Gisteren om 21.40 geland op Catania Airport voor 12 dagen Sicilië. Huurauto opgehaald bij Sicaly by Car en vervolgens in het donker al filerijden naar het centrum van Catania waar ons appartement is. Aangekomen krijgen we een complete historische beschrijving van het pand met kleine rondleiding en kunnen we naar onze mooie kamer met gigantisch bed. We willen nog wat drinken dus gaan even de straat in om bij een kiosk, waar de meest mooie cocktails worden gemaakt, een biertje en cola kopen. Even lekker naast een zwerver op een bankje om daarna rond half een lekker te gaan slapen. De volgende ochtend helaas geen mooi ontbijt buffet maar een vieze croissant met koffie in een barretje verderop in de straat. Daarna maar snel op pad om allemaal mooie dingen te gaan bekijken. En er is veel om te zien. En wat wil het toeval? Er is ook een tentoonstelling van Banksey and Warhol in het culturele museum. Echt de moeite waard. Omdat Peter zich niet zo lekker voelt gaan we rond 14.00 terug naar de kamer zodat we even kunnen uitrusten. Dan barst er een onweer los…. maar peter heeft heerlijk geslapen. Vanavond na de pizza vroeg naar bed en hopelijk morgen weer helemaal fit voor vertrek.
Sicilië
Popart in Gent

Er is een popart tentoonstelling in het S.M.A.K. in Gent die we graag willen zien. Van Warhol tot Paramarenko. Dus lekker op pad. De tentoonstelling is leuk





Er is ook nog een andere tentoonstelling. Deze blijkt te zijn gemaakt door kinderen van 5 t/m 18 jaar. Elke zaal bevat uitgezochte werken van de vaste collectie van het SMAK door verschillende leeftijdsgroepen. Aan de hand van de hoogte dat de kunstwerken hangen kun je zien hoe oud de groep kinderen is die het werk hebben uitgezocht.



Ook is er weinig tekst te vinden omdat kinderen daar niet zo van houden. Bijna alle tekst is vervangen door video’s waarin de werknemers en de kinderen overleggen over de kunstwerken en hun betekenis. Er is slechts één zin aan tekst te vinden en die staat bij het eerste kunstwerk.

Het is lekker weer dus we gaan vervolgens lopend naar het centrum van de stad. Lekker rondgewandeld en hier een daar een pintje gepakt. Daarna heerlijk Vietnamees gegeten. Ook weer teruggelopen naar ons hotel.
Zondags heerlijk ontbeten en weer op pad naar de stad voor de plaatselijke zondagsmarkten. Er is een bloemenmarkt, brocante-, en een boekenmarkt die we bezocht hebben. Pas in april zijn er ook nog andere markten. Het blijft prachtig weer en we besluiten weer terug naar het hotel te lopen en de auto naar huis te pakken.

hunebedden en een onderduikershol


Helaas alweer de laatste dag in Drenthe en de eerste van een nieuwe lockdown, het weer is niet top maar helaas voor Cooper is het goed genoeg om op hunebed jacht te gaan. De keuze is gevallen op een plek met drie hunebedden met een mooie wandeling. Onderweg komen we langs een ander hunebed D31 en gaan toch even kijken. Na een mooie wandeling komen we per ongeluk bij het onderduikershol een historische plek maar er is niet veel te zien,

even een paar foto’s en weer door naar hunebed D35 . Daarna op naar hunebedden D38,D39 en D40, ook hier een mooie wandelroute even een paar leuke foto’s en dan op naar huis.





Dagje Assen met Viva La Frida Kahlo



Er is een tentoonstelling van Frida Kahlo in her Drents museum en daar gaan we vandaag heen met Ingrid en Muriel en wij drieën. Cooper blijft samen met Tula in het huisje. Bijzondere tentoonstelling en daarna nog even geluncht in Assen en natuurlijk het beeld van Frida gekeken in de haven van Assen. Gezellig gewinkeld want vanaf morgen is dat voorlopig weer even niet mogelijk door de lockdown. Daarna met z’n allen lekker geborreld en gehapt in het huisje.










