook weer lekker met Gerrit door de stad gewandeld ter afscheid. Zaterdag gaan we weer vertrekken en waarschijnlijk gaan we niet meer terug naar Arles.

Saint-Remy de Provence

Vandaag staat weer in het teken van Vincent van Gogh. Samen met Gerrit vertrekken we naar Saint-Rémy-de-Provence om daar de wandeling te doen langs de plaatsen waar Vincent van Gogh heeft geschilderd in de tijd dat hij daar opgenomen is in een klooster c.q. rusthuis c.q. gesticht.

Daar aangekomen blijkt het verschrikkelijk druk te zijn. Waarschijnlijk ook omdat er een grote markt is. Het duurt dus even voordat we een parkeerplaats gevonden hebben maar kunnen dan al gauw aan onze wandeling beginnen. We hebben hem gedownload maar op de telefoon is dat toch wat klein dus toch maar even langs de Tourist Office om een grotere papieren versie te halen. Eigenlijk is de wandeling een lange weg genaamd hoe kan het ook anders Avenue van Gogh en langs de weg staan steeds kopieën van de schilderijen die hij op die plek gemaakt moet hebben. Het landschap is op de meeste plekken veranderd maar het is leuk om te weten en te zien waar hij overal geschilderd heeft.

Het is weer erg warm, maar dat mag de pret niet drukken want bij het klooster is ook een Romeinse vindplaats die we gedeeltelijk hebben bekeken.

Er staat ook hier niet veel overeind dus we gaan niet verder en lopen de andere kant op richting het klooster Saint Paul de Mausole alwaar we na de ingang een groot beeld van hem zien staan. In het klooster is nog de slaapkamer van Vincent te bewonderen en de tuinen van het klooster.

De weg heen is ook weer de weg terug en omdat we geen zin hebben om in de drukte te gaan zitten, pakken we de auto weer naar huis.