Romeins archeologische site – Pagina 3

Naar Agrigento via Villa Romano da Casale

Een hele mond vol, maar dan heb je ook wat! Een oude romeinse villa vol met prachtige mozaïek vloeren die nog grotendeels in tact zijn. De weg van Syracuse naar hier is hobbelig en vol met gaten en bochten. Het Palazzo sluit hier naadloos op aan. De mozaïeken zijn prachtig en goed te zien door de constructie die er boven is gemaakt

Villa Romana Del Casale, Composite Mosaic Floors by Global Digital Heritage on Sketchfab

Het is prachtig weer dus gauw op pad naar Agrigento waar we keurig opgewacht worden door onze B&B eigenaar om onze Lancia Ypsilon voor de deur te parkeren in de oude binnenstad vol steile smalle straatjes.

Onderweg enorm genoten van de mooie landschappen met veelkleurige bloemen.

Op Sicilië vind je altijd wel een restaurantje waar ze met heerlijke verse ingrediënten een lekkere maaltijd maken. Ook nu weer. en de zwerfkatten vonden de verse tonijn van Peter ook erg lekker. Morgen naar de Vallei van de tempels waar we onderweg al een voorproefje van kregen. Zin an.

Syracuse en Noto

Vandaag staat het archeologisch park van Syracuse op het programma. Na een voortreffelijk ontbijt in onze B&B gaan we te voet naar het park. De dame van de B&B verklaarde ons voor gek dat we gingen lopen, maar het is echt een afstand van niks.

Het is prachtig weer dus we hebben er veel zin in. In het park is het druk met groepen met een gids en is alles afgezet zodat je helaas allen een vastgestelde route kan lopen.

Nadat we langs de steengroeve en het oor van Dionysius zijn gelopen komen we aan in het theater Greco Helaas zijn hier ze aan het werk waardoor de arena er niet zo mooi uitziet alles word betimmerd met hout voor een voorstelling. Na een kopje koffie lopen we terug langs een enorm nieuwerwets kerkgebouw. Zeer imposant.

We hebben tijd over dus laten onze auto voorrijden en gaan op pad naar Noto. Volgens ons boekje kun je een hele mooie uitzichtfoto maken vanaf de berg Alveria maar dat uitzichtpunt hebben we niet gevonden. Wel Noto Antica maar daar was niet veel meer van over. Wel hele mooie route door de natuur. Het kost je wel bijna je autobanden want de wegen hier zijn erg slecht.

Dan maar naar Noto een stadje van de Unesco wereld erfgoed lijst. Erg mooi. We lopen een kerk in, zegt Peter “zijn ze niet iemand vergeten”? Staat daar gewoon een lijkkist in het midden van het altaar zonder iemand erbij…. Toen we later terugliepen zagen we dat er toch een wagen was om hem op te halen.

Romeinse Villa en een Tumulus

Vandaag weer een prachtige rit door het landschap van Rhein-Pfalz naar Perl-Nennig waar een romeinse villa is gevonden met daarin een perfect bewaard gebleven romeinse mozaïek vloer. En wat is hij prachtig. Hij is zelfs zo groot dat hij onmogelijk op een (panorama) foto past…. Buiten staan nog wat oude muurtjes van het vroegere gebouw.

600 meter verder ligt langs de weg een prachtig bewaard gebleven tumulus. De ingang ernaartoe is erf fraai aangelegd met voor de tumulus twee grote Italiaanse populieren. We hebben er al heel wat gezien, maar deze is echt wel mooi.

Op de terugweg rijden we langs Saarburg. In het oude deel staat een prachtig kasteel waar je weer een heel mooi uitzicht hebt vanuit de uitkijktoren over het hele (wijn) gebied. In het restaurant een heerlijke Riesling geproefd. Wat is het leven toch mooi!

Gallo-Romeinse Grafheuvels en “Strasse der Sculpturen”

Gelukkig is het nu ook droog, alhoewel het er dreigend uitziet buiten. We gaan toch buitenactiviteiten doen. We zien wel of we het droog houden. Eerst naar de Gallo-romeinse Grafheuvels in Wadern. We mocht niet tot aan de grafheuvels doorrijden dus moesten een stuk te voet doen. Volgens de folder 20 minuten lopen. Nou dan moet je wel erg langzaam lopen. We liepen de straat in en zagen ze gelijk liggen bovenop de heuvel. De omgeving is ook erg mooi en doordat er dus geen auto’s op deze landweg mogen komen ook erg rustig. Ook dit soort grafheuvels hadden wij nog nooit gezien. En dat wil toch wat zeggen met onze romeinse lust.

