coco – Pagina 3 – peter en carole op reis

Open Monumentendag

Vandaag gaan we een paar monumenten in Haarlem bezoeken. Als eerste hebben we Huis Barnaart uitgekozen. Mooi gelegen aan de Nieuwe Gracht. Eerst even een half uurtje in de rij voordat we naar binnen mogen. Maar als je dan binnenkomt dan krijg je ook wat moois te zien. We mochten helaas nu alleen de benedenverdieping bewonderen. We gaan dus nog een keer terug om de rest te zien. Huis Barnaart is één van de huizen van de Vereniging Hendrik de Keyser die nog 430 andere huizen in haar bezit heeft. Nog heel wat te zien dus….

Daarna naar het voormalige klooster Magdalena. Dit wordt inmiddels gebruikt door een aantal kunstenaars. Van het oude gebouw is niet veel te zien, dus we zijn weer verder gegaan om andere monumenten te bekijken.

Tussendoor even heerlijk geluncht bij een vegetarisch/veganistisch restaurantje By Lima op de Zijlweg en heerlijk op het terras gezeten.

Doorgelopen naar Sociëteit “Trou moet Blycken aan de Grote Houtstraat 115. Een mooi pand met een heel enthousiast vertellende mijnheer. Helaas had een grote brand een deel van het pand verwoest en kon het niet meer in de oude glorie hersteld worden. Ze hebben het echter zoveel mogelijk in oude stijl proberen te herstellen.

Als laatste Paviljoen Welgelegen of zoals wij dat kennen: het Provinciehuis. Een prachtig uitstekend onderhouden pand waar nog hele mooie zalen met oud parket met daarop grote vloerkleden om het te beschermen. Veel schilderijen en mooie plekjes in dit gebouw. Echt genieten om hier rond te lopen.

Terugreis via Luxemburg

Helaas aan al het moois komt een eind. We moeten dus weer naar huis. We hebben besloten om lekker binnendoor te rijden via Luxemburg om zo nog een laatste mooie tour te maken. En dat is het ook helemaal geworden. Cooper is helemaal door elkaar geschud, want het was een bochtig geheel. Maar Zooo de moeite waard. We zijn via Clervaux gereden, een mooi stadje waar we zeker nog een keer naartoe zullen gaan, omdat daar een paar mooie chateaux staan.

Thuisgekomen besloten om nog even lekker bij de Vietnamees in Haarlem te gaan eten. Hij is verhuisd en dan verwacht je dat hij naar een groter pand is gegaan, maar dat bleek niet zo. Wat een heerlijke chaos was het daar. De eigenaar kwam wat later binnen, want die had nog wat stoelen gehaald. Peter zat in het begin op een klein krukje… Vervolgens speelde zich een prachtige slapstick voor ons af, omdat er zowel voor ons, als anderen gekookt moest worden, maar ook afhaalbedrijfjes voor de deur stonden. We hebben ons kostelijk vermaakt en Salim zei dat hij nog nooit iemand zo gespannen en verwilderd had zien kijken…. het eten was gelukkig heerlijk maar ook dat werd in etappes geserveerd. Je had erbij moeten zijn om te zien hoe grappig dit allemaal was.

Een dagje Saarbrücken

Ook deze dag weer een hele mooie rit door de Rhein-Pfalz van de Moezel en de Saar naar Saarbrücken. De altstad bevat een prachtig oud Schloss waarin het historisch museum is gevestigd. Echt een eyecatcher voor architecten denk ik. Het middelste gebouw is geheel verbouwd met grote wenteltrappen achter een glasgevel. Dat ziet er bijzonder mooi uit.

Van daaruit de stad ingewandeld over de ‘oude brug’. In die oude brug is een beeld geplaatst van de frauduleuze bakker. Hij maakte misbruik van arme mensen en vroeg om meisjes in natura te laten betalen. De plaatselijke adel heeft hem ontmaskerd en aan de schandpaal genageld. Een aantal dagen later is hij gestorven en vereeuwigd zodat iedereen daaraan herinnerd kan worden dat je zo niet met elkaar omgaat.

