Beklimming van de dikke toren

Vandaag moet Salim helaas weer terug naar huis. Hij moet werken. Muriel komt vandaag zijn plaats innemen. Het weer is goed genoeg om een plaats te bezoeken en we besluiten om naar Zierikzee te gaan. Daar hebben we de “dikke toren” oftewel de Sint-Lievensmonstertoren, beklommen. Een hele belevenis want het leek erop dat hij gesloten was. Toch maar aangeklopt omdat hij open zou moeten zijn…. En ja hoor de pastoor deed open en liet ons toe.

Peter kreeg een extra opdracht mee om de bloemen die mensen op de 1e etage neer hadden gelegd mee te nemen en door de trechter bovenop het dak te gooien. Op de 1e en 2e etage was een kunstwerk gemaakt door Rosalinde van Ingen Schenau genaamd Omnia Temporaria. Op de 1e etage was dit een heel groot doek waar met fluoriderende verf een boeket was geschilderd dat je alleen kon zien door het licht uit te doen. Na 2 minuten zou het licht weer aan gaan. Je ogen moeten even wennen en inderdaad er verscheen een bos bloemen.

Op de 2e etage hing een doek waarop een bos bloemen werd geprojecteerd die langzaak verwelkte en op het dak stond een trechter waar je een meegebrachte bloem van de begane grond moest gooien. De bloem kwam daardoor op het plein voor de toren terecht. Bijzonder…..