Hieronder ons reisschema voor de vakantie in Namibie, Botswana en Zambia.
Allereerst ons schema van dag tot dag zodat wij en iedereen kan zien waar we op welke dag zijn. Daaronder geven we een uitleg van wat er te doen is op de verschillende bestemmingen. In het blog geven wij tijdens de vakantie weer, wat we uiteindelijk echt allemaal gedaan en gezien hebben. Hopelijk is het internet goed genoeg om ook foto’s op de website te plaatsen. Maar dat zien we daar wel.
10-07-2010 Vlucht Amsterdam – Windhoek
11-07-2010 Aankomst in Windhoek. We verbijven in
Heja Lodge,Windhoek, Namibië, http://www.hejalodge.com/
11 juli Na aankomst in Windhoek hebben we de middag tot onze beschikking om Windhoek te verkennen. Hopelijk hebben we daar de puf voor nadat we zo lang in het vliegtuig hebben gezeten. Ik ben benieuwd of we ‘savonds de finale van de werelkampioenschappen voetbal kunnen kijken.Windhoek is niet groot en heeft een vriendelijke uitstraling. De invloed van het Duitse koloniale tijdperk is nog zichtbaar in de architectuur, de straatnamen en de ‘konditoreien’.
12 juli In onze safaritruck laten we de drukte van de ‘grote’ stad ver achter ons en rijden naar het plaatsje Sesriem. Hier slaan we voor het eerst onze tenten op. ’s Middags bestaat de mogelijkheid om een wandeling te maken naar de Sesriem Canyon. Deze canyon ligt niet ver, ongeveer 4 kilometer, van onze accommodatie. Hij is ontstaan, doordat de Tsauchab-rivier in de loop van duizenden jaren een 30 meter diepe en 1 kilometer lange kloof in de rots heeft uitgesleten. In de wintermaanden staat er geen water in de canyon, zodat je veilig in de kloof kunt afdalen. In andere tijden van het jaar tref je hier een klein stroompje aan of een poel. We verblijven op de Sesreim Campsite, Sesreim,Namibië http://www.namibian.org/travel/lodging/sesriem.html
13 juli We rrijden bij zonsopgang richting de in de omgeving liggende indrukwekkende Sossusvlei, een grote duinpan aan de rand van het Namib-Naukluftpark. Deze pan wordt omringd door ’s werelds hoogste zandduinen. Het uitzicht op deze zandzee is met name ’s avonds en ’s morgens vroeg overweldigend. Het lijkt wel of de zandzee aan je voeten in het rode licht gloeit. Het kost veel inspanning om de 200 meter hoge duinen te beklimmen, maar het uitzicht op het onwezenlijke maanlandschap loont de moeite. We hebben de gelegenheid om in de bizarre omgeving van Sossusvlei een wandeling te maken en te ontdekken hoe taaie plantjes dapper weerstand bieden aan de zware omstandigheden van de woestijn. We kamperen nabij Solitaire, een plaatsje waar nog altijd het enige benzinestation tussen Sossusvlei en Walvisbaai staat. We verblijven in Solitaire Country Lodge Campsite, Solitaire, Namibië, www.namibiacountrylodges.com
14 juli Door de ruige natuur van het Namib-Naukluftpark rijden we via Walvis Bay naar Swakopmund. Walvis Bay is een havenstad en vlakbij is een grote flamingokolonie die een bezoek zeker waard is. Hoewel Swakopmund door de blanke inwoners van Namibië beschouwd wordt als een badplaats is het zeewater hier meestal ijzig koud. Wandelend over de brede Arnold Shad Promenade heb je meer kans om zeeleeuwen in zee te zien dan zwemmers. Swakopmund is een bizar overblijfsel uit de Duits koloniale periode. Duitse straatnamen, Duitse bierstuben en vooral veel inwoners van Duitse afkomst geven aan deze plaats een speciale sfeer. We overnachten hier in een sfeervolle, centraal gelegen lodge. In het centrum van Swakopmund zijn enkele koloniale gebouwen te bewonderen, waarvan het voormalig treinstation zeker een aanrader is. ’s Avonds kun je in enkele restaurants niet alleen goed wild eten, ook de ‘bratwurst’ ontbreekt vaak niet op de kaart. De volgende dag hebben we de tijd om Swakopmund verder te verkennen of om deel te nemen aan (optionele) activiteiten als ‘quadbiken’ door de zandduinen of het spectaculaire ‘sand-boarden’. Ook bestaat een mogelijkheid om een dolfijncruise te maken. Ik ben benieuwd wat wij zullen kiezen…. We verblijven Bundu ’n Sea, Swakopmund,Namibië, https://www.facebook.com/hotelbundunsee/