Het raadhuis van Saarbrücken is ook de bezichtiging meer dan waard. Wat een mooi gebouw met al zijn verschillende rode stenen en mooie beelden. Even verderop staat een vreemd gebouw waarvan het bouwsel bovenop het gebouw lijkt op de helm van Darth Vader. Tja dat zien wij dan weer…

Op de terugweg zijn we op zoek gegaan naar een Weingut om nog wat lekkere wijn mee terug naar huis te nemen. Degene die ik had uitgekozen bleek niet open te zijn, dus reden wij door. Hierdoor kwamen wij terecht bij Schloss Maximin Grünhaus. Een mooi goed onderhouden kasteeltje met daarbij een Vinothek waar je alle wijnen kunt proeven tegen betaling en als je de wijnen koopt trekken ze het bedrag weer van het geheel af. Dat was voor mij een beetje teveel, dus ik heb gewoon hele kleine beetjes geproefd en daar een paar flesjes van meegenomen. Een bijzonder lekker wijn naar mijn mening. Tijdens ons bezoek was er ook een bruidspaar aanwezig, die tegelijk met ons vertrok onder heel veel getoeter en gedoe.

Toen we even later in een supermarkt voor de laatste maaltijd wat zaken gingen halen, stond de wijn daar ook, maar tegen een flink hoger bedrag…..

Romeinse Villa en een Tumulus

Vandaag weer een prachtige rit door het landschap van Rhein-Pfalz naar Perl-Nennig waar een romeinse villa is gevonden met daarin een perfect bewaard gebleven romeinse mozaïek vloer. En wat is hij prachtig. Hij is zelfs zo groot dat hij onmogelijk op een (panorama) foto past…. Buiten staan nog wat oude muurtjes van het vroegere gebouw.

600 meter verder ligt langs de weg een prachtig bewaard gebleven tumulus. De ingang ernaartoe is erf fraai aangelegd met voor de tumulus twee grote Italiaanse populieren. We hebben er al heel wat gezien, maar deze is echt wel mooi.

Op de terugweg rijden we langs Saarburg. In het oude deel staat een prachtig kasteel waar je weer een heel mooi uitzicht hebt vanuit de uitkijktoren over het hele (wijn) gebied. In het restaurant een heerlijke Riesling geproefd. Wat is het leven toch mooi!

Gallo-Romeinse Grafheuvels en “Strasse der Sculpturen”

Gelukkig is het nu ook droog, alhoewel het er dreigend uitziet buiten. We gaan toch buitenactiviteiten doen. We zien wel of we het droog houden. Eerst naar de Gallo-romeinse Grafheuvels in Wadern. We mocht niet tot aan de grafheuvels doorrijden dus moesten een stuk te voet doen. Volgens de folder 20 minuten lopen. Nou dan moet je wel erg langzaam lopen. We liepen de straat in en zagen ze gelijk liggen bovenop de heuvel. De omgeving is ook erg mooi en doordat er dus geen auto’s op deze landweg mogen komen ook erg rustig. Ook dit soort grafheuvels hadden wij nog nooit gezien. En dat wil toch wat zeggen met onze romeinse lust.

Het is nog steeds droog, dus lijkt het ons leuk om naar de Strasse der Sculpturen te rijden. Een 6-tal beelden verzameld op een groot veld en aan de andere kant van de weg staat er een kilometer verderop nog een, maar daarvoor moet je door het hoge gras van een weiland wandelen. Dat leek ons niet zo’n goed idee. Omdat de beelden die we zagen op twee na niet echt interessant waren, hebben we die dus maar laten zitten… of beter gezegd staan.

Tuin der Zintuigen, een uitkijkpunt en altijd weer die romeinen

Gelukkig is het weer vandaag goed dus lekker naar een mooie tuin in Merzig. En ja hij is de moeite waard. Mooie kleuren, een doolhof, fonteinen en een klankentuin waar je naar hartenlust kunt klingelen, trommelen enz.