Weekendje Exloo

Eindelijk weer eens een ander behangetje gezocht en wel in Exloo in Drenthe. Leuk huisje met 3 slaapkamers. Vrijdag 17 december t/m zondag de 19e. De eerste dag gelijk een hunebed gezocht. Coopers 1e hunebed (D31) maar zeker niet de laatste. Cooper vind het maar niks en luid blaffend laat hij dat merken.
Na bij het huisje alles uitgeladen te hebben een wandeling gemaakt direct vanuit ons huisje zo het bos in .

en wat denk je komen we bij hetzelfde hunebed uit als die middag. Salim komt avonds en met hem een gezellig spelletje gedaan.
Azteken in het Museum voor Volkenkunde

Ook de Azteken hebben nog steeds onze belangstelling, dus we gingen op pad. Helaas was een deel van onze normale route afgesloten waardoor we helemaal door Wassenaar werden gevoerd en weer terug over de A44 om in Leiden te komen .
Uiteindelijk waren we nog wel op tijd om ons tijdslot in het museum te halen. De tentoonstelling is een echte aanrader. Ook weer nieuwe dingen geleerd, zoals dat ze Obsidiaanglas (glas gemaakt van lava) gebruiken om voorwerpen en dan vooral scherpe voorwerpen te maken zoals bijlen en zwaarden. Azteken hebben in hun beelden vaak de Almena afgebeeld. Dit is een dwarsdoorsnede van een Koninginneschelp van de kroonslak. We startten met een film over de Azteken en hun wereldberoemde kalender. Daarna langs alle beelden en uitleg gelopen. Echt de moeite waard.
Open Monumentendag
Vandaag gaan we een paar monumenten in Haarlem bezoeken. Als eerste hebben we Huis Barnaart uitgekozen. Mooi gelegen aan de Nieuwe Gracht. Eerst even een half uurtje in de rij voordat we naar binnen mogen. Maar als je dan binnenkomt dan krijg je ook wat moois te zien. We mochten helaas nu alleen de benedenverdieping bewonderen. We gaan dus nog een keer terug om de rest te zien. Huis Barnaart is één van de huizen van de Vereniging Hendrik de Keyser die nog 430 andere huizen in haar bezit heeft. Nog heel wat te zien dus….
Daarna naar het voormalige klooster Magdalena. Dit wordt inmiddels gebruikt door een aantal kunstenaars. Van het oude gebouw is niet veel te zien, dus we zijn weer verder gegaan om andere monumenten te bekijken.
Tussendoor even heerlijk geluncht bij een vegetarisch/veganistisch restaurantje By Lima op de Zijlweg en heerlijk op het terras gezeten.
Doorgelopen naar Sociëteit “Trou moet Blycken aan de Grote Houtstraat 115. Een mooi pand met een heel enthousiast vertellende mijnheer. Helaas had een grote brand een deel van het pand verwoest en kon het niet meer in de oude glorie hersteld worden. Ze hebben het echter zoveel mogelijk in oude stijl proberen te herstellen.
Als laatste Paviljoen Welgelegen of zoals wij dat kennen: het Provinciehuis. Een prachtig uitstekend onderhouden pand waar nog hele mooie zalen met oud parket met daarop grote vloerkleden om het te beschermen. Veel schilderijen en mooie plekjes in dit gebouw. Echt genieten om hier rond te lopen.
Bob Ross een culticoon

Vandaag naar Bob Ross vaak op tv gezien maar nog nooit een schilderij in het echt . Vol verwachting klopt ons hart is het nu echt zo kitsch of toch stiekem mooi. Samen met Muriel en Ingrid naar museum More in Gorssel. En inderdaad het is mooi van lelijkheid en toch moet je het een keer gezien hebben. De kleuren knallen uit het doek maar toch ergens ook wel weer mooi (of toch niet) . Er staan 40 schilderijen de één nog kleurrijker dan de ander aan het eind zijn we stiekem toch fan van Bob Ross.





Terugreis via Luxemburg
Helaas aan al het moois komt een eind. We moeten dus weer naar huis. We hebben besloten om lekker binnendoor te rijden via Luxemburg om zo nog een laatste mooie tour te maken. En dat is het ook helemaal geworden. Cooper is helemaal door elkaar geschud, want het was een bochtig geheel. Maar Zooo de moeite waard. We zijn via Clervaux gereden, een mooi stadje waar we zeker nog een keer naartoe zullen gaan, omdat daar een paar mooie chateaux staan.
Thuisgekomen besloten om nog even lekker bij de Vietnamees in Haarlem te gaan eten. Hij is verhuisd en dan verwacht je dat hij naar een groter pand is gegaan, maar dat bleek niet zo. Wat een heerlijke chaos was het daar. De eigenaar kwam wat later binnen, want die had nog wat stoelen gehaald. Peter zat in het begin op een klein krukje… Vervolgens speelde zich een prachtige slapstick voor ons af, omdat er zowel voor ons, als anderen gekookt moest worden, maar ook afhaalbedrijfjes voor de deur stonden. We hebben ons kostelijk vermaakt en Salim zei dat hij nog nooit iemand zo gespannen en verwilderd had zien kijken…. het eten was gelukkig heerlijk maar ook dat werd in etappes geserveerd. Je had erbij moeten zijn om te zien hoe grappig dit allemaal was.

