16 juli Een kaarsrechte weg voert ons de volgende dag Swakopmund uit. Even ten noorden van de stad wordt zout gewonnen en tot daar komen we nog wat verkeer tegen. Dan hebben we de civilisatie echt achter ons gelaten en rijden langs één van de meest onbarmhartige kusten van Afrika; de Skeleton Coast. Deze 40 kilometer brede kuststrook vormt een buffer tussen de zee en het achtergelegen Kaokoland en de Damara. Het landschap is hier volkomen leeg en de enige oriëntatiepunten zijn de afstandspalen, waarop het aantal ‘miles’ vanaf Swakopmund staat. In deze kuststrook liggen gravel- en zandvlakten waar per jaar niet meer dan drie centimeter regen valt. We verblijven op de Abu Huab Campsite in Twijfelfontijn, Namibië http://www.huab.com/index.php/en/
17 juli In de omgeving van Twyfelfontein zijn meer dan 2000 rotsgravures van de Bosjesmannen gevonden. Onder leiding van een lokale gids maken we een korte wandeling hiernaar toe. Afbeeldingen van giraffen, olifanten en ander wild zijn de stille getuigen van een periode dat deze streek vruchtbaarder was dan heden ten dage. Als er nog tijd is kunnen we bij enkele geologische curiositeiten, als de ‘verbrande berg’ en de ‘orgelpijpen’. Bij de orgelpijpen tref je door erosie gevormde zuilen aan in 150 miljoen jaar oud vulkanische gesteente. Met enig geluk vang je in deze omgeving een glimp op van de bijzondere woestijnolifanten. We verbijven in Okaukuejo Camp NWR, Etosha Area, Namibië http://www.etoshanationalpark.org/accommodation/okaukuejo
18 juli De volgende dag rijden we verder naar Kamanjab. Dat ligt in het afgelegen Kaokoland, het leefgebied van de nog traditioneel levende Himba. De Himba zijn vooral bekend, omdat zij hun haar, lichaam en leren omslagschorten insmeren met een mengsel van rode aarde en dierlijk vet. Schijnbaar onaangetast door westerse invloeden houden zij trots vast aan hun traditionele nomadische wijze van leven. Iedere familie woont in een kraal waarbinnen verschillende hutten worden gebouwd van een geraamte van takken afgesmeerd met mest. Op zoek naar goede weidegronden voor hun vee worden deze nederzettingen soms tijdelijk verlaten of wordt er veelvuldig verhuisd. We reizen verder naar het beroemde Etosha Nationaal Park. We verblijven in het Halali Rest Camp, Etosha-Halali, Namibië http://www.namibiareservations.com/halalie.html
19 juli Etosha is ongetwijfeld één van de beste wildparken in zuidelijk Afrika. Gedurende twee dagen nemen we hier de tijd om, met onze eigen truck, gamedrives (wildspeurtochten) te houden vanuit goed geoutilleerde campings. De naam Etosha betekent letterlijk ‘grote witte plek’ van droog water. Deze naam verwijst naar de uitgestrekte, oogverblindende zoutpan die een groot deel van het park beslaat. Slechts enkele dagen per jaar vind je hier een klein laagje water, waar flamingo’s en andere watervogels op af komen. Het meeste grof wild houdt zich echter op in de aangrenzende graslanden en mopane-bosjes. Hier zullen we dan ook de kuddes zebra’s en gnoes aantreffen. Meer inspanning vergt het opsporen van de zeldzame zwarte neushoorn en de zwartkop-impala. Bij Okaukuejo kun je ook plaatsnemen bij een drinkwaterplaats, die ’s nachts verlicht is. Van verre zie je hier kuddes olifanten aankomen om hun dorst te lessen.
21 juli Van Etosha rijden we naar Tsintsabis. De campsite beschikt over een platform, een zgn. ‘treesleeper’, waar je met een aantal mensen kunt overnachten. Je slaapt hoog in de bomen, een bijzondere ‘bush’ ervaring! De accommodatie maakt deel uit van een project dat de Bosjesmannen ofwel San-gemeenschap ondersteunt. ’s Avonds maken we kennis met de Damara stam terwijl zij hun zang- en danskunsten vertonen.