Hierna wilden wij naar een bunker die overgebleven was uit de WOll maar die was helaas dicht. Daarom maar doorgereden naar “Steine an der Grenze”. Op de grens van Duitsland en Luxemburg staan een aantal stenen op verschillende manier gestapeld. Cooper vond het prachtig want die mocht lekker over en tussen de weilanden rennen, en ik heb foto’s lopen maken, maar Peter kon het niet echt waarderen.

Daarom zijn we doorgereden naar een mooi uitzichtpunt “Bergehalde Ensdorf mit Saarpolygon”. Helaas bleek deze op een berg te liggen waarvoor wij nog 1,5 km moesten klimmen. Omdat ik gisteren al flink geklommen had vond mijn Ischias dat niet zo’n goed plan, en hebben we er dus alleen een foto van gemaakt.

Dan maar naar de Altstad van Ottweiler. Een heel leuk stadje. Het valt echter steeds meer op dat zelfs in dit soort leuke stadjes er geen bal te doen is. Waar zijn al die toeristen? Waar zijn al die toeristen?? Hierna zijn we op zoek gegaan naar een gallo-romeinse monumentengrafheuvel, maar die konden we niet zomaar vinden. s avonds hebben we uitgezocht waar deze dan wel zou zijn, zodat we morgen een nieuwe poging kunnen wagen.

Mooie dalen en hoogtes en natuurlijk weer Romeinen

Eerst een beetje uitgeslapen en lekker ontbeten om daarna op pad te gaan naar Orscholz om een wandeling te maken naar het Cloef Atrium. Onderweg kwamen we het Villeroy & Boch museum tegen met daarbij in het park het “abtei park” met een prachtig kunstwerk voor het Wereld natuur fonds . Een leuke aanrader. Het museum annex mozaïek fabriek was ook een erg mooi gebouw.

In Orscholz was de vorige keer nog geen pad gemaakt in de bomen en dat was er nu wel. Echter Cooper mocht daar niet op. De grote uitkijktoren die daarbij hoorde hebben we daarom ook niet beklommen, maar dat mocht de pret niet drukken. Het uitzicht was nog steeds adembenemend. We kwamen veel Duitsers maar ook nog een Vietnamees tegen waarmee we even een gezellig praatje hebben gemaakt.

In het Atrium kon heerlijk geluncht worden en daar hebben we gekeken wat we verder die middag zouden doen. Het is echter maandag en alles is dan zowat dicht hier. Daarom besloten we naar Trier te gaan om lekker een terrasje te pakken. Onderweg kwamen we echter een Gallo-Romeinse tempel tegen gelegen op de Metzenberg. Nou dat was echt een stijl pad dat vanaf de parkeerplaats naar de tempel leidde. Cooper vond het prachtig en rende gezellig voor ons uit naar boven.

Er moest vlakbij nog iets romeins te vinden zijn, maar dit keer was de bewegwijzering niet zoals we gewend zijn en hebben we het dus net gevonden. Op weg naar Trier zijn we ook nog langs de Igeler Saule gereden. Een hoge romeinse grafmonument die onder het werelderfgoed valt. Hij was ook echt de moeite waard.

Toen toch echt naar Trier en toen was het inmiddels 16.00 uur en begon het toch te plenzen. We zijn gaan schuilen onder een grote parasol op een terras en hebben een kopje koffie genomen. De pret was er toen wel af en dus zijn we maar weer naar ons huisje gegaan, waar we lekker genoten hebben van een biertje met stokbrood en lekkers.

Leiwen en alles wat romeinen heet

Op tijd opgestaan, omdat Cooper ons al wakker had gemaakt voor de wekker. Even lekker ontbeten en vervolgens op pad om een aantal plekken rondom Leiwen, Trittenheim en Neumagen-Drohn te bezoeken waar de romeinen ons voor zijn gegaan. Mooie uitzichten gefotografeerd en we hebben een hinkelstein (menhir), romeinse sarcofagen, grot, en stenen wijnboot en natuurlijk een Weingut bezocht.