Het is nog steeds droog, dus lijkt het ons leuk om naar de Strasse der Sculpturen te rijden. Een 6-tal beelden verzameld op een groot veld en aan de andere kant van de weg staat er een kilometer verderop nog een, maar daarvoor moet je door het hoge gras van een weiland wandelen. Dat leek ons niet zo’n goed idee. Omdat de beelden die we zagen op twee na niet echt interessant waren, hebben we die dus maar laten zitten… of beter gezegd staan.

Mooie dalen en hoogtes en natuurlijk weer Romeinen

Eerst een beetje uitgeslapen en lekker ontbeten om daarna op pad te gaan naar Orscholz om een wandeling te maken naar het Cloef Atrium. Onderweg kwamen we het Villeroy & Boch museum tegen met daarbij in het park het “abtei park” met een prachtig kunstwerk voor het Wereld natuur fonds . Een leuke aanrader. Het museum annex mozaïek fabriek was ook een erg mooi gebouw.

In Orscholz was de vorige keer nog geen pad gemaakt in de bomen en dat was er nu wel. Echter Cooper mocht daar niet op. De grote uitkijktoren die daarbij hoorde hebben we daarom ook niet beklommen, maar dat mocht de pret niet drukken. Het uitzicht was nog steeds adembenemend. We kwamen veel Duitsers maar ook nog een Vietnamees tegen waarmee we even een gezellig praatje hebben gemaakt.

In het Atrium kon heerlijk geluncht worden en daar hebben we gekeken wat we verder die middag zouden doen. Het is echter maandag en alles is dan zowat dicht hier. Daarom besloten we naar Trier te gaan om lekker een terrasje te pakken. Onderweg kwamen we echter een Gallo-Romeinse tempel tegen gelegen op de Metzenberg. Nou dat was echt een stijl pad dat vanaf de parkeerplaats naar de tempel leidde. Cooper vond het prachtig en rende gezellig voor ons uit naar boven.

Er moest vlakbij nog iets romeins te vinden zijn, maar dit keer was de bewegwijzering niet zoals we gewend zijn en hebben we het dus net gevonden. Op weg naar Trier zijn we ook nog langs de Igeler Saule gereden. Een hoge romeinse grafmonument die onder het werelderfgoed valt. Hij was ook echt de moeite waard.

Toen toch echt naar Trier en toen was het inmiddels 16.00 uur en begon het toch te plenzen. We zijn gaan schuilen onder een grote parasol op een terras en hebben een kopje koffie genomen. De pret was er toen wel af en dus zijn we maar weer naar ons huisje gegaan, waar we lekker genoten hebben van een biertje met stokbrood en lekkers.

Leiwen en alles wat romeinen heet

Op tijd opgestaan, omdat Cooper ons al wakker had gemaakt voor de wekker. Even lekker ontbeten en vervolgens op pad om een aantal plekken rondom Leiwen, Trittenheim en Neumagen-Drohn te bezoeken waar de romeinen ons voor zijn gegaan. Mooie uitzichten gefotografeerd en we hebben een hinkelstein (menhir), romeinse sarcofagen, grot, en stenen wijnboot en natuurlijk een Weingut bezocht.

Helaas was de houten replica van de wijnboot niet in de vaart en ook niet in de Haven. Daarom mocht Cooper even lekker zwemmen in de Moezel en zijn we vervolgens door het dorp Neumagen-Drohn gelopen. Helaas heeft Corona een flinke bres in het aantal restaurants geslagen.

Daarom zijn we doorgereden naar Leiwen om bij een gezellig terras bij een Weingut neer te strijken. Bij de laatste hebben we een heerlijke flammenkuche gegeten en Sekt gekocht. Na de lunch hebben we nog een romeinse wijnpers (die helaas gesloten was maar wel zichtbaar) bezocht en daarna zijn we naar ons huisje gereden.

Cooper was het in en uit de auto gaan een beetje zat en het is ook vrij warm, dus we hebben hem lekker thuis gelaten en zijn naar het voormalig concentratiekamp Gedenkstatte SS-Sonderlager/KZ Hinzert gereden dat hier vlakbij blijkt te zijn. Het kamp zelf is volledig afgebroken maar er is nog wel een documentatiecentrum en gedenkmonument met graven en kapelletje aanwezig. In het raam van het documentatiecentrum zie je nog de afbeelding verwerkt van hoe het kamp er ooit uitzag. Dit kamp was voornamelijk een doorgangskamp. Er zijn wel mensen omgebracht en die worden hier herdacht.

Thuis terug hebben we lekker gekookt en kwamen erachter dat de afzuigkap alleen uitgezet kan worden als je de stekker erboven uit het stopcontact trekt. Zelfs Peter moet hiervoor op een stoel gaan staan, maar dat mag de pret niet drukken.

Torrelodones

Vanochtend nog even in Segovia rondgekeken. Helaas begon het te regenen dus besloten we wat eerder te vertrekken naar Muriel die bij haar zus Ingrid in Torrelodones en dorp vlakbij Madrid is.

Ingrid had een heerlijke lunch voor ons gemaakt en die hebben we heel gezellig met zijn viertjes opgepeuzeld. De auto moest voor 6 uur worden teruggebracht naar Hertz dus we moesten weer verder. Gelukkig ging alles goed met het inleveren van de auto en konden we op de metro naar ons pension. Daar aangekomen bleken we maar liefst 5 hoog te moeten…. Pff arme Peter met de twee koffers en morgenochtend weer naar beneden om naar het vliegveld te gaan… Eerst maar even ergens wat eten en drinken voordat we in de lage douche stappen. Ik denk dat Peter er niet in past, maar we zullen zien.

Het aquaduct en Alcazar van Segovia

Tegen 2 uur kwamen we in Segovia aan na zo’n 4 uur in de auto te hebben doorgebracht op een prachtige weg langs uiteraard olijfbomen maar ook rotsige heuvels. Ook hier hebben de herfstkleuren hun intrede gedaan. Er ligt zelfs sneeuw op sommige heuveltoppen. In Segovia hebben we inmiddels het aquaduct de catedral en het Alcázar bekeken. En we konden het weer niet laten om het complete kaartje met de toren met 152 treden te nemen. Daarna een heerlijk biertje en wijn op het Plaza mayor. Daar heb ik Peter op de foto gezet met Antonio Cipriano José Maria Machado Ruiz. Een hele mond vol voor een dichter die hier in Segovia heeft gewoond. In het hotel blijken we de Vincent van Gogh kamer te hebben… Met helaas een paar kopieën van zijn schilderijen.

Trujillo stad van de conquistadores

In Merida hebben we rond 12 uur alles gezien. Het aquaduct, Romeinse badhuizen, een Crypte enz., dus dachten we een uitstapje naar de Romeinse dam te maken due 5,5 km buiten Mérida licht.

Daar aangekomen besloten we door te rijden naar Trujillo. Dit is een dorp dat op een granieten rots is gebouwd.

De vroegere conquistadores Francisco Pizarro die Peru heeft bestuurd en Fransisco de Orrelane die het Amazonebekken heeft ontdekt zijn hier geboren. Er staat een stoer beeld van Pizzaro op de Plaza Mayor. Bovenin het stadje staat het kasteel Chaves. Ze zijn de r vergeten zien we… (c.havers)… Hahaha. Het is een prachtig dorp met veel mooie uitzichten.

Merida het Rome van Hispania.

De eerste middag en avond in Merida hebben we niet zoveel gedaan behalve naar de Plaza de España gelopen en daar op een terras gezeten. Vandaag zijn we een aantal Romeinse vindplaatsen gaan bezoeken .

We waren aangenaam verrast door wat we aantroffen bij de 1e. Namelijk een amfitheater met een romeins theater naast elkaar en met elkaar verbonden. De een nog mooier dan de andere. Hier zou je wel een mooi concert kunnen bijwonen. Daarna doorgelopen naar het circus waar ook nog redelijk wat van te zien was.

Van de Acazeba die we daarna bezochten was een stuk minder bewaard gebleven. Het uitzicht op de oude en de nieuwe brug vanaf daar is echter wel heel mooi. De Acazeba is gebouwd op de fundamenten van de oude brug. De romeinse brug is met zijn 792 meter de langste van het romeinse rijk.

Toen we daarna op een terrasje gingen zitten begon het zowaar te regenen. Dat hadden we deze vakantie nog niet meegemaakt. We zijn toen het wat minder was maar naar ons hotel gegaan.