Samen met Peter een dagje kazematten en wel in Kornwerderzand. Daar staan 17 zware kazematten aan het begin van de Afsluitdijk. Deze bunkers waren heet modern voor hun tijd met elektriciteit,telefoons,eigen water voorziening. Ondanks dat waren de bunkers slecht bewapend op 10 mei 1940 toen de Duitse Wehrmacht Nederland binnen viel bleef de stelling onneembaar voor de vijand. nadat de capitulatie was getekend moesten de soldaten hun positie opgeven.
Samen met Amon en Sterre naar Franeker op studie reis naar het Eise Eisinga planetarium.
Dit is het nog oudste werkende planetarium van de wereld en wordt aangedreven door een kleine klok die vervolgens een radarwerk van tandwielen aandrijft.
Dit alles word zichtbaar in de woonkamer waar de planeten zichtbaar zijn op het plafond
Na het parachutespringen zijn we niet direct terug gegaan naar Ecomare,maar hebben we eerst een bezoek gebracht aan de slufter. Een mooi natuurgebied aan de zee waar je nog goed het verschil van eb en vloed kunt waarnemen.
Daarna naar Ecomare waar wij maar een lekker broodje als lunch hebben genomen. Daarna het hele museum verder bekeken.
Vervolgens te vertrekken naar de Texelse bierbrouwerij alwaar we een rondleiding hebben gedaan met een proeverijtje na afloop. Salim heeft een fles bier gekocht die hij nog 10 jaar kan bewaren, zodat hij op zijn 16e (als het dan nog mag, anders later) zijn eerste echte lekkere biertje kan drinken….
Toen weer terug naar het hotel Texel (dat overigens naast het vliegveld bleek te liggen) voor een heerlijk 3-gangen diner. Tijdens het diner lazen we op de kabelkrant dat er een bultrug was gesignaleerd. Dus hup in de auto naar het eilandergat tussen Texel en Vlieland, maar helaas niet gespot. Daarom zijn Salim en ik maar lekker het zwembad ingedoken om een aantal baantjes te trekken. Peter is Nederland-Slowakije gaan kijken.
De volgende ochtend helaas regen… Nog even naar de reuzenaardbei in Oosterend gereden om wat overheerlijke aardbeien te kopen, naar de Koog gereden om te winkelen en daarna naar den Burg om Asperges te kopen bij de familie Keyser. Nog even een kopje koffie in den Burg en toen maar weer eens afgezakt naar de boot terug naar Den Helder en naar huis.
Peter is jarig op 30 mei en we moesten natuurlijk weer een cadeau verzinnen. Besloten om dit keer maar eens iets spectaculairder uit te pakken en een parachutesprong te regelen.
Het was allemaal nogal spannend of het wel door kon gaan, omdat als je wilt springen het liefst onder de 100 kilo moet zijn…. Op het Paracentrum in Texel aangekomen om 10.00 uur ’s ochtends bleek dat er waarschijnlijk deze dag niet gevlogen zou gaan worden omdat het te bewolkt was. Daarom lieten we ons telefoonnummer achter zodat ze ons konden bellen als het weer beter zou worden. Toen maar naar Ecomare gegaan om zeehondjes en bruinvissen te kijken.In Ecomare hebben we lekker een taartje genomen. Want ja verjaardag betekent bij ons nog steeds taart. We waren net zo’n 20 minuten binnen toen we al gebeld werden dat we toch mochten springen.
JOEPIEIEIE, dus geregeld dat we ’s middags weer naar binnen konden bij Ecomare en hup in de auto terug naar het vliegveld. Toen kwam de vraag of de instructeurs het wel aandurfden om met Peter te springen. Natuurlijk zie Henk. Dat durf ik zeker aan en toen ging het snel, pak aangemeten, riemen om en hup het vliegtuigje in. Klimmen naar 3 kilometer hoogte en hopla springen maar. Mensen wat een ervaring. Wat gaat dat hard als je springt….. en je bent ook zo weer beneden. Maar dit hadden we voor geen goud willen missen.