Helaas was de houten replica van de wijnboot niet in de vaart en ook niet in de Haven. Daarom mocht Cooper even lekker zwemmen in de Moezel en zijn we vervolgens door het dorp Neumagen-Drohn gelopen. Helaas heeft Corona een flinke bres in het aantal restaurants geslagen.

Daarom zijn we doorgereden naar Leiwen om bij een gezellig terras bij een Weingut neer te strijken. Bij de laatste hebben we een heerlijke flammenkuche gegeten en Sekt gekocht. Na de lunch hebben we nog een romeinse wijnpers (die helaas gesloten was maar wel zichtbaar) bezocht en daarna zijn we naar ons huisje gereden.

Cooper was het in en uit de auto gaan een beetje zat en het is ook vrij warm, dus we hebben hem lekker thuis gelaten en zijn naar het voormalig concentratiekamp Gedenkstatte SS-Sonderlager/KZ Hinzert gereden dat hier vlakbij blijkt te zijn. Het kamp zelf is volledig afgebroken maar er is nog wel een documentatiecentrum en gedenkmonument met graven en kapelletje aanwezig. In het raam van het documentatiecentrum zie je nog de afbeelding verwerkt van hoe het kamp er ooit uitzag. Dit kamp was voornamelijk een doorgangskamp. Er zijn wel mensen omgebracht en die worden hier herdacht.

Thuis terug hebben we lekker gekookt en kwamen erachter dat de afzuigkap alleen uitgezet kan worden als je de stekker erboven uit het stopcontact trekt. Zelfs Peter moet hiervoor op een stoel gaan staan, maar dat mag de pret niet drukken.

FARSCHWEILER

Rond 10 uur vertrokken naar Farschweiler. Het is prachtig weer en de reis gaat zeer voorspoedig. Tegen 3 uur zijn we bij ons huisje en worden wij allerhartelijkst ontvangen door de eigenaren.
Deze hebben ook 3 honden dus ze blaffen gezellig tegen elkaar op. Na 10 minuten is de rust weergekeerd en blaffen de andere honden meer dan Cooper als ze iemand het erf op horen komen. Farschweiler is een dorpje met 820 inwoners, dus verdwalen kun je er niet. We zitten lekker op de begane grond, dus Cooper hoeft dit keer geen trappen te lopen.

We moesten nog wat boodschappen hebben dus zijn naar de plaatselijke supermarkt gereden. Net onderweg dacht ik, oe kan Cooper geen deuren openmaken en ontsnappen dus even teruggereden. Had hij inmiddels de tas met oren en zo gevonden en was al aan een begonnen… Snel de tas hoog gelegd en na alles gecheckt opnieuw op pad. Morgen gaan we de romeinse routes in de buurt verkennen.

24 jaar getrouwd en 30 jaar bij elkaar

Vandaag gaan we verder met onze zoektocht naar van Gogh. Eerst een bijzonder lekker uitgebreid ontbijt met allemaal zelfgemaakte lekkernijen in onze B&B. Wat een verwennerij.

Tijdens het rondje met het hondje maken we de laatste foto’s in het geboorte dorp van Vincent. We continueren de van Gogh wandeling die wel 3 hele straten groot is maar wel met een prachtig beeld van Zadkine . En nu gaan we door naar Nuenen waar Vincent ook een aantal jaar gewoond heeft.

Tijdens onze autorit zijn we diverse malen de Belgische en Nederlandse grens gepasseerd. Heel grappig. Tussendoor nog even gestopt bij een Grafheuvel (Gendersteyn), die we eerst zomaar voorbij reden. Cooper zag zijn kans schoon en ging even lekker in het zand rollen.

Nuenen is heel mooi. Prachtige huizen en veel Vincent. Daarna weer terug naar huis via binnenwegen. Overheerlijke asperges en aardbeien gekocht en in Oss gestopt voor een patatje. We gaan vast nog een keer terug als de musea weer open zijn.