Louis de Funes

Vandaag is de grote dag dat ik naar het Louis de Funes museum mag. Dus op tijd op pad. Het museum is klein maar wel boordevol informatie filmpjes, foto’s en posters. Erg leuk. En zo zie je ook dat James Bond, Star Wars, en zelfs Andre van Duin hem nageaapt heeft .

St. Raphael is een lief stadje aan de zee en ook hier is een Brocante markt en zijn we even de kerk ingegaan om het mooie glas in lood te bewonderen.

De reis gaat verder en we moeten nog zo’ n vier uur rijden om via de binnenwegen naar Montpellier te rijden. In de Camargue zien we zowaar flamingo’s in het water naast de weg. Als we door de Camargue rijden zien we tot onze verbazing de Flamingo`s gewoon langs de weg staan iets waar we op een eerdere vakantie heel veel moeite voor hebben gedaan met verrekijkers en telelenzen .

Het appartement is dit keer erg mooi. Aangezien we veel in de auto gezeten hebben zijn we nu te voet en met de tram naar het centrum gegaan. Eerst op het Comedy plein een biertje gedronken en daarna naar de Vietnamees om te eten. We willen ook nog wat van de stad zien, dus te voet en met de tram naar de Porte du Peyrou en via het park naar het daarachter gelegen aquaduct van Saint-Clément . Daar waren ze bezig met een tango les. Leuk zo in de open lucht. Daarna weer terug gelopen door het centrum en nu uitrusten.

Op Flamingo jacht

Vandaag op tijd op omdat we naar de Camargue (plattegrond) willen. Een prachtig natuurgebied met loslopende paarden en runderen en heel veel vogels waaronder de (gewone) Flamingo. Gerrit is mee dus we mogen als het goed is niet overal komen. Dat blijkt gelukkig mee te vallen en hij heeft dan ook nog even een lekkere duik in de zee genomen waarna hij hardrennend de verkeerde kant op liep zodat we weer achter hem aan moesten. De grapjas. Hij is nu niet langer Oost-Indisch maar gewoon doof.  gelukkig voelde hij zich vandaag wel beter.

Tussen de middag een zeer aparte salade gegeten in Salin-de-Giraud. We waren neergestreken bij een kiosk en dachten even een snelle hap te nemen, maar er waren een hoop zaken uitverkocht. Peter kreeg een charcuterie – een bord met alleen maar lapjes droge worst met wat augurkjes erop en ik kreeg een flinke salade met daarop spekjes en rondom lagen toastjes met gesmolten geitenkaas. Heel apart maar best lekker.

Vervolgens zijn we naar de grote zoutpannen gereden waar het bijzondere Camargue zout word gewonnen  . Een prachtig gezicht met de mooie kleuren van wit-grijs tot roze en zelfs een beetje rood. Deze kleuren ontstaan door het plankton. De Flamingo’s eten dit ook graag.

Daarna toch nog even een route naar de flamingo’s gemaakt waardoor we ze gelukkig ook nog van redelijk dichtbij konden zien. Er zijn heel wat kolonies Flamingo’s hier maar de meeste zijn niet benaderbaar. Het is tenslotte ook een natuurgebied. We hebben slechts een handvol wilde paarden en runderen gezien en geconstateerd dat als de Sint nog een schimmel nodig heeft hij er hier voldoende kan vinden.