De reis gaat verder richting Rundu, gelegen aan de oevers van de Okavango-rivier. Onze lodge bestaat uit traditionele huisjes en er is een mooie tuin. In Divundu overnachten we in leuke chalets en kun je een verfrissende duik nemen in het zwembad. In de middag kun je een facultatieve boottocht maken op de rivier. Een facultatieve gamedrive in het Mahango National Park behoort ook tot de mogelijkheden. Het is hier overigens de plek om mooi houtsnijwerk of leuke gebruiksvoorwerpen te kopen van de San, de Bosjesmannen. De volgende ochtend gaan we op weg naar Botswana. We verblijven in het Sleeper Camp, Tsintsabis, Namibië http://www.treesleeper.org/
22 juli Maun vormt de uitvalsbasis voor ons bezoek aan de Okavangodelta. Maun zelf is een snel groeiende stad waaraan een doorgaande weg in rap tempo benzinestations en banken gebouwd worden. Wij doen hier in een supermarkt inkopen voor ons tweedaags verblijf op de campsite nabij de delta. De Okavangodelta is het restant van de Okavango-rivier die haar weg naar zee belemmerd zag en door de hitte van de Kalahari-woestijn werd opgeslokt. Op die plek ontstond een uniek natuurgebied, dat we verkennen met kano’s van uitgeholde boomstammen. Deze zogenaamde mokoro’s verschaffen ons uitstekend toegang tot dit doolhof van waterwegen. Je hoeft niet zelf te bomen, dat doen lokaal ingehuurde vissers. Behendig loodsen zij je door de met lelies en papyrus begroeide stroompjes en wijzen op de vele nijlpaarden. Indien mogelijk leggen we onderweg aan bij een of twee eilandjes om op zoek te gaan naar wild, zoals olifanten en buffels of de schuwe rode lechwe. De Okavango is bovendien een waar vogelparadijs en je hoort zeker de indringende roep van de vele visarenden. Ook staat er een bezoek aan een krokodillenfarm op het programma. In Maun kun je nog een kijkje nemen in het plaatsje zelf of deelnemen aan een optionele rondvlucht boven de delta. We verblijven in Sarasungu, on banks of Kavango river, Rundu, Namibië Vervolgens slapen we in We verblijven in Sitatunga Camp / Delta Rain, PO box 66, Maun, Botswana https://deltarain.com/index553d.html?page=sitatunga-camp
25 juli Over een kaarsrechte asfaltweg rijden we naar het kruispunt bij Nata, van waaruit we afslaan en noordwaarts rijden naar Gweta bij het Chobe Nationaal Park. Dit park is vooral bekend van beroemde natuurfilms, die hier gemaakt werden in opdracht van de National Geograpic Society. Met name de film Eternal Enemies, die verhaalt over de eeuwige strijd tussen leeuwen en hyena’s, geniet internationale faam. Het park kent een enorme verscheidenheid aan wild en is vooral bekend om zijn enorme olifantenpopulatie. Met name in het najaar en in de winter houden veel olifanten zich op in de buurt van de Chobe-rivier. In het Chobe Nationaal Park maken we een mooie boottocht op de rivier. Die biedt je de gelegenheid om het wild, dat aan de oevers komt, te observeren en te fotograferen. Olifanten, neushoorns, krokodillen en verschillende vogels zijn hier te spotten. We verblijven in Rainbow River Lodge, Delta, Namibië, Planet Boabab, Gweta, Botswana en als laatste in Chobe Safari Lodge, Plot 1 President Avenue,Kasane, Chobe nationaal park Botswana http://www.chobesafarilodge.com/
.
28 juli We rijden vanuit Chobe Nationaal Park naar Livingstone, de uitvalsbasis voor de Victoriawatervallen. ’s Middags ben je al in de gelegenheid om letterlijk in de voetsporen van David Livingstone te treden door een kijkje te gaan nemen bij deze grootste watervallen van het Afrikaanse continent. Het lawaai van het vallende water is oorverdovend. Niet voor niets staat de waterval lokaal bekend als Mosi-oa-Tunya, ‘de rook die dondert’. Wie wil kan hier een riviersafari maken op de Zambezi rivier. Om een goed beeld van de watervallen te krijgen kun je hier ook een rondvlucht per helicopter maken, de ‘Flight of the Angels’. Ook rijdt er een ouderwetse stoomtrein naar de brug bij de watervallen. We overnachten in een zeer comfortabel hotel dat voorzien is van een mooi zwembad en restaurant. De kamers zijn voorzien van airconditioning. Dit is het Chrismar Hotel, Plot 4035, Sochango Road, Livingston, Zambia http://chrismarhotels.com/hotels/livingstone/
30 juli Op de luchthaven van Livingstone stappen we op de vlucht naar Johannesburg, van waaruit Lufthansa ons via Frankfurt terugbrengt en waar we op 31 juli aankomen in Amsterdam.
