Categorie: Archeologie

25 jaar getrouwd. Dat vier je op de Etna

Op tijd op pad om de kabelbaan te nemen om de Etna op te gaan. Boven aan gekomen gaan we verder met een four wheel drive vrachtwagen naar 2900 meter hoogte.

Aangezien we nog steeds verkouden hebben we toch last van de ijle lucht dus maar beter dat we geen flinke wandeling geboekt. En achteraf geen verkeerde keuze. De Etna is gewoon een grote zwarte berg met weinig begroeiing. Wel mooie uitzichten, dus wel de moeite waard.

Daarna terug de drukte in Taormina in om nog even het Amfitheater van Tinkle Toe te bezoeken. Morgen gewoon maar eens een dagje rustig afzakken richting het vliegveld. Genoeg leuke dorpjes en vergezichten.

Zoutwinning en Tempio di Segesta

We gaan op tijd op pad want we gaan veel kilometers maken vandaag. Allereerst rijden we naar Saline of the Laguna Marsala oftewel zoutwinning op ambachtelijke wijze. Helaas zit het weer niet mee waardoor we geen mooi gekleurde zoutbakens zien. Het is wel even leuk om dit mee te maken. Er vindt nog veel handwerk plaats bij deze manier van zout winnen.

Daarna reden we naar een mooi uitkijkpunt, maar ook hier gooide het weer roet in het eten. De berghelling zat in de wolken dus er was niets te zien. Daarom maar doorgereden naar onze B&B die echt zo mooi gelegen is als was gezegd. Met uitzicht op de tempel van Segesta.

Templo de Segesta | SICILIA by Arqueomodel3D on Sketchfab

Daar de auto neergezet en terug gelopen naar de tempel en de arena. De laatste was een flinke klim van 1250 meter en ook nu moesten we het ontgelden: flinke wind en regen. Gelukkig is de temperatuur goed zodat we het niet echt koud kregen.

Toch daarna maar terug naar onze B&B om lekker te douchen. Avonds nog even lekker gegeten en weer met de kippen op stok.

Naar Agrigento via Villa Romano da Casale

Een hele mond vol, maar dan heb je ook wat! Een oude romeinse villa vol met prachtige mozaïek vloeren die nog grotendeels in tact zijn. De weg van Syracuse naar hier is hobbelig en vol met gaten en bochten. Het Palazzo sluit hier naadloos op aan. De mozaïeken zijn prachtig en goed te zien door de constructie die er boven is gemaakt

Villa Romana Del Casale, Composite Mosaic Floors by Global Digital Heritage on Sketchfab

Het is prachtig weer dus gauw op pad naar Agrigento waar we keurig opgewacht worden door onze B&B eigenaar om onze Lancia Ypsilon voor de deur te parkeren in de oude binnenstad vol steile smalle straatjes.

Onderweg enorm genoten van de mooie landschappen met veelkleurige bloemen.

Op Sicilië vind je altijd wel een restaurantje waar ze met heerlijke verse ingrediënten een lekkere maaltijd maken. Ook nu weer. en de zwerfkatten vonden de verse tonijn van Peter ook erg lekker. Morgen naar de Vallei van de tempels waar we onderweg al een voorproefje van kregen. Zin an.

Syracuse en Noto

Vandaag staat het archeologisch park van Syracuse op het programma. Na een voortreffelijk ontbijt in onze B&B gaan we te voet naar het park. De dame van de B&B verklaarde ons voor gek dat we gingen lopen, maar het is echt een afstand van niks.

Het is prachtig weer dus we hebben er veel zin in. In het park is het druk met groepen met een gids en is alles afgezet zodat je helaas allen een vastgestelde route kan lopen.

Nadat we langs de steengroeve en het oor van Dionysius zijn gelopen komen we aan in het theater Greco Helaas zijn hier ze aan het werk waardoor de arena er niet zo mooi uitziet alles word betimmerd met hout voor een voorstelling. Na een kopje koffie lopen we terug langs een enorm nieuwerwets kerkgebouw. Zeer imposant.

We hebben tijd over dus laten onze auto voorrijden en gaan op pad naar Noto. Volgens ons boekje kun je een hele mooie uitzichtfoto maken vanaf de berg Alveria maar dat uitzichtpunt hebben we niet gevonden. Wel Noto Antica maar daar was niet veel meer van over. Wel hele mooie route door de natuur. Het kost je wel bijna je autobanden want de wegen hier zijn erg slecht.

Dan maar naar Noto een stadje van de Unesco wereld erfgoed lijst. Erg mooi. We lopen een kerk in, zegt Peter “zijn ze niet iemand vergeten”? Staat daar gewoon een lijkkist in het midden van het altaar zonder iemand erbij…. Toen we later terugliepen zagen we dat er toch een wagen was om hem op te halen.

hunebedden en een onderduikershol

Helaas alweer de laatste dag in Drenthe en de eerste van een nieuwe lockdown, het weer is niet top maar helaas voor Cooper is het goed genoeg om op hunebed jacht te gaan. De keuze is gevallen op een plek met drie hunebedden met een mooie wandeling. Onderweg komen we langs een ander hunebed D31 en gaan toch even kijken. Na een mooie wandeling komen we per ongeluk bij het onderduikershol een historische plek maar er is niet veel te zien,

even een paar foto’s en weer door naar hunebed D35 . Daarna op naar hunebedden D38,D39 en D40, ook hier een mooie wandelroute even een paar leuke foto’s en dan op naar huis.

Weekendje Exloo

Eindelijk weer eens een ander behangetje gezocht en wel in Exloo in Drenthe. Leuk huisje met 3 slaapkamers. Vrijdag 17 december t/m zondag de 19e. De eerste dag gelijk een hunebed gezocht. Coopers 1e hunebed (D31) maar zeker niet de laatste. Cooper vind het maar niks en luid blaffend laat hij dat merken.

Na bij het huisje alles uitgeladen te hebben een wandeling gemaakt direct vanuit ons huisje zo het bos in .

en wat denk je komen we bij hetzelfde hunebed uit als die middag. Salim komt avonds en met hem een gezellig spelletje gedaan.

Romeinse Villa en een Tumulus

Vandaag weer een prachtige rit door het landschap van Rhein-Pfalz naar Perl-Nennig waar een romeinse villa is gevonden met daarin een perfect bewaard gebleven romeinse mozaïek vloer. En wat is hij prachtig. Hij is zelfs zo groot dat hij onmogelijk op een (panorama) foto past…. Buiten staan nog wat oude muurtjes van het vroegere gebouw.

600 meter verder ligt langs de weg een prachtig bewaard gebleven tumulus. De ingang ernaartoe is erf fraai aangelegd met voor de tumulus twee grote Italiaanse populieren. We hebben er al heel wat gezien, maar deze is echt wel mooi.

Op de terugweg rijden we langs Saarburg. In het oude deel staat een prachtig kasteel waar je weer een heel mooi uitzicht hebt vanuit de uitkijktoren over het hele (wijn) gebied. In het restaurant een heerlijke Riesling geproefd. Wat is het leven toch mooi!

Gallo-Romeinse Grafheuvels en “Strasse der Sculpturen”

Gelukkig is het nu ook droog, alhoewel het er dreigend uitziet buiten. We gaan toch buitenactiviteiten doen. We zien wel of we het droog houden. Eerst naar de Gallo-romeinse Grafheuvels in Wadern. We mocht niet tot aan de grafheuvels doorrijden dus moesten een stuk te voet doen. Volgens de folder 20 minuten lopen. Nou dan moet je wel erg langzaam lopen. We liepen de straat in en zagen ze gelijk liggen bovenop de heuvel. De omgeving is ook erg mooi en doordat er dus geen auto’s op deze landweg mogen komen ook erg rustig. Ook dit soort grafheuvels hadden wij nog nooit gezien. En dat wil toch wat zeggen met onze romeinse lust.

Het is nog steeds droog, dus lijkt het ons leuk om naar de Strasse der Sculpturen te rijden. Een 6-tal beelden verzameld op een groot veld en aan de andere kant van de weg staat er een kilometer verderop nog een, maar daarvoor moet je door het hoge gras van een weiland wandelen. Dat leek ons niet zo’n goed idee. Omdat de beelden die we zagen op twee na niet echt interessant waren, hebben we die dus maar laten zitten… of beter gezegd staan.

Mooie dalen en hoogtes en natuurlijk weer Romeinen

Eerst een beetje uitgeslapen en lekker ontbeten om daarna op pad te gaan naar Orscholz om een wandeling te maken naar het Cloef Atrium. Onderweg kwamen we het Villeroy & Boch museum tegen met daarbij in het park het “abtei park” met een prachtig kunstwerk voor het Wereld natuur fonds . Een leuke aanrader. Het museum annex mozaïek fabriek was ook een erg mooi gebouw.

In Orscholz was de vorige keer nog geen pad gemaakt in de bomen en dat was er nu wel. Echter Cooper mocht daar niet op. De grote uitkijktoren die daarbij hoorde hebben we daarom ook niet beklommen, maar dat mocht de pret niet drukken. Het uitzicht was nog steeds adembenemend. We kwamen veel Duitsers maar ook nog een Vietnamees tegen waarmee we even een gezellig praatje hebben gemaakt.

In het Atrium kon heerlijk geluncht worden en daar hebben we gekeken wat we verder die middag zouden doen. Het is echter maandag en alles is dan zowat dicht hier. Daarom besloten we naar Trier te gaan om lekker een terrasje te pakken. Onderweg kwamen we echter een Gallo-Romeinse tempel tegen gelegen op de Metzenberg. Nou dat was echt een stijl pad dat vanaf de parkeerplaats naar de tempel leidde. Cooper vond het prachtig en rende gezellig voor ons uit naar boven.

Er moest vlakbij nog iets romeins te vinden zijn, maar dit keer was de bewegwijzering niet zoals we gewend zijn en hebben we het dus net gevonden. Op weg naar Trier zijn we ook nog langs de Igeler Saule gereden. Een hoge romeinse grafmonument die onder het werelderfgoed valt. Hij was ook echt de moeite waard.

Toen toch echt naar Trier en toen was het inmiddels 16.00 uur en begon het toch te plenzen. We zijn gaan schuilen onder een grote parasol op een terras en hebben een kopje koffie genomen. De pret was er toen wel af en dus zijn we maar weer naar ons huisje gegaan, waar we lekker genoten hebben van een biertje met stokbrood en lekkers.

Leiwen en alles wat romeinen heet

Op tijd opgestaan, omdat Cooper ons al wakker had gemaakt voor de wekker. Even lekker ontbeten en vervolgens op pad om een aantal plekken rondom Leiwen, Trittenheim en Neumagen-Drohn te bezoeken waar de romeinen ons voor zijn gegaan. Mooie uitzichten gefotografeerd en we hebben een hinkelstein (menhir), romeinse sarcofagen, grot, en stenen wijnboot en natuurlijk een Weingut bezocht.

Helaas was de houten replica van de wijnboot niet in de vaart en ook niet in de Haven. Daarom mocht Cooper even lekker zwemmen in de Moezel en zijn we vervolgens door het dorp Neumagen-Drohn gelopen. Helaas heeft Corona een flinke bres in het aantal restaurants geslagen.

Daarom zijn we doorgereden naar Leiwen om bij een gezellig terras bij een Weingut neer te strijken. Bij de laatste hebben we een heerlijke flammenkuche gegeten en Sekt gekocht. Na de lunch hebben we nog een romeinse wijnpers (die helaas gesloten was maar wel zichtbaar) bezocht en daarna zijn we naar ons huisje gereden.

Cooper was het in en uit de auto gaan een beetje zat en het is ook vrij warm, dus we hebben hem lekker thuis gelaten en zijn naar het voormalig concentratiekamp Gedenkstatte SS-Sonderlager/KZ Hinzert gereden dat hier vlakbij blijkt te zijn. Het kamp zelf is volledig afgebroken maar er is nog wel een documentatiecentrum en gedenkmonument met graven en kapelletje aanwezig. In het raam van het documentatiecentrum zie je nog de afbeelding verwerkt van hoe het kamp er ooit uitzag. Dit kamp was voornamelijk een doorgangskamp. Er zijn wel mensen omgebracht en die worden hier herdacht.

Thuis terug hebben we lekker gekookt en kwamen erachter dat de afzuigkap alleen uitgezet kan worden als je de stekker erboven uit het stopcontact trekt. Zelfs Peter moet hiervoor op een stoel gaan staan, maar dat mag de pret niet drukken